Elke Clijsters moest in 2004 noodgedwongen stoppen met toptennis omwille van aanhoudende rugproblemen. Ze maakte de overstap naar padel, een sport die toen nog in volle ontwikkeling was, maar evident het dichtst bij het tennis stond. En daar was en is ze goed in. Onlangs werd ze nog Belgisch kampioene! In 2023 ontdekte ze een nieuwe passie: de koersfiets.
Happhy Riders
“Ik heb wel altijd af en toe gefietst, maar zo’n 2 jaar geleden heb ik de sport pas echt ontdekt”, vertelt voormalig proftennisster Elke Clijsters. “Door mijn rugblessure zocht ik naar wat afwisseling in houding en spierbelasting en kwam zo bij het fietsen uit. Intussen geniet ik ervan om kilometers te malen langs het kanaal of rustige landweggetjes in de streek rond Hasselt – waar ik woon – te verkennen. Samen met een vriendin startten we zelfs een vrouwenwielerclub: ‘The Happhy Riders’ (genoemd naar haar bedrijf Happhy, waar ze life-coaching en nutritie-advies geeft, red). Ons groepje is intussen uitgegroeid tot een 25-tal fietsers.”
“Soms dagen er uiteraard wat minder op. Afhankelijk van wie er is, welk weer het is en hoeveel zin we hebben, doen we tochtjes van 30 tot 50 km. En dat meerdere keren per week. Daarbij is plezier en gezelligheid de voornaamste drijfveer, naast gezond aan sport doen. We hebben sinds kort ook een wieleruitrusting ontworpen om het nog ‘echter’ te maken. Want ik vind het wel belangrijk om er goed uit te zien op de fiets, met een outfit die matcht. Van fietsmateriaal heb ik dan weer geen kaas gegeten. Vraag me niet naar onderdelen of mechaniek, ik weet niet eens het merk van mijn fiets”, schatert ze. Oeps, daarmee kunnen we dan 12 vragen van ons lijstje schrappen….
Er wordt wel eens beweerd dat vrouwelijke wielertoeristen minder competitief zijn dan hun mannelijke tegenhangers, maar Elke Clijsters – het zal je niet verbazen – is en blijft een competitiebeest. “Ik hou dan ook wel van een uitdaging. Ik ben totaal geen klimmer, maar eind augustus 2025 heb ik de Mont Ventoux opgereden. Dat was een uit de hand gelopen weddenschap met mijn zoon. Hij beweerde dat ik zo’n berg niet zou kunnen oprijden. Ik nam de handschoen op en we kwamen overeen dat ik 2 jaar zou krijgen. Begin dit jaar herinnerde hij me er nog eens fijntjes aan en toen besefte ik dat ik toch maar eens wat meer zou moeten gaan trainen.”
Sault
“Als het me niet lukte, moest ik namelijk een reis betalen die hij zou uitkiezen, met alles erop en eraan. Dat zou me letterlijk duur te staan kunnen komen. Als ik de weddenschap won, moest hij me voortaan elke dag een knuffel geven. Ik koos ervoor om de beklimming via Sault te doen, want ik had me intussen gedocumenteerd en wist dat dat de minst zware kant was. En de eerste 20 km waren inderdaad goed te doen. Maar vanaf Chalet Renard, 6,5 km van de top, werd het toch zéér pittig. Vraag me niet hoe, maar het is me wel gelukt! Ik ben nu op zoek naar een nieuwe uitdaging. Heb je een goeie tip?”, kaatst ze de bal terug. We raden haar aan om op WielerVerhaal een paar mooie RAVeL’s in Wallonië uit te zoeken, aangezien ze toch graag op exclusieve fietswegen rijdt. Ze neemt de tip met dank aan, want die fietsroutes onder de taalgrens zijn haar nog niet bekend.
“Veilig kunnen fietsen is trouwens wel iets waar ik mee bezig ben. Vandaar dat we met onze vrouwen regelmatig de jaagpaden langs het Albertkanaal opzoeken. Dat is misschien het enige minpunt van fietsen, je bent en blijft een zwakke weggebruiker. Klimmen vind ik dus wel lastig, maar die top van de Ventoux bereiken is toch kicken. Of tegen de wind beuken, dat kan ook deugd doen. Maar het leukst van al vind ik de snelheid. Eens boven op de Ventoux daalde ik weer af richting Sault. Dan liet ik de remmen wel eens vieren en zag ik m’n fietscomputer tot 65 km/u aangeven. Dat vond ik wel ferm!”, geniet de Hasseltse nog na.
Gravelen?
Haar volgende rit is wellicht de ‘Best of Limburg’, komend weekend, met start en aankomst in Hasselt. Maar daarna moet Clijsters zich weer meer concentreren op het padel, want over enkele weken staat er een belangrijk tornooi op de agenda.
Of ze ook interesse heeft in de gravelhype die de laatste jaren een geweldige boom kent? “Ik heb nog geen gravelfiets, maar mogelijk is dat wel iets dat ik komende winter wil ontdekken. Ik hou er sowieso van om met mijn fiets de natuur in te gaan en zoals gezegd wil ik het graag veilig houden. Dan kom je misschien wel snel uit bij een gravelbike waarmee ik dan offroad Limburg kan exploreren.”
