Anno november 2025 reed Luke Johnson met de EuroCross Academy 4 veldritten in Nederland. Deze nieuweling staat te boek als 1 van de grootste talenten in de VS. Maar hij keek hier wel zijn ogen uit. Hij boekte veel progressie, stond 2 keer op het podium, en hoopt ooit de overstap naar een Europese ploeg te kunnen maken.
Veldrijden tussen basketters
Waukesha Wisconsin is een buitenwijk zoals vele andere in de Verenigde Staten. Statige huizen, brede wegen, en overal vlaggen van de Milwaukee Bucks. In deze basketbalenclave woont Luke Johnson, 1 van de grootste crosstalenten van de VS. Dat hij omgeven is door basketbal is tekenend voor zijn crosscarrière, vertelt hij. “Fietsen is hier in Milwaukee helemaal niet populair. Er zijn een paar groepjes die de weg op gaan, maar dat is het wel. Veldrijden? Dat kennen ze hier niet eens. Aan de oostkust heeft de cross wel voet aan de grond, maar hier draait het allemaal om de NBA en NFL.”
Waar zijn leeftijdsgenoten dromen van een carrière als quarterback of pointguard, heeft Johnson maar 1 doel voor ogen: profwielrenner worden. “Buiten zijn op de fiets, dat is echt het mooiste wat er is”, vindt hij. “Veldrijden, mountainbiken of op de weg, ik geniet er allemaal van. De laatste jaren heb ik mij wat meer toegelegd op de combi veld-weg. Je ziet dat de meeste Europese profs dat ook doen. Zo wil ik later ook worden.”
Voor Johnson levert zijn droom soms ook moeilijke situaties op. “Het is lastig om vriendschappen te onderhouden met niet-fietsers. Er zijn genoeg jongeren die andere sporten doen, maar die snappen niet dat ik soms een duurtraining van 4 uur moet afwerken. Toen ik ze vertelde dat ik voor 2 weken naar Europa zou gaan om wedstrijden te rijden, keken ze mij vertwijfeld aan. Waarom zou dat nodig zijn?”
Kostenplaatje
Ook op school maakte Johnson hetzelfde mee. Daarom is hij overgestapt naar een online programma. “Zelfs voor de wedstrijden binnen de VS moet ik veel reizen. Rochester was 11 uur rijden, het Amerikaans kampioenschap 10 uur. Ik merkte dat basketballers wel vrij kregen, maar ik niet. Daarom volg ik nu online onderwijs.”
“Al dat rijden kost natuurlijk ook veel geld”, erkent Johnson. “Ik heb geluk dat mijn ouders mij op deze manier kunnen ondersteunen. Ook van de ploeg krijg ik hulp, anders zou het niet mogelijk zijn om mijn droom te beleven.”
Om het kostenplaatje concreet te maken, haalde Johnson het aankomende Amerikaans kampioenschap in Fayetteville aan. “Het is 1.200km rijden, dus dan heb je het al snel over een paar honderd dollar aan benzinekosten. Dan verblijven we een paar dagen in een Airbnb. Mijn ploeg FinKraft betaalt vervolgens de inschrijfkosten van 150 dollar en ruim 2.000 dollar zodat we onze clubtenten aan het parcours mogen zetten. Voor iedere renner kost het weekend al snel 1.500 dollar. Ik schat in dat onze ploeg ook voor 6.000 dollar opdraait om 6 jongens te kunnen laten crossen.”
2 keer podium
Uiteindelijk wil Johnson de overstap naar Europa maken, waar hij de laatste 2 weken voor het eerst van kon proeven. “Mijn trip naar Europa met EuroCross was echt geweldig. Ineens ben je omgeven door fietsers, iedereen begrijpt je. Niet alleen mijn ploeggenoten, maar ook mensen in de supermarkt. De wedstrijden hier zijn ook zoveel leuker. Ik houd van de modder, maar er was thuis maar 1 modderige wedstrijd dit hele seizoen. Dat is niet echt cross. De bagger, dat is wat deze sport zo mooi maakt. Ooit wil ik hier komen wonen, dicht bij de actie.”
In Nederland stond Johnson 2 keer op het podium. “In mijn 1e cross op de VAM-berg werd ik meteen 2e, dat had ik niet verwacht. Ik startte op de laatste rij, en moest naar voren komen. Ik zag de leider op een bepaald moment rijden, maar hij was te sterk. Ook in de andere crossen moest ik vanaf de laatste rij komen. In Spijkenisse en Hilversum ging dat moeilijk door de vele singletracks. Ik maakte technisch ook te veel fouten, daar moet ik aan werken. Ook dat hebben we niet veel op onze rondjes.”
In de laatste cross viel het wel weer op zijn plaats voor Johnson. In Venlo werd hij 3e. “Daar reden we in de elitecategorie. Hoewel het op papier amateurs zijn, reden ze enorm hard. De 2 koplopers kon ik niet bijhouden, maar ik reed tactisch in de strijd om de 3e plek. In het midden van de wedstrijd bleef ik op advies van mijn coach Geoff een tijdje in de wielen. In de laatste ronde reed ik vervolgens naar de 3e plek. Die tactische dynamiek was nieuw, en leuk om mee te maken”, blikt Johnson tevreden terug. Over 2 weken vertrekt hij in Fayetteville als topfavoriet voor de Amerikaanse titel bij de nieuwelingen.
