Toen Ryan Cortjens op 2 februari 2019 brons pakte op het WK veldrijden in het Deense Bogense leek er een mooie toekomst voor hem weggelegd. De Limburger was 3 weken eerder al Belgisch kampioen geworden. Door onder meer Witse Meeussen en Thibau Nys op ruime achterstand te zetten. De nummers 2 en 3 van dat BK maken intussen deel uit van het profpeloton. Cortjens niet. Hij hing bijna een jaar geleden zijn fiets aan de haak. “Ik had het helemaal gehad met de koers. Ik zat sinds begin 2020 in een sukkelstraatje waar ik nooit meer uitgeraakte”, klinkt het.
Medisch bulletin
Ryan Cortjens liet een 1e keer echt van zich horen in het internationale crosspeloton in het seizoen 2017-2018. Bij de nieuwelingen toonde hij al dat hij tot de betere veldrijders van zijn generatie behoorde. Maar in het 1e seizoen bij de U19 was het echt raak. Hij won de Azencross in Loenhout, werd 2e in de Wereldbeker in Nommay en 4e op de Citadel in Namen. In zijn 2e seizoen bij de juniors grossierde hij in prijzen. Belgisch kampioen, 10 overwinningen waarbij de Wereldbekers in Namen en Heusden-Zolder. Als kers op de taart pakte hij de bronzen medaille op het WK in Denemarken.
Hij stapte dan ook met veel ambitie over naar de beloften, waar de aanpassing niet lang duurde. Begin december werd hij 4e werd in Ronse en Overijse. Cortjens leek zijn plaats bij de U23 te pakken te hebben en hij bevestigde met opnieuw een knappe 4e plaats in de Wereldbeker van Nommay. Dat was op 19 januari 2020 en daarna geraakte hij in een sukkelstraatje. Waar hij eigenlijk nooit meer uitgeraakte.
Zijn medisch bulletin liegt er niet om: een afgescheurde kruisband, corona, problemen met de knie, een breuk in zijn hand en op 19 oktober van 2023 een zware val in Ardooie. Het verdict was opnieuw hard: een scheur in de quadriceps. Die blessure was de druppel in de toch al overvolle emmer. Ondanks de vechtlust die hij na de zomer van 2023 nog toonde, was het genoeg geweest.
Poetsen
“Ik heb toen niet van het ene moment op het andere beslist om te stoppen. Ik heb heel veel mooie momenten gekend. De 3e plaats op het WK was het hoogtepunt. Maar er waren ook minder leuke dingen. De domme uitschuiver op een natte trap in Spanje. In het voorjaar van 2021. Net op het moment dat ik er bij de beloften eindelijk leek door te komen”, zegt Cortjens. “De cross was mijn leven. En dat van mijn familie. Als ik zou stoppen, was het ook voor hen gedaan. Maar het ging gewoonweg niet meer. Ik heb heel lang niks anders gedaan dan revalideren. Ik was dat beu. Zeker omdat ik geen vooruitgang boekte.“
“De keuze maken voor mezelf vond ik niet zo moeilijk. Het was veel moeilijker om het tegen mijn ouders te vertellen. Ze waren zot van de cross. En ze waren er graag gezien. Nadat ik de beslissing in mijn hoofd gemaakt had, heeft het toch even geduurd voor ik papa en mama ingelicht heb.”
Intussen is de Maaslander bijna 10 maanden renner af. Maanden waarin hij niet stilgezeten heeft. Hij is vader geworden van een wolk van een dochter. En hij heeft een eigen zaak uit de grond gestampt. “Ik moest aan de slag, hé. Mijn vrouw had lang een kledingzaak, maar die heeft ze ingeruild voor een poetsbedrijf. Ik heb zelf eerst even voor een baas gewerkt. Ik dacht meteen: wat ik hier kan, kan ik ook voor mezelf doen. Sinds enkele maanden hebben we dan onze eigen zaak. Ja, van kleding naar cleaning. We poetsen in de heel ruime zin van het woord. Van ramen wassen over trappen poetsen tot volledige bureelruimtes. Ik doe het graag. Al is het wel zwaar werk. Gelukkig kan ik nog terugvallen op mijn fysieke bagage uit de cross”, lacht hij.
Kop3
Sinds hij in november van vorig jaar 2023 stopte met crossen, is hij niet meer op de koers geweest. Eerder toevallig, zo blijkt. “Het is niet omdat ik ervoor gekozen heb om te stoppen, dat ik de koers uitgespuwd heb. Het is er gewoon nog niet van gekomen. Ik hoop binnenkort de sfeer weer eens te kunnen opsnuiven.”
Was zijn afscheid een definitief vaarwel in de koers? Of ziet hij voor zichzelf nog een rol weggelegd? “Als renner sowieso niet. Ik heb na mijn afscheid een fiets gekocht, maar ik heb er amper op gereden. Mijn competitiegewicht is ver weg. Maar een job als verzorger of masseur zie ik wel zitten. Ik weet uit ervaring dat het des te leuker is als een renner onder handen genomen wordt door iemand met kennis van zaken.”
