Elena Cecchini blijft nog 1 seizoen langer bij SD Worx-Protime. Als wegkapitein vervult de 33-jarig Italiaanse een sleutelrol binnen de ploeg, zowel op strategisch vlak als in de begeleiding van jongere rensters. 2026 wordt haar afscheidsjaar. “Aanvankelijk dacht ik dat na 2025 zou stoppen, maar ik voel nog steeds de motivatie om door te gaan. Het vuur brandt nog. Ik wil nog 1 keer alles geven.”
Geprivilegieerd leven
“Ik had voor mezelf nog 1 laatste doel in mijn carrière en dat was om deel te nemen aan de Olympische Spelen van 2024 in Parijs”, vertelt Elena Cecchini. “Dat is mede dankzij de steun van SD Worx-Protime gelukt. En dus wilde ik in 2025 nog 1 keer alles geven. Om nog een laatste jaar echt van alles te genieten. De ploeg helpen door een gids in het peloton te zijn en onze kopvrouwen te ondersteunen in de wedstrijden.”
“Ik ben ook een vrij koppig persoon. Eens ik een beslissing gemaakt heb, houd ik me daar meestal aan. Maar ik kon afgelopen winter niet genieten omdat er op persoonlijk vlak iets speelde. Ik vind de voorbereiding een belangrijk onderdeel van het seizoen. Dus focuste ik op de klassiekers en zou erna nog eens nadenken over de toekomst.”
“Tijdens onze verkenning van de Tour de France Femmes 2025 vroeg Danny Stam me wat ik wilde doen na mijn carrière. Waarop ik aangaf dat ik nog niet zeker was of ik wel al wilde stoppen. We hadden daarop goede gesprekken en Danny gaf me alle tijd om mijn keuze te maken. Ik voelde dat dit verhaal nog niet af was. Als topsporter leid je een geprivilegieerd leven. Eens je stopt, komt dit niet terug. Dus ben ik blij met mijn beslissing.”
Trofeo Binda
“Wat ik hoop te realiseren in dit laatste jaar? Ik ben realistisch genoeg dat ik het niet meer in me heb om zelf wedstrijden te winnen. Maar in onze ploeg hebben we wel rensters die kunnen winnen. Slechts 1 renster stapt op het podium, maar erachter zit het werk van vele anderen. Het maakt me gelukkig om daar onderdeel van te zijn. Om samen doelen te behalen. Ik heb het geluk veel mooie overwinningen te hebben beleefd met deze ploeg. Maar succes zullen we nooit vanzelfsprekend vinden. Winnen went nooit, je moet er als ploeg telkens hard voor werken.”
“Daarom is het mooi dat er bij Team SD Worx-Protime een grote dankbaarheid en respect is richting de ondersteunende rensters. Ik ben blij met mijn rol. Ik houd ervan om mijn ploeggenoten aan succes te helpen. Op de fiets, maar ook ernaast. Door hen te gidsen en hun weg te helpen vinden. Het maakt me tevens trots om de evolutie van het vrouwenwielrennen mee te maken. Ik neem niets voor lief, want ik besef van waar we komen. Ik kom uit een tijdperk waarin ik slechts 2 truitjes en 1 fiets had en dat mijn ouders me zelfs als ‘prof’ nog naar wedstrijden moesten voeren.”
“Nu is de begeleiding optimaal en daar plukken we de vruchten van. Dat is fijn, maar soms ook frustrerend. Je wordt beter en beter, maar de pijn wordt nooit minder. Het niveau stijgt, iedereen wordt beter en de jongere rensters hebben natuurlijk een sterker lichaam. Maar het draait allemaal rond je mindset. Ik houd mezelf voor dat het nooit makkelijker wordt, dat ik alleen sneller zal gaan. Als ik nog 1 wedstrijd mag aanduiden die ik hoop te winnen met SD Worx-Protime, dan is het Trofeo Binda. Het zou mooi zijn om ook in die wedstrijd een zege te mogen meemaken”, besluit Cecchini.
Goud waard
Het slotwoord is voor sportdirecteur Danny Stam. “Ik ben heel blij dat Elena Cecchini besloten heeft er nog een jaartje aan te breien. Een type renster als zij is zeldzaam in het hedendaagse wielrennen. Toen ik haar in 2020 contacteerde, was ik op zoek naar rensters die een stabiliserende factor binnen een ploeg zijn. Met het toen nakende afscheid van Anna van der Breggen en Chantal Blaak hadden we nood aan een wegkapitein die op en naast de fiets de ploeg kon dragen. Elena heeft die rol de afgelopen 5 seizoenen uitstekend vervuld. Ze is het perfecte voorbeeld van hoe een profsporter moet functioneren en heeft zo impact op elke renster, jong en oud.”
“Toen ze aangaf dat ze overwoog om er een jaartje bij te doen, hebben we geen seconde getwijfeld om haar een contractverlenging aan te bieden. Voor haar staat de deur altijd open. Haar belang valt niet te onderschatten in de successen van ons team de jongste jaren. Je kunt op elk vlak op haar rekenen. Ze is een klankbord, tactisch en technisch sterk. Zowel op als naast de fiets staat ze er altijd. Ze heeft zich ontwikkeld als leidster. Het is strategisch belangrijk dat we in deze dynamische wieleromgeving de continuïteit kunnen verzekeren door onze wegkapitein nog een seizoen bij ons te houden. Wanneer Elena volgend jaar haar carrière beëindigt, zal ze herinnerd worden als een pionier die zich onvermoeibaar heeft ingezet om de drempels in het wielrennen te verlagen.”
