Voor waterwonderen in België moet je in Weismes zijn. Met de Waterval van Reinhardstein is de grootste in zijn soort in België in deze gemeente gelegen en ook de rivier Hoëgne ontspringt in deze Luikse gemeente. Aan de oevers van de Hoëgne start ook de Côte de Sassor, een helling die is opgenomen in de Cotacol (n° 670) en regelmatig wordt geselecteerd voor het parcours van jeugdwedstrijden.
Tchèri
Ergens in België zijn er amateurs bezig met de uitdaging om elke beklimming uit het referentiewerk Cotacol te beklimmen. Als ze aanbeland zijn bij nummer 670 op de lijst, officieel 2.800 meter lang met een hoogteverschil van 132 meter, dus goed voor een gemiddeld stijgingspercentage van 4,6%, komen ze uit bij de Côte de Sassor.
Gemakkelijker om de voet van een beklimming te herkennen, wordt het niet. De Côte de Sassor loopt omhoog vanaf de Hoëgne, waar je uitkijkt op L’Institut Saint-Roch Theux. Vrijwel meteen gaat het fors omhoog op de Rue de Pré l’Evêque met percentages tussen 5 en 7%, tot het in het dorpje Sassor een beetje afzwakt.
Aan de linkerkant van de weg worden we begroet door een aantal paarden. Het schetst de rustiek van deze regio, waar boerderijen het landschap kleuren en de deur- en raamomlijstingen voorzien zijn van luifels die ze lokaal ‘Tchèri’ noemen. (‘Dans met mij op de pedalen’). In de dorpskern van Sassor draai je naar links en kan je even verpozen, alvorens je met een lange bocht terug naar rechts draait en tussen de velden belandt.
Motorgeluiden in eindeloze stilte
Het steilste gedeelte van deze beklimming ligt in de bocht, waar het tot 8% omhoog gaat. Daarna blijft de weg vervelend omhoog lopen aan 2 à 3% en is het twijfelen tussen binnenblad en buitenblad. Een keuze die gedragen wordt door de wind, want die heeft hier gemakkelijk vrij spel. Aan het kruispunt bovenaan kan je kiezen tussen de Voie des Trois Bonniers of de Fays Village.
Kies je voor de 1e optie dan trek je in de richting van Verviers, terwijl de andere optie je uiteindelijk naar de indrukwekkende stuwdam van Gileppe loodst. Deze indrukwekkende stuwdam is een trekpleister voor vele wandelaars en lokt op een zonnige lentedag honderden geïnteresseerden. Bovendien is een bezoek te combineren met een passage door Limbourg, een voormalige vesting en officieel 1 van de mooiste dorpen van Wallonië.
De top van de Côte de Sassor krijgt tijdens ons winterbezoekje zowaar enkele motorrijders op bezoek. Deze hebben een eigen parcours uitgewerkt in het veld en vullen zo de oneindige stilte die op de klim te ervaren was. Dat was in het verleden wel eens anders. Op 5 augustus 2017 kreeg deze helling bijvoorbeeld het bezoek van de Olympische kampioen Remco Evenepoel, op dat moment nog gewoon een goede jeugdwielrenner zoals er in België elke dag een dozijn worden geboren.
Het begin van Remco Evenepoel
Die middag trok de etappe van de hoog aangeschreven Aubel-Thimister-La Gleize over de Côte de Sassor. Evenepoel won de rit met een beperkte voorsprong van 24 seconden. Het was ‘nog maar’ zijn 3e overwinning van het seizoen en het is tot op vandaag zijn 1e overwinning die ProCyclingStats registreerde. Een haast iconische zege dus. Vreemd genoeg was Evenepoel een dag eerder nog gelost op het vlakke, waardoor een klassement reeds verloren was.
Het heeft iets schattigs om te lezen over de prestaties van Evenepoel anno 2017. Het was de geboorte van een kampioen, toen we nog niet wisten dat hij een kampioen zou worden. Pas met overwinningen in La Route des Géants en La Philippe Gilbert later die zomer zou hij doorbreken en een WK-selectie afdwingen. 2018 was het jaar waarin hij quasi onverslaanbaar werd op zijn terrein.
Jeugdwedstrijden in deze regio komen geregeld terug naar de Côte de Sassor, die door een goed wegdek, brede baan en rustige omgeving ideaal is voor een peloton. In Polleur worden er al decennialang klimwedstrijden gereden over deze helling. De KOM werd er echter niet van de tabellen gefietst tijdens een wedstrijd. Pierre Courtroy, een verdienstelijk amateur, knalde er op Nieuwjaarsdag 2024 in 5’44 naar boven. Hij liet een gemiddeld vermogen van 415 Watt noteren, goed voor bijna 30 km/u. Matti Helminen – nog zo’n oudgediende – werd zo van de tabellen gefietst. Anthon Charmig, vandaag prof bij XDS Astana, vervolledigt de top 3. Misschien moet Evenepoel nog eens terugkeren naar de helling waar het voor hem ooit allemaal begon.
