Met dank aan Geert Wellens! Na een lang duel met Zita Peeters kroonde Sanne Laurijssen zich in Heusden-Zolder bij de meisjes junioren tot Belgisch kampioene veldrijden. In de slotronde kon ze Peeters uit het wiel gooien. Voor de renster uit Zoersel de 2e zege dit seizoen, de 2e tricolore in haar nog jonge carrière. Wellicht wordt ze de Belgische troef op het WK in Liévin.
Vooral op kop
Zaterdagochtend 11 januari 2025 was er een beetje nervositeit voelbaar op en rond het autocircuit van Terlaemen. Want in de start- en aankomstzone lag het glad. Die ijsvrij maken was niet evident. Vandaar dat de start van het BK voor meisjes nieuwelingen een uur werd uitgesteld. Dus reden de U17 dezelfde wedstrijd als de meisjes junioren die 1 minuut voor hen mochten starten.
Geen probleem voor Sanne Laurijssen en Zita Peeters, haar voornaamste concurrente. De 2 bleven heel lang in elkaars buurt. Opvallend was dat de renster van het WAC Team meestal de leiding nam. “Dat was niet echt mijn tactiek”, aldus de 17-jarige. “Behalve de laatste ronde natuurlijk. In het wiel rijden op dit parcours was niet ideaal. Want bij een klein foutje verlies je meteen enkele meters, dat risico wilde ik niet nemen. Zeker niet in de korte bochten. Want ik weet dat Zita daar beter in is.”
Dus nam Laurijssen de voornaamste hindernissen op het besneeuwde parcours als 1e. “Het was niet mijn bedoeling om de hele wedstrijd op kop te rijden”, gaat de atlete uit Zoersel verder. “In de laatste ronde trok ik op het asfalt voor het klimmetje goed door. Daarna hoorde ik het gepiep van de remmen van Zita niet meer kort achter mij. Dus wist ik dat ik alleen weg was.”
Pas 2e overwinning
De renster van het WAC Team bewaarde de hele cross haar koelbloedigheid. Ook al bleef Peeters driekwart van het BK aan haar wiel plakken. “Als je begint te stressen, maak je fouten”, beseft Laurijssen. “Ik probeerde zo kalm mogelijk te blijven. Door voortdurend op kop te rijden kon ik het tempo bepalen. Dat was een niet onbelangrijk voordeel.”
Laurijssen, die begin 2023 in Lokeren bij de nieuwelingen haar 1e Belgische titel veroverde, haalde het met 16 tellen voor Peeters. Melanie Lemmens, die in de 3e van 4 ronden de indruk gaf de 2 koplopers onder druk te kunnen zetten, verloor in de slotronde terrein. Met 45 seconden achterstand veroverde ze de bronzen medaille. Voor Laurijssen was het pas de 2e zege van het seizoen. Begin dit veldritseizoen won ze een internationale wedstrijd in het Duitse Bensheim. Winst die haar 30 UCI-punten opleverde.
“Ik ben zeker dat ik dit jaar een stap vooruit heb gezet”, benadrukt Laurijssen. “Alleen is het moeilijk in te schatten hoe groot die stap is. Want mijn seizoen was een beetje wisselvallig. Meisjes junioren moeten vaak bij de vrouwen elite crossen. In dergelijke wedstrijden is het moeilijk om een prestatie te lukken.”
Hoog niveau
Voor de wisselvalligheid van haar seizoen heeft Sanne Laurijssen een plausibele verklaring. “Amper een paar weken geleden veranderde ik van trainer”, verduidelijkt ze. “Ik werd door een zogenaamde trainer begeleid, maar deed niet meteen specifieke crosstrainingen. Wellicht dat mijn seizoen daardoor eerder wisselvallig was. Sinds een paar weken laat ik me begeleiden door Geert Wellens. Hij heeft me heel hard geholpen om op een goed niveau aan de start van dit Belgisch kampioenschap te komen.”
Wat haar misschien de extra procenten opbracht richting de 3-kleur. Het lijkt logisch dat Sanne Laurijssen over enkele weken uitgestuurd wordt naar het WK in het Franse Liévin. We mogen niet verwachten dat ze op dat WK wedijvert met de Carriers of de Revols van deze veldritwereld.
“Op internationaal vlak is het niveau veel hoger dan vorig jaar”, benadrukt Sanne Laurijssen. “Internationaal lopen mijn resultaten wat uit elkaar. Ik denk dat het vooral afhangt van de aard van het parcours. Zand draagt mijn voorkeur weg. In Zonhoven leverde ik een goeie prestatie (15e, red). Een zwaardere omloop zoals hier in Heusden-Zolder, dat mag ook. Als ik naar het WK mag, hoop ik gewoon op een goeie prestatie. Een plaats ga ik er echter niet opkleven.”
