Dit zijn de 5 grootste Olympische wielerhelden uit de Lage Landen

In 1896, tijdens de eerste editie van de ‘moderne’ Olympische Spelen won de Griek Aristidis Konstantinidis de gouden medaille op eigen bodem. Onderweg had Konstantinidis 2 keer pech, en moest hij de route Athene-Marathon-Athene vervolgen op een fiets die hij van een toeschouwer leende. Vanaf 1912 was de wegwedstrijd een vast onderdeel op de Olympische Spelen. We zetten 5 Vlaamse en Nederlandse helden op een rijtje!

  1. Axel Merckx: eenmaal zijn vader overtroffen – Brons, Athene 2004

Axel Merckx (Ukkel, 8 augustus 1972) kreeg het wielrennen uiteraard met de paplepel ingegoten. In 2004 evenaarde hij papa Eddy door brons te behalen in Athene. Ondanks alle overwinningen die de kannibaal op zijn palmares heeft staan, slaagde hij er niet in een Olympische medaille in de wacht te slepen. In Tokio anno 1964 moest hij het doen met een 12e plaats. Axel moest de Italiaan Paolo Bettini (goud) en de Portugees Sérgio Paulinho (zilver) voor zich laten gaan.

 

  1. Erik Dekker: een staaltje van saamhorigheid – Zilver, Barcelona 1992

De Italiaan Fabio Casartelli was Erik Dekker (Hoogeveen, 21 augustus 1970) in de eindsprint de baas, maar dankzij een zeer goede samenwerking binnen het Nederlandse team met Richard Groenendaal en Rob Compas kon Dekker met twee medevluchters uit de greep van het peloton blijven. Bondscoach Piet Kuys lag nogal onder vuur in de periode voor Barcelona, maar Dekker bleef hem trouw in barre tijden. “Is de coach nu wel goed?”,  beet hij na afloop van zich af. “Echt, het doet mij meer dan toen ik zelf Nederlands kampioen werd, 15 jaar geleden”, zei Kuys over deze overwinning. Met Casartelli liep het helaas slecht af. Hij verongelukte in de Tour van 1995 tijdens de afdaling van de Col de Portet d’Aspet.

  1. BRU28-20000822-HELSINKI, FINLAND: SPECIAL RETRO BELGIAN OLYMPICS, FILE PICTURE of Belgian cyclist Andre Noyelle Puttemans winning the gold medal at the olympic games in Helsinki in 1952. Belga Photo ArchiveAndré Noyelle: Café Helsinki – Goud, Helsinki 1952

André Noyelle (Ieper, 29 november 1931 – Poperinge, 4 februari 2003) was de eerste gouden Belg in 1952. De zilveren plak was voor zijn landgenoot Robert Grondelaers. Samen met Lucien Victor behaalden deze Olympische helden ook nog de gouden medaille in de wegrit per ploeg! De echtgenote van André, Noëlla Vandamme (die eind juli 2015 overleed), runde een café in Ieper. Na de overwinning van haar man werd het café omgedoopt tot Café Helsinki. Noyelle bestierde na zijn carrière nog jarenlang een fietsenzaak in zijn woonplaats.

  1. Hennie Kuiper: Goud met een zwart randje – Goud, München 1972.

Hennie Kuiper (Noord Deurningen, 3 februari 1949) reed nooit in de gele trui tijdens de Tour, maar werd wel 2 keer 2e in het eindklassement. Zijn gouden moment op de weg beleefde hij in 1972 tijdens de veelbewogen Spelen in München, toen hij als 1e over de finish kwam na een solo van 40 kilometer. Zijn gouden medaille had echter een gitzwart randje en werd op zondag 6 september niet bepaald uitbundig gevierd. Op diezelfde dag had in het Olympisch stadion de herdenking plaats van een verschrikkelijk bloedbad dat zich had voltrokken. In de nacht van 4 op 5 september werden 11  Israëlische officials en atleten gegijzeld door een Palestijnse terreurbeweging. Alle gijzelaars, 1 Duitse politieagent en 5 gijzelnemers vonden daarbij de dood. De Nederlandse deelnemers konden er zelf voor kiezen om naar huis te gaan. 5 atleten namen deze beslissing, maar Kuiper bleef. Vanzelfsprekend kende het drama een grote nasleep. Kuiper verdedigde zich tegen de bewering van sommige mensen dat er bloed aan zijn medaille kleefde door aan te geven dat ook de Israëliërs wilden dat de Spelen gewoon doorgingen.

  1. gregvanavermaetddb2Greg van Avermaet: Held van Gregbergen – Goud, Rio 2016

Op 1 natuurlijk Greg van Avermaet (Lokeren, 17 mei 1985)! Op 6 augustus 2016 bezorgde hij België de gouden medaille in de wegwedstrijd door in de laatste kilometers samen met de Deen Fuglsang de Pool Rafal Majka bij te halen. Het leek er aanvankelijk op dat Majka, de Italiaan Nibali en de Colombiaan Henao het onderling zouden uitmaken in de slotfase, maar de laatste 2 gingen vol onderuit. Van Avermaet maakte de Belgen dolgelukkig door in de eindsprint de sterkste te zijn. Grembergen, de woonplaats van onze nummer 1, werd tijdelijk omgedoopt tot Gregbergen. Zijn straat, de Groeneweg, werd omgedoopt tot Goudenweg.

 

Fotomateriaal: Davy De Blieck.

In this article