Beukt talentrijke West-Vlaming na al die pechjaren eindelijk de grote deur open?

Als 2e jaars junior klopte Eliot Lietaer in de Vredeskoers grote namen als Peter Sagan en Michal Kwiatkowski. Terwijl zij uitgroeiden tot wereldtop bij de profs raakte de West-Vlaming in een sukkelstraatje verzeild, vol blessures en valpartijen. Zijn 1e profjaren waren er van vallen en opstaan, maar de laatste 2 jaar bewees Lietaer zijn aanleg voor rittenwedstrijden. Nu is de 27-jarige renner klaar voor een stap voorwaarts en wil hij graag zijn grenzen aftasten op WorldTour-niveau.

Eliot Lietaer werd in 2012 prof voor Topsport Vlaanderen-Mercator, de voorloper van Sport Vlaanderen-Baloise. Zijn 1e jaren als prof waren vooral een test voor het doorzettingsvermogen van de Kortrijkzaan. Na twee seizoenen vol pech toonde hij in 2014 enkele flitsen van zijn klasse en behaalde hij zijn 1e profzege door de 2e etappe van de Boucles de la Mayenne op zijn naam te schrijven. Die lijn kon hij niet doortrekken, want 2015 werd een rampjaar. Hij liep een knieblessure op en kreeg dat jaar maar 19 koersdagen op de teller. Toch bleef hij doorzetten. “Opgeven is nooit een optie geweest, maar na zo’n pechreeks begin je wel te twijfelen”, beseft Lietaer. “Mijn knieblessure was zo ernstig dat ik mezelf meermaals afvroeg of ik ooit nog wel zou kunnen terugkeren. Ik begon aan een lange revalidatie en liet de moed niet zakken. Wielrennen is mijn passie, dus ik wou maar al te graag opnieuw mijn plaats in het peloton innemen.”

Dicht bij zege

Hij herstelde van zijn blessure en reed in 2016 eindelijk een jaar blessurevrij. Met een aantal ereplaatsen in eindklassementen van rittenkoersen als Coppi e Bartali, Tour of Norway en Vuelta a Burgos bewees hij eindelijk wat hij in zijn mars had. Die goede prestaties van 2016 trok hij door naar 2017 en overtrof die zelfs. Hij behaalde ereplaatsen in de eindklassementen van Circuit de la Sarthe (13e), Tour of Norway (12e), Tour des Fjords (6e), Boucles de la Mayenne (14e), Ster ZLM (25e), Tour de Wallonië (8e), Vuelta a Burgos (12e) en de Artic Race of Norway (5e). “Ik ben zeker en vast tevreden over mijn seizoen. Ik zette een stap voorwaarts in vergelijking met vorig jaar. Toen moest ik mij beperken tot volgen, maar nu kan ik zelf meestrijden voor de overwinning. In de slotrit van de Tour de Wallonië werd ik 4e. Ik werd even gehinderd en kon niet aanzetten waar ik wou. Ook in de 3e rit van de Tour of Norway streed ik mee om de zege. Ik werd 5e nadat ik in de sprint niet ideaal gepositioneerd zat. Ik zeg niet dat ik anders beide ritten gewonnen had, maar ik had dichter kunnen eindigen. Wel doet het deugd om dicht bij die zege te zijn. Nu wil ik de laatste stappen zetten om zo nu wel eens zegevierend over de meet te rijden.”

Landa en Lopez

Lietaer zijn knapste prestatie dit seizoen is misschien wel zijn 12e plaats in de Vuelta a Burgos. In het eindklassement eindigde hij op 3 minuten 16 van de Spaanse eindwinnaar Mikel Landa, nota bene de nummer 4 van de Tour de France in juli. In de slotrit werd hij 10e op een minuut van de Colombiaanse springveer Miguel Ángel López, die een aantal weken later 2 ritten won in de Vuelta. “Het gevoel in de Vuelta a Burgos was super. Het was de eerste keer dat ik bergen van meer dan 10 kilometer bedwong. Bergop reed ik vlot mee met mannen zoals López, die in volle voorbereiding waren op de Vuelta. Diezelfde López won bijvoorbeeld de slotrit. Tot op 2 kilometer van de meet kon ik daar met de besten mee. Uiteindelijk finishte ik die rit op een minuut van hem. Ik kwam ook niet stikkapot over de meet, voelde me zelfs nog fris. De wedstrijd mocht wat mij betreft gerust nog wat langer duren. Positieve signalen naar de toekomst toe.”

WorldTour

“Voor welke ploeg ik in 2018 rijd, weet ik nog niet”, besluit Lietaer. “Ik kan blijven bij Sport Vlaanderen-Baloise, maar ik houd de boot nog wat af. Ik zou graag een stapje hogerop zetten. Ik denk dat ik zeker mijn plaats heb in een WorldTour-ploeg. Ik zie mezelf als een luxeknecht bergop voor de kopman. Er zijn gesprekken aan de gang met een WorldTour-ploeg, maar er is nog niets beslist. Het wordt dus nog even afwachten. Hopelijk komt er vlug verlossend nieuws.”

Fotomateriaal: Eliot Lietaer.

In this article