Voor haar wordt de koers weer een hobby, maar voor hem is het bittere ernst

IMG_11106 jaar lang vormen ze al een koppel, Michael Goolaerts en Dana Lodewyks. De Mechelse zet nu een stap opzij en geeft na haar studies voorrang aan haar baan in de zorgsector. De beloftevolle renner van Lotto Soudal U23 uit Hallaar daarentegen gaat vol voor een professioneel wielercarrière. Hij krijgt alvast de steun van zijn lief. WielerVerhaal ging het fietskoppeltje opzoeken voor een dubbelgesprek.

Dana: “Ik ben beginnen koersen in het zog van mijn zus Steffi. Zij ging ook al snel op de piste rijden, en dus maakte ik die stap ook.”

Michael: “Mijn sportcarrière begon in het voetbal maar die vriendjespolitiek raakte ik al snel beu. Mijn oudere broer Kristof koerste al en zo zette ik ook makkelijk die stap. Al heeft het eigenlijk nog lang geduurd, want in het begin ging ik gewoon mee naar zijn wedstrijden kijken. Ik heb mijn keuze zeker nog niet beklaagd, want in de koers kan ik meer mijn eigen ding doen.”

Michael GoolaertsDana: “Uiteindelijk ben ik toch maar gestopt met de baan. Al die valpartijen waren er te veel aan. Die overtroffen zelfs al mijn mooie prestaties, want uiteindelijk behaalde ik in 1 seizoen toch 8 Belgische titels in de 9 verschillende disciplines. Als juniore gaf ik er de brui aan. En een paar jaar later ben ik zelf even helemaal gestopt met koersen. Dat kwam omdat we met slechts 7 meisjes in 1 ploeg zaten en ik alle grote koersen moest rijden. Dat ondermijnde mijn studies. Ik ging op zoek naar een nieuw team, maar we waren buiten transfer. Door alle administratieve beslommeringen ben ik me dan maar volledig op de schoolboeken gaan storten.”

Michael: “Als junior en belofte reed ik voor Veranda’s Willems toen ik op korte tijd 5e werd in de Ster van Bessèges, 2e in de Zuidkempense Pijl en 3e in de Triptyque Monts et Châteaux. Toen nam Kurt (Van de Wouwer, ploegleider bij Lotto Soudal U23, red) voor het PK eens polsen of we niet konden praten over een transfer. Zo ben ik bij de Lotto-ploeg terecht gekomen.”

DanaLOdewyks2Dana: “Nu rijd ik weer met plezier rond bij het Jos Feron Lady Force. Mijn zus reed een paar jaar terug ook nog voor dat team, toen het nog Nutswerk heette. Zo werd het contact makkelijk gelegd. Dit jaar heb ik nog niet zo veel resultaten gereden. Doordat ik toch even uit roulatie was, moest ik toch vrij lang naar het goede ritme zoeken. Door de moeilijkheidsgraad kwam ik op het BK helaas maar tot 4 ronden.”

Samen trainen?

Michael: “Bij de jeugd mochten de meisjes nog meedoen met de jongens. Af en toe kwamen we mekaar daar tegen en van het kwam het ander. We wonen ook niet zo ver uit elkaars buurt – ik in Hallaar, deelgemeente van Heist-op-den-Berg en Dana in Mechelen. Dat lukt dus wel. Om te gaan samenwonen is het wel nog wat vroeg, liever nog wat profiteren van Hotel Mama.” (lacht)

MichaelGoolaertsDana: “Veel samen gaan we niet meer fietsen. Vroeger wel, maar sinds ik gestopt geweest ben, kan ik hem niet meer volgen. Alleen als hij gaat losrijden, pik ik nog wel eens aan.”

Michael: “Mijn duurtrainingen in de Ardennen kunnen 5 tot 6 uur duren, want wij rijden geregeld wedstrijden tegen de 200 km. Bij de vrouwen zijn de koersen maximaal 120 km, dus zij hebben die lange duur ook veel minder nodig.”

Dana: “We zijn ooit eens samen een week gaan fietsen in de Ardèche, toen Michael een weekje mobilhome had gewonnen. In die tijd kon ik zijn tempo nog af. (lacht) Maar naar het buitenland gaan fietsen, lukt ons niet meer. Als hij vrij is, zat ik altijd met school. En als ik vrij was, moest hij altijd wedstrijden rijden. Nu ik werk, zal dat er de komende jaren misschien nog wel eens van komen, al was het maar voor wat vakantie.”

Dana&SteffiLodewyksNieuw hoofdstuk

Dana: “Mijn schooltijd is voorbij en ik heb al werk sinds 1 juli. Van trainen komt dus niet zo heel veel in huis. Ik werk in ploegen en zal meer aan mijn toekomst denken. Koersen is nog puur een hobby. Maar ik steun Michael heel erg om van het wielrennen zijn beroep te maken. Het feit dat ik zelf gekoerst heb, zorgt er wel voor dat ik begrijp dat hij er vaak niet kan zijn.”

Michael: “Ik ben geen trainingsbeest, maar ik kruip toch elke dag met plezier op de fiets. Ik heb nog studies fiscaliteit en boekhouden gedaan als 1e jaars junior, maar die combinatie met de koers was moeilijk, vooral door de grote overstap van middelbaar naar hogeschool. Sindsdien heb ik ene VDAB-statuut en kan ik alles op de koers zetten. Vanaf 1 augustus 2016 ben ik stagiaire bij Lotto Soudal. Ik hoop dat te kunnen omzetten in een profcontract, bij de Lotto-ploeg of ergens anders.”

Met die knappe zege in Brussel-Zepperen dit seizoen kan dat niet anders, Michael! Veel succes allebei!

In this article