Nee, het gaat niet goed met het Spaanse en Italiaanse wielrennen. De hoogdagen voor de Mediterrane landen liggen op wielervlak al een tijd achter ons. Dankzij deelname aan de Giro en Vuelta kunnen de (pro)continentale Spaanse en Italiaanse ploegen overeind blijven. Een wijziging in het UCI-reglement sluit die levensader vanaf 2026 voor een aantal onder hen af. Alberto Contador en Ivan Basso zitten voorlopig alvast in vieze papieren.
Gouden tijden
Aaah, Fausto Coppi en Gino Bartali, Federico Bahamontes en Miguel Induraín. Wat was het fijn om in die tijden een Italiaanse of Spaanse wielerliefhebber te zijn! En of ze in Italië en Spanje hechten aan het wielrennen. In 1948 beleefde Italië een stevige politieke crisis en stond het land op de rand van een revolutie. Gino Bartali bokste zich uit een verloren positie terug naar Tourwinst, haast symbolisch voor een land dat zich na WOII overeind probeerde te hijsen. Het verhaal luidt dat de nationale golf van trots na zijn Tourzege de revolutie verijdelde.
Vandaag moeten de fans zich optrekken aan Enric Mas en Antonio Tiberi – al brengt Juan Ayuso daar binnenkort misschien verandering in. Aan de onderlaag van het wielrennen bevindt zich ondanks de bloedarmoede toch nog een brede waaier aan (pro)continentale Spaanse en Italiaanse ploegen. Dat zij jaarlijks hun kunstje mogen opvoeren in de nationale ronde van hun land verzekert hen van sponsors om te kunnen blijven bestaan.
De UCI wil de beste teams aan de start van de grootste wedstrijden. Vanaf 2026 verplicht het daarom alle WorldTour-ploegen om te starten in de 3 Grote Rondes en de 5 Monumenten. Tot zover niets nieuws. Van alle andere WorldTour-koersen op de kalender mogen teams uit de WorldTour er echter voortaan maar 1 per jaar meer overslaan. Dat geldt overigens zowel voor de mannen als voor de vrouwen. Zeker voor de vrouwenploegen is het niet evident om over voldoende breedte in het team te beschikken.
Contador en Basso in vieze papieren
Een andere wijziging is relevanter in het kader van dit artikel: vanaf 2026 moet een team tot de top 30 ter wereld behoren om recht te hebben op een wildcard voor deelname aan 1 van de 3 Grote Rondes. Tot anno 2025 volstaat het om tot de top 40 te behoren. Zonder uitnodiging zullen verschillende teams wellicht ophouden met bestaan, want de sponsoren missen hierdoor exposure op het grote toneel.
Het is even zoeken in het kluwen van het UCI-reglement, maar het gaat wel degelijk om de top 30 in het jaar voorafgaande aan de Grote Ronde. Dat is belangrijk, want op basis van de 3-jarige rankschikking zou Team Polti VisitMalta het redden, maar dit jaar blijven hun prestaties achter. Het team moet de Aurum-fietsen van Ivan Basso en Alberto Contador aan de wereld tonen, dus er is nog werk om de Giro van 2026 te halen. Alles is echter relatief, want haalt hun goudhaantje Davide Piganzoli pakweg een 10e plaats in het eindklassement van de Ronde van Italië, dan heeft VF Group-Bardiani CSF-Faizanè het vlaggen.
Euskaltel-Euskadi staat er nog slechter voor dan team Polti VisitMalta. Het Spaanse team schuimt de komende 2 maanden niet toevallig de kleinere Franse en Belgische wedstrijden af in de hoop op een mirakel. De ploeg moet rekenen op een verrijzenis van David Dekker of puntenwinst van oude getrouwe Jon Aberasturi. Unibet Tietema Rockets doet het dan weer beter dan vorige jaren. De kans is klein dat ze hun droom om de Tour te rijden volgend jaar al realiseren, maar ze zullen normaal de UCI-voorwaarden ervoor wel vlot halen.
Kansen voor Movistar?
Moeten we het jammer vinden dat er wellicht een aantal ploegen uit de Zuid-Europese landen zullen verdwijnen? Sommige van die ploegen halen maar net de kwaliteitslat, terwijl anderen met een klein budget fantastisch werk leveren. Die laatste slagen erin om zich bij het peloton van de eerste 30 te voegen, al kan dat snel keren na een mindere periode gezien de rekening elk jaar opnieuw wordt opgemaakt.
In Frankrijk loopt het al jaren over van ploegen die dankzij het Franse circuit in leven blijven. Doordacht snoeiwerk levert mooiere bomen en struiken op. Misschien raken de Franse ploegen verder als ze de krachten bundelen en hun sponsorgeld bijeenleggen.
Mogelijk biedt een (pro)continentaal team in moeilijkheden kansen voor Movistar om een ontwikkelspoor te creëren voor hun hoofdmacht. Het team koopt al jaren een ploeg bijeen van talenten die doorbreken bij de (pro)continentale teams of loopt die talenten mis doordat ploegen met meer geld hen wegsnoepen. Denk bijvoorbeeld aan Juan Ayuso en Pablo Torres bij UAE Team Emirates. Tegen de monsterteams kunnen ze financieel wellicht niet op om de absolute toptalenten aan te trekken, maar het is een veeg teken dat ook minder bekende namen niet voor hen tekenen.
