Le Tour des Brabants is een tocht door het hart van België. Tussen Waals- en Vlaams-Brabant ontvouwt zich een landschap dat tegelijk zalig aanvoelt om te fietsen maar ook wel veeleisend is. Een eindeloze opeenvolging van korte, steile hellingen, kasseistroken en kronkelende wegen. Het is een route die niet bluft met cijfers, maar met karakter.
Van Tourinnes naar Mélin
Deze tocht – uitgewerkt door summitcycling.be – is een eerbetoon aan het echte fietsen: de geur van aarde en regen, het ritme van adem en cadans, de stilte van de bossen en de glans van de stenen dorpen. Wie hier rijdt, ontdekt dat schoonheid niet altijd spectaculair hoeft te zijn. Soms ligt ze in de eenvoud van een veldweg of in het licht dat over de kasseien glijdt. De Ronde van Brabant is het kleine zusje van de Ronde van Vlaanderen: dezelfde ziel, dezelfde strijdlust, maar in een ander decor. Minder druk, minder bekend, maar minstens even intens. Een tocht voor wie het hart van het land wil voelen – en zijn benen wil testen.
Het vertrekpunt ligt in Tourinnes-Saint-Lambert, een rustig dorpje ten zuidoosten van de Belgische hoofdstad. De sfeer is hier erg gemoedelijk, de wegen liggen open. En de horizon lijkt eindeloos. De eerste kilometers gaan door velden, hagen en kleine boerderijen – een ideale opwarming voor wat komen zal. Even verder wacht Jodoigne, Geldenaken in het Nederlands, een charmant stadje dat het ritme van de streek bepaalt. Hier voel je de overgang tussen het zachte heuvelland van het zuiden en de vlakten richting Vlaanderen. De stenen gevels, het plein, de cafés: alles ademt een mix van geschiedenis en eenvoud.
Vlak na Jodoigne klimt de weg naar Mélin, 1 van de mooiste dorpen van Wallonië. De witte kalksteenhuizen glanzen in het zonlicht. De route kronkelt tussen boomgaarden en weiden. Het is een stukje tijdloos België, waar stilte en schoonheid hand in hand gaan. Maar vergis je niet: de hellingen hier zijn kort, steil en verraderlijk. Ze lijken peanuts, tot je ze probeert te bedwingen.
De Vlaamse kant
Vanuit Mélin trekt de route noordwaarts richting Waver en Overijse. Hier verandert het landschap van zacht naar scherp. De wegen worden smaller, de hellingen brutaler. Een opeenvolging van korte, explosieve klimmen – soms meer dan 15% – brengt de hartslag omhoog. En dan zijn er de kasseien: nat, glimmend, onverbiddelijk.
Het is hier dat de Le Tour des Brabants zijn echte karakter toont. De tocht voelt als een mini-Ronde van Vlaanderen, maar dan intiemer, dichter bij de natuur. Geen massa’s supporters, geen hekken of rijen caravans. Enkel jij, je fiets, en het ritme van je ademhaling. Elke helling is een duel, elke afdaling een beloning.
Daarna duikt de weg het Zoniënwoud in, dat als een groene kathedraal boven Brussel hangt. Eeuwenoude beuken filteren het licht. De geur van vochtige aarde vult de lucht. Wanneer je het bos verlaat, rijst plots het kasteel van Beersel op – een imposante vesting in rode baksteen, herinnering aan een middeleeuws verleden. Iets verder ligt Waterloo, met zijn iconische Leeuwenheuvel. Hier kruisen sport, geschiedenis en symboliek elkaar.
Van Villers-la-Ville tot herfstmagie
De langste afstand voert nog dieper het zuiden in, tot bij Villers-la-Ville, waar de ruïnes van de cisterciënzerabdij een gevoel van eeuwigheid oproepen. Tussen verweerde stenen en varens echoot de stilte. De klim ernaartoe is pittig, maar het uitzicht beloont elke inspanning. Fietsen wordt hier bijna een vorm van meditatie. Op de terugweg passeert de route Louvain-la-Neuve, een moderne universiteitsstad vol leven. Het contrast met de rust van Mélin en Beersel is groot, maar juist dat maakt deze tocht boeiend. De gefuseerde provincies zijn een mozaïek van stijlen, culturen en tijden. Van abdijen tot studenten, van bossen tot kasseien – het leeft allemaal naast elkaar, verbonden door vele wegen.
En dan is er de herfst, het seizoen waarin deze tocht zijn mooiste gedaante toont. De beuken van het Zoniënwoud kleuren goud en koper, de velden rond Jodoigne dampen in de ochtendmist, en de zon hangt laag boven de heuvels. De lucht ruikt naar natte bladeren en houtvuur. Fietsen in dit licht is geen sport, maar een zintuiglijke beleving. Elke kilometer voelt intenser, elke helling lijkt zachter, elke afdaling langer. Le Tour des Brabants is dan ook een ode aan het trage ritme van de seizoenen en aan de eenvoudige vreugde van het fietsen in zijn puurste vorm.
Lees er hier meer over, je kan er ook alle GPX’en downloaden!
