Z’n 30e Giro! Niet op de koersfiets, maar op een motor! Fotograaf Tim De Waele (52) werkte ook al 31 keer de Ronde van Frankrijk af en schoot 29 maal beelden in de Vuelta. Er zijn weinig landen waar hij nog niet geweest is. Hoewel hij met zijn foto’s al heel wat internationale prijzen in de wacht sleepte, is hij nog altijd op zoek naar de perfecte foto.
Werknemer
Wat moet je doen om vaste waarde onder de wielerfotografen te worden? “Ik heb fotografie gestudeerd”, begint de Gentenaar. “In mijn jonge jaren begon ik te werken voor enkele agentschappen. Niet alleen in de sport, maar ook in de politiek, het algemene nieuws, zelfs in oorlogen. Dat waren mijn eerste 2 jaren. Vanaf dan maakte ik enkel foto’s in de sport. Aanvankelijk in alle sporten, de laatste 15 tot 20 jaar enkel in het wielrennen.”
Als je in een topklassieker of een etappe van een Grote Ronde een motor met fotograaf net voor een kopgroep of in de buurt van een vluchter ziet, veel kans dat het Tim De Waele is. Hij runde op een bepaald moment zijn eigen agentschap. Eerst onder de naam Iso Sport, daarna TDW Sport. Hij kon z’n bedrijf verkopen aan een groot Amerikaans agentschap.
“Nu werk ik al 6 jaar voor Getty Images”, verduidelijkt de fotograaf. “Ik heb zelf niet gezocht om TDW Sport te kunnen verkopen. Getty was vragende partij. En ze kochten mij erbij. Wat betekent dat ik niet langer zelfstandige ben. Ik hoef me niet meer te bekommeren om administratie, facturatie, werknemers, enzovoort. Ik had vroeger een secretaresse in dienst. Plus diverse freelancers: 3 of 4 motards, 5 fotografen. Dat was een grote verantwoordelijkheid. Als we nu een klant verliezen, is het niet mijn geld. Ik heb minder druk en heb nu ook wat meer vrije tijd. Zelfs 2 weken vakantie in de zomermaanden.”
Monopolie
Die hij vaak op een surfplank doorbrengt. Om op de motor met een fototoestel in aanslag bijna elke dag van het wielerseizoen in actie te komen moet je over een degelijke conditie beschikken. “Ben ik thuis, dan ga ik elke dag een uurtje fitnessen”, beweert De Waele. “En tijdens mijn vakanties probeer ik wat sport te doen. Vooral surfen. Die sport had ik 20 jaar geleden moeten ontdekken. Ik denk dat ik, verlofperiodes meegerekend, 300 dagen onderweg ben. Waarvan, inclusief reisdagen, 250 voor de koers.”
Om dat vol te houden, moet je lichamelijk en mentaal in orde zijn. “Elke wedstrijd is een avontuur”, gaat de fotograaf verder. “Je zit bijna nooit 2 dagen na elkaar in hetzelfde hotel. Ook de omstandigheden waarin je foto’s neemt, zijn altijd anders. Het ene jaar staan er bloemen in het veld, het volgende jaar kunnen dat bloemkolen zijn. De Giro is anders dan bijvoorbeeld de Tour. In Italië kom je regelmatig op plaatsen waar je nooit eerder geweest bent. Terwijl je in Frankrijk om de 2 of 3 jaar dezelfde ritten afwerkt. Al is ook dat aan het veranderen.”
Uiteraard is ook het fotografenwereldje, door de opkomst van allerlei sociale mediakanalen, geëvolueerd. “Nu zitten nog slechts 4 fotografen op de motor in de Giro”, weet De Waele. “Vroeger waren dat er 12. Niet iedereen heeft de budgetten om een fotograaf en een motard 3 weken in Italië te houden. Het betekent dat het voor de fotografen die er zijn makkelijker werken is. Zo is er een soort monopolie in het leven geroepen. Businessmatig is dat wel goed.”
Voldoening
Velen zullen denken dat Tim De Waele de mooiste job ter wereld heeft. Altijd naar de koers, steeds tussen de grote namen van het wielrennen. Intussen al 30 jaar lang. “Samen met Formule 1 en skiën is wielrennen 1 van de duurste sporten om te coveren”, benadrukt hij. “Want je bent voortdurend onderweg. Een gezin opbouwen kan je in deze job niet. Niet iedereen wil dat.”
Langs de andere kant krijg je veel voldoening van je job. “Soms zie ik in een caféetje of restaurant in Zuid-Amerika een foto die ik maakte”, aldus De Waele. “Je ziet je foto’s overal. Dat schenkt nog altijd voldoening. Het reizen doe ik ook nog altijd graag. Bovendien spreek ik 10 talen: 8 heel vlot; ook Japans en Russisch, maar minder vlot dan bijvoorbeeld Italiaans, Spaans of Portugees.”
Hij kan zich overal verstaanbaar maken. Toch denkt hij soms om iets anders te doen. “Tuinman bijvoorbeeld, dat ziet er mij een wijze job uit want je bent altijd buiten”, besluit De Waele. “Of in Bali een hotel runnen. Of een surfschool starten. Toch ben ik nog altijd op zoek naar de perfecte foto.”
