De kans bestaat dat je de afgelopen jaren wel eens een stuk van Tijmen Moltmaker las op Het Is Koers of bij Soul Cycling Magazine, maar de 45-jarige Nederlander kan zelf ook flink met de fiets rijden. Op het WK voor journalisten won hij goud in de tijdrit, de hill sprint en de wegrit en tussendoor verzamelde hij in de gran fondo L’Etape Denmark ook elke trui die er te winnen valt. “Vroeger vond ik fietsen leuker dan dat ik er goed in was, maar de laatste jaren word ik almaar beter”, licht de hardrijder uit Lent zijn successen toe.
De magie van Canada
Qua leeftijd situeren we Moltmaker in de groep van Pieter Weening, Laurens ten Dam en Joost Posthuma. In het profpeloton zagen we hem echter nooit. “Ik begon zo’n 20 jaar geleden met fietsen bij de studentenwielervereniging”, vertelt hij. “Dat waren wedstrijden bij de amateurs, op het laagste niveau in Nederland zeg maar. Dat deed ik altijd voor de fun, omdat ik er plezier uit haalde. Na verloop van tijd zag ik wel dat tijdrijden me behoorlijk ligt.
10 jaar geleden woonde Moltmaker een jaartje in Canada en daar maakte hij een klik. “De mensen uit de buurt van Ottawa zijn daar heel erg hecht en hebben de gewoonte om iedereen beter te maken in wat hij of zij doet. Op een jaar tijd ging mijn gemiddelde op een tijdrit van 15 tot 25 km omhoog van 41 gemiddeld naar 45 gemiddeld. Daarna is dat helaas wel tijdelijk teruggezakt en 5 jaar geleden moest ik een heupoperatie ondergaan.”
“Gelukkig verliep de revalidatie meer dan voorspoedig. Het ging zelfs zo goed dat ik als 40’er mijn beste niveau ooit probeerde te halen. Dat lukte ook en daarover hield ik een blogreeks bij op ‘Het Is Koers’. In deze bijdrage interviewde ik specialisten, van fysiotherapeuten en voedingsdeskundigen tot trainers en sportpsychologen. En dat hielp, want ik haalde terug mijn vormpeil van Canada en zelfs een nog hoger niveau. Het is erg leuk dat je op je 45e plots beter bent dan ooit.”
318 Watt
Dat bleek dus wel afgelopen weekend in Viborg, op enkele kilometers van de woonplaats van Moltmaker zijn schoonmoeder. Vrijdag won hij al de tijdrit met een ware masterclass, voor hem misschien wel de mooiste titel van de 3. “Ik had echt als plan vooropgesteld om mijn beste prestatie van het jaar hier neer te leggen. Dat is ook gelukt, qua wattages heb ik het uitstekend gedaan. Ik wist dat als ik dit kon bereiken, het podium wel mogelijk zou zijn. Uiteraard is het mooi dat alles goed valt en het goud oplevert.”
Moltmaker behaalde een gemiddeld vermogen van 318 Watt. “Dat was een hele beproeving want het was een lastig rondje voor een tijdrijder. Je zat immers met een kwintet beklimmingen en dat betekent dat je in je pacing plan vooral bergop heel veel moet duwen. Dat is iets helemaal anders dan je als tijdrijder gewoon bent, want vaak draait het juist om constante output. Gelukkig had ik dit jaar ook veel getraind op interval en dat heeft goed uitgepakt.
De klasse van Moltmaker was zodanig groot dat zijn tegenstanders bij de 45-plussers niet dicht in de buurt kwamen. “In de tijdrit maakte dat op zich niet zoveel uit, want je wil gewoon een goede prestatie neerzetten. In de Hill Sprint – die betwist werd tijdens de gran fondo L’Etape Denmark – moest ik eveneens gewoon zelf zo snel mogelijk rijden. In de wegwedstrijd besloot ik om ook een poging te wagen de jongere categorie te kloppen.”
“Dat bleek al snel erg lastig te zijn omdat 2 Denen samenwerkten. Ze vielen om beurten aan en ik kon geen 5 ronden lang meer reageren. Daarom besloot ik al snel om Thomas Vibjerg te laten rijden. Ik merkte ook dat het me meer moeite kostte om hem te gaan halen dan bij de demarrages van Nikolaj Hebsgaard. Vervolgens viel het stil en wilde de andere Deen mij en mijn Belgische metgezel niet ondersteunen in de achtervolging. Dat lukte pas toen we ook de Belg overboord konden kieperen. Ik wachtte vervolgens tot de laatste ronde om mijn laatste pijl te verschieten, waardoor ik 2e werd in de algemene uitslag.”
Blijven verbeteren
Naast 3 regenboogtruien mocht Moltmaker ook nog een officiële gele, groene en bergtrui mee naar huis nemen. Deze had hij verzameld in het evenement van de Ronde van Frankrijk dat gelijktijdig in Viborg werd georganiseerd. “Ik nam deel aan de 50 km omdat dit tussen de tijdrit en de wegrit viel. Eerlijk gezegd denk ik wel dat ik beter op mijn plaats was in een andere afstand. Omdat ik het heuvelsegment vol deed en daar de bergtrui verdiende, had ik mijn kompanen ook gelost. Ik zette door, want had tot dan ook al het kopwerk al gedaan. Zo kroonde ik me ook tot geletruiwinnaar. Het sprintje voor het groen nam ik evenzeer mee naar huis.”
Nadat Moltmaker eerder dit seizoen al een gran fondo in Oostenrijk betwistte en er zelfs de tijdrit won, neemt hij nu eventjes rust. “Dit najaar begint de training voor het NCK, het Nederlands clubkampioenschap op de weg. Ik overweeg ook om deel te nemen aan het NK op de baan in mijn leeftijdscategorie.”
“Je weet dat het op een dag omlaag zal gaan met de conditie en de waarden. Mijn doel is om zo lang mogelijk progressie te blijven boeken. Mijn coach is verbaasd dat ik zo’n hoeveelheid intensieve trainingen kan afleggen en ik vind het leuk om daarmee te spelen. Het is als het ware een ontkenning van mijn leeftijd.”
