7 jaar terug kocht Ashleigh Moolman met haar man Carl Pasio een oude boerderij nabij Banyoles, in de buurt van Girona. In geen tijd toverden ze de plaats om tot een klein paradijs voor fietsliefhebbers die zichzelf graag verwennen en op zoek zijn naar een echte ontmoeting met de koers. Rocacorba Cycling biedt een verblijf in een prachtig kader, lekker eten, fietsverhuur en de mogelijkheid tot gegidste ritten.
Punten verbinden
Ashleigh Moolman is een vrouw met een missie. We zijn slechts 5 woorden ver in ons gesprek als we die conclusie al kunnen trekken. De Zuid-Afrikaanse profrenster trok met een ingenieursdiploma op zak naar Europa, waar ze in 2010 tot haar eigen verbazing aan een succesvolle wielercarrière begon. 8 jaar later rijpte het plan om het wielrennen eigenhandig een duwtje in de rug te geven. Samen met haar man Carl Pasio en een aantal investeerders kocht ze een oude boerderij op en startte het verhaal van Rocacorba Cycling.
Ze legt uit wat haar daartoe dreef. “Toen we het project startten, kreeg het vrouwenwielrennen nog niet de exposure zoals op vandaag. Ik had altijd al een analytische geest en zocht een toekomst voor onze sport. Het verdienmodel van het wielrennen is kwetsbaar, door de sterke afhankelijkheid van sponsors. Door een hotel en fietsbeleving te starten, wilde ik de verschillende elementen in het wielrennen aan elkaar knopen.”
Moolman woont zelf op het domein Can Campolier, waar Rocacorba Cycling gasten ontvangt. Dat is ook net de kern van het hele verhaal. “Als je professioneel wielrennen verbindt met een omgeving waar dagdagelijkse fietsers komen, creëer je exposure voor vrouwenwielrennen. Mensen verblijven bij me thuis en leren mij en het vrouwenwielrennen kennen. Zo raken ze meer geïnteresseerd in de sport”, verduidelijkt ze. “Het is daarnaast ook een mooie manier voor fietsproducenten om zichtbaarheid te krijgen. Het is 1 ding als profs op fietsen rijden, maar op het einde van de dag lopen mensen warm om een fiets te kopen doordat ze die zelf ervaren hebben.”
Geschiedenis
Moolman en haar man kozen ervoor om de charme van Can Campolier te behouden. De locatie noemden ze dan ook niet toevallig naar de oude eigenaars, want ‘Can’ betekent in het Catalaans ‘huis van’. Voor de ingang ligt een steen uit de 17e eeuw, afgesleten door de vele gasten die er doorheen de eeuwen over de vloer kwamen. In de kelder contrasteren de hypermoderne fietsen in het fietsatelier wonderlijk mooi met de oude gewelven van de boerderij. Binnen lijkt het alsof we de geschiedenis in wandelen, zowel die van het gebouw zelf als van de wielercarrière van Moolman. Overal komen we trofeeën en truitjes tegen, waardoor we 15 jaar profwielrennen letterlijk kunnen aanraken.
Het dringt ons door dat de cirkel stilaan rond raakt nu Moolman naam als wielrenster maakte. Vele jaren later staat het vrouwenwielrennen stilaan ook zelf op het grote toneel. Die combinatie zette Rocacorba wereldwijd op de kaart, waardoor de zaken goed lopen. Moolman kan dan ook niet anders dan tevreden zijn. Ze hoopt dat op een dag een professioneel team op het domein zal huizen en ze er de service course kunnen organiseren.
Momenteel kan men iets meer dan 30 gasten ontvangen en is het daarvoor nog te klein. Het wielerkoppel krijgt vaak de vraag of ze hun concept ook elders willen implementeren. “Het zit zeker in ons hoofd om het project uit te breiden, maar we willen het doordacht doen”, vertelt Moolman ons. “Wie hier komt zal zien dat het een speciale plaats is die je niet zomaar kunt kopiëren.”
Toekomst
We kijken benieuwd naar wat de toekomst brengt. Onze gastvrouw loopt tijdens ons gesprek over van ideeën. Rocacorba Cycling zal ongetwijfeld niet het laatste verhaal zijn dat ze schrijft. Toch hoeven we zelfs zo ver nog niet te kijken, want ondanks haar carrière als wielrenster en Rocacorba Cycling blijft er tijd over voor andere zaken.
“Ik draag onder andere mijn steentje bij aan een project dat meisjes in de Townships van Zuid-Afrika helpt via opleiding en wielrennen”, vertelt ze. “Komende zomer willen we een renster overbrengen om naar de Tour de France Femmes te komen kijken. Zij is nog nooit in het buitenland geweest, ze heeft zelfs nog geen paspoort. Ze zal bij ons komen wonen en werken, zo willen we haar de kans geven om haar potentieel als renster te testen.”
Haar contract met AG Insurance zal het laatste zijn voor Moolman. Ze kijkt tevreden terug op haar avontuur in de koers. “Het vrouwenwielrennen evolueerde gelukkig, je kan er nu een echte carrière in maken. Voor ons was het moeilijker en harder om onze weg te vinden. Die groei geeft me voldoening. Ik zal misschien geen miljoenencontract tekenen, maar hielp zeker wel een miljoenenindustrie creëren. Daar ben ik trots op.”
