Meer dan 3 jaar na het overlijden van zijn dochter Jolien doet Francky Verschueren (58) weer wat meer competitie. In Maldegem stond hij aan de start van het Belgisch kampioenschap veldrijden voor Masters, in de leeftijdsgroep 55 tot 59 jaar. Door materiaalpech werd hij gedwongen lang te achtervolgen. Niet erg, torenhoge ambities heeft de deeltijdse postbode niet meer.
Herinneringen
Het verhaal ligt nog vers in het geheugen. Jolien Verschueren, 2 keer laureate op de Koppenberg en winnares van zilver op het Europees kampioenschap Veldrijden 2015 in Huijbergen, werd in 2018 ziek. Nadat een hersentumor werd weggenomen begon ze weer te crossen, maar het ziektebeeld keerde terug. In de zomer van 2021 verloor ze de ongelijke strijd. De kleuterjuf mocht amper 31 worden.
“Door het verdwijnen van Jolien had ik het de voorbije jaren heel moeilijk om veldritten mee te doen”, geeft papa Francky Verschueren toe. “Deze winter lukt het al een stuk beter, ik ben wat vaker aan het crossen. En ik probeer er opnieuw plezier in te vinden. Ik weet dat Jolien niet anders zou gewild hebben dan dat ik doe wat ik vroeger altijd deed. Haar overlijden een plaats geven, is nog altijd heel moeilijk. Ik kan er wel over praten. Dankzij de steun van mijn vrouw, onze kinderen en enkele goeie vrienden.”
Om competitie te kunnen betwisten, moet je af en toe een beetje trainen. “Ik fiets nog altijd heel graag, maar zware trainingen doe ik niet meer”, vertelt Verschueren. “Wekelijks sport ik 7 tot 12 uur. Dat is niet altijd fietsen, ik ga ook wel eens lopen. Steeds alleen. Vroeger altijd met Jolien. Ik voel nog altijd dat zij erbij is. Diverse herinneringen komen tijdens die trainingen terug.”
Materiaalpech
Net als vorig jaar nam Francky Verschueren deel aan het BK bij de Masters. Toen werd hij 7e op dezelfde omloop. “Dit keer kende ik tegenslag bij de start”, zucht de Kruisemnaar. “Toen ik in de 1e ronde de materiaalpost passeerde, braken mijn spaken. Ik was nog niet voorbij de 2e vlag die het einde van de post aanduidde en kon terugkeren om te wisselen. Nadien ben ik aan een hele lange achtervolging moeten beginnen. Het duurde lang voor ik opnieuw een andere renner in het vizier kreeg.”
“Maar beter de fiets kapot dan lichamelijke schade”, gaat Verschueren verder. “Eens ik weer in koers was, heb ik vooral op het parcours gefocust. En probeerde ik niet te forceren. Uitzoeken dus wat mijn betere plaatsen op deze omloop zijn en daar terrein proberen winnen. Een uitslag halen was niet meer belangrijk.”
Bij de 55- tot 59-jarigen werd hij opnieuw 7e op 1 ronde van de West-Vlaming Bart Pattyn, die de 3-kleur mocht aantrekken. Benny Van Staeyen en Gert De Cnodder pakten de andere medailles. Met rang 7 kon Francky Verschueren best vrede nemen.
Team verderzetten
Uiteraard draagt hij de kleuren van het eigen team. Team Never Give Up by Jolien Verschueren blijft een bescheiden ploeg, vooral actief bij de vrouwen. “Het is de bedoeling om een klein team te blijven”, verduidelijkt Francky Verschueren. “We willen in de 1e plaats een ploeg blijven die kansen geeft aan rensters die hun sport combineren met studeren of voltijds werken. Inzake budget zijn we beperkt, maar dat is niet erg. Iedereen die lid is van het team moet enkel zelf voor zijn materiaal zorgen. Vergunning en kledij wordt door de ploeg betaald. Zo lang de ploeg bestaat, zal Tauris ook sponsor blijven.”
Uiteraard is Francky Verschueren 1 van de voornaamste steunpilaren van Team Never Give Up by Jolien Verschueren. “Ik neem diverse taken op mij”, lacht hij. “Coach, verzorger, mecanicien, mentor, een beetje van alles. We vormen een kleine familieploeg. Het gebeurt wel eens dat we met iedereen van de ploeg samen een fietstochtje maken. Niet veel, want iedereen heeft zijn eigen werk en verplichtingen. Toch zijn we wel eens samen op pad.”
Op die manier blijft iedereen Jolien Verschueren herinneren. Terecht. De carrière die ze maakte, mag worden gezien. “Het was ook altijd een droom van Jolien om zelf een ploeg te hebben”, benadrukt Francky Verschueren. “Dat proberen we zo lang mogelijk verder te zetten. We hebben vooral rensters in de ploeg. Af en toe probeer ik zelf nog eens af te zien. Gewoon omdat ik altijd heel graag aan veldrijden heb gedaan.”
Win een The Vandal-jacket, het favoriete casual item van ambassadeur Zdeněk Štybar!
