Vlamingen brengen de koers naar…. de krottenwijken in Afrika

Geen plaats waar de koers meer leeft dan in Vlaanderen. De mooiste koersen worden hier gereden, de beste renners worden hier geboren, op een mooie zondagmorgen veroveren 100’en wielertoeristen de Vlaamse wegen,…. Buitenlanders komen zelfs naar hier om te fietsen. Het christelijk geïnspireerde wielerteam PaxX Global Cycling had een veel nobeler doel: de koers naar een ander land brengen. In dit geval Gambia, 1 van de kleinste Afrikaanse landen.

In 2012 trokken Michael Stippelmans en Ruben Simenon voor de 1e keer naar Gambia. Het doel: het wielrennen introduceren en op die manier de plaatselijke bevolking helpen.  Na 5 jaar hadden ze eindelijk de financiële middelen om hun plan uit te voeren. Iets dat natuurlijk niet in 1, 2, 3,… gebeurd, dus keerden ze nog een aantal keer terug. En telkens werd het een onvergetelijke ervaring.

Dit jaar vertrokken 3 renners op 13 februari voor 2 weken naar Gambia. Michaël Stippelmans, Jannik Vanreppelen en Jeroen Maes gingen daar de plaatselijke wielrenners begeleiden tijdens fietstrainingen, kinderen kennis laten maken met de fiets en tegelijk ook zelf aan hun conditie werken met het oog op het nieuwe wielerseizoen. Na een vlucht van 6 uur kwamen ze uiteindelijk aan in het warme Gambia, met een koffer vol fietskledij, bidons,… Het begin van een ongelooflijk avontuur. Want buiten de temperatuur zijn er nog vele verschillen tussen België en Afrikaanse landen. Iets wat de renners al vlug ondervonden.

Cherno

“Voor Jannik en Jeroen was het hun eerste ontmoeting op Afrikaanse bodem”, zegt Stippelmans. “Met grote ogen keken ze naar een compleet nieuwe wereld. Toch wel een beetje een cultuurschok, want voor het eerst maakten ze kennis met de krottenwijken langs de weg en het chaotische verkeer. Ze hadden het wel erg verwacht, maar niet zo erg. En ze dachten dat er van fietsen niet veel in huis ging komen.”

Maar al bij al bleek dat nog goed mee te vallen. Na een kennismaking met de leden van PaxX Gambia stond er een 1e trainingsritje op het programma. 1 van die mannen is Cherno, zo’n beetje de fietsambassadeur en het kloppend hart van fietsend Gambia. Hij is wielrenner, coach, coördinator, wegkapitein, mecanicien,…. Samen proberen ze om de plaatselijke coureurs naar een hoger niveau te brengen en kinderen de fiets te laten gebruiken als transportmiddel.

Het zou een rustig ritje worden, hoewel, rustig… wat je rustig kunt noemen. De geasfalteerde wegen zijn er beter dan in België, ook al zijn er niet al te veel en moet je nu en dan eens opletten voor putten in de weg. En ook in de steden is het opletten geblazen. Denk aan Brussel, maar dan nog erger.

“Cherno kent de wegen en de rijstijl van de Gambianen door en door”, lacht Stippelmans. “1 van de laatste trainingsritten moesten we door het drukke centrum van Serekunda fietsen. We dachten dat we alles gezien hadden. Niet dus. Files aan beide kanten van de weg, en rechts van de weg was er geen doorkomen aan door het aan en afrijden van taxichauffeurs. Dus de veiligste optie was fietsen in het midden van de weg. Cherno stak zijn linkerarm de hele tijd in de lucht om aan te tonen dat er fietsers in aantocht waren. Wij volgden gewoon Cherno en hoopten dat er geen auto naar het midden van de weg zou wijken. Wat waren we blij dat we uit dit doolhof weg waren. Maar we vertrouwen hem, want hij weet wat hij doet.”

Wedstrijd zonder startuur

En uiteraard gebeurden er ook een aantal accidentjes. Een aanrijding kon gewoon niet uitblijven. En op de 2e training was het al zover. Gelukkig zonder veel erg, al kostte het wel een halve dag onderhandelen om een kapot achterwiel betaald te krijgen. Bovendien zijn de taxichauffeurs lang niet de beste bestuurders.

1 van de hoogtepunten was het organiseren van een echte wielerwedstrijd voor kinderen en wielrenners. Want er zijn wel degelijk coureurs in Gambia. En sommigen kunnen een aardig stukje hardrijden. Al moeten ze uiteraard nog veel leren, op het gebied van krachttraining en tactiek bijvoorbeeld.

Stippelmans: “Een precies startuur was er niet, de aankomstlijn was met krijt getekend en het parcours bestond uit 2 rechte lijnen met een keerpunt van 180 graden. In totaal deden 35 kinderen mee. Een eigen fiets hadden de meesten wel, maar een fietshelm moesten ze lenen van de volwassenen. Je kan het niet vergelijken met een koers in Vlaanderen, maar de kinderen amuseerden zich en dat was het belangrijkste. Bij de volwassenen ging het er wel serieuzer aan toe, al kan het ook hier nog een stuk beter. Het is bv niet te vergelijken met de wedstrijden die in België worden georganiseerd door PaxX, zoals de Ronde van Haspengouw en de Racing for Ladies. En toch werd de koers in Gambia 1 groot feest!”

PaxX Gambia is een project dat zeker onze steun verdient om nog verder te kunnen groeien. Projecten zoals deze kunnen we alleen maar toejuichen. Meer info over het initiatief en de belevenissen in Gambia vind je hier terug.