
Een 20-jarige renner die ondanks een infectie aan het hart blijft dromen van een stap hogerop, dat is Thibo Rennen. De ambitieuze personal trainer uit Kalmthout kende een degelijk seizoen, mede dankzij een stage in de Atlantische zeelucht. Nu wil hij, na maandenlange inactiviteit, zijn conditie van weleer weer benaderen.


Gedetailleerde voorbereiding
In Kalmthout kruipt Thibo Rennen al sinds de prille leeftijd van 6 jaar gretig op zijn tweewieler. De 20-jarige renner van het Stageco Cycling Team kende een degelijk seizoen en houdt er ook nu een ambitieus langetermijndoel op na. “Ik koers doodgraag en wil nog steeds hogerop geraken, naar de hogere niveaus”, stelt hij.
Daarom hakte hij, in samenspraak met zijn ouders, een stevige knoop door. “In september 2024 ben ik gestopt met school, het ging niet zoals het hoort”, vertelt Rennen. “De combinatie met het wielrennen, mijn grote passie en liefde, was ook te moeilijk. Ik ben nadien meer dan ooit beginnen trainen. Hiervoor trok ik zelfs een volledige maand naar Lanzarote. Na een degelijke 1e seizoenshelft heb ik nog extra bijgetraind in de zomer met het oog op meer resultaten. Zeker de wedstrijd in Brasschaat, buurgemeente van Kalmthout, was uiteraard een groot doel.”
Zo gezegd, zo gedaan. Rennen liet niets aan het toeval over, een nauwgezette voorbereiding en parcourskennis als local speelden een belangrijke rol. “Ik ben het rondje meerdere keren gaan verkennen, in verschillende omstandigheden. Tijdens de wedstrijd ben ik dan vol aangegaan op de plaats waar in 2024 de wedstrijd in een beslissende plooi werd gelegd. Ik kreeg in 1e instantie 4 metgezellen mee, nadien kwam nog een duo aansluiten. Het peloton zag ons niet meer terug”, doet hij het koersverloop uit de doeken. Rennen werd knap 7e.


Infectie
Enkele weken later stond de 20-jarige Antwerpenaar aan de start in Meerle, Hoogstraten. Wat hij toen nog niet wist, was dat het zijn laatste wedstrijd van 2025 zou worden. “Het trainen ging echt super, ik had al even het goede gevoel te pakken. Van fysieke klachten was geen sprake”, getuigt Rennen. “In de sprint voor een ereplaats ben ik in het rood gegaan. Daardoor heeft een onderliggend probleem zich verplaatst naar mijn hart.”
“Op de terugrit naar huis had ik last van een vervelende pijn. Telkens ik inademde, voelde ik een steek in de borststreek die me dwong meteen weer uit te ademen”, aldus de régional de l’étape van die dag. Rennen lichtte zijn ouders in en besliste om af te wachten. “In de ochtend was er nog geen beterschap te melden. We trokken dan ook richting spoed.”
“Ik zag verschillende dokters, waaronder een cardioloog, en werd meegenomen voor verschillende onderzoeken. Scans, echo’s, röntgenfoto’s… ik heb ze allemaal gedaan”, licht Rennen toe. “Uiteindelijk bleek dat mijn hartzakje geraakt was. Dit leidde tot een infectie. Volgens de dokters kon alles, zelfs een banale verkoudheid, hiervan de oorzaak zijn. Ik mocht 3 maanden geen inspanningen doen. Dan weet je dat het serieus is.”


Dankbaar
Op de vraag of er ooit sprake was van stoppen, antwoordt Thibo Rennen resoluut. “Nee. Onlangs trok ik naar de sportcardioloog nadat zij mijn nieuwe MRI en echo’s bekeken had. Ze gaf groen licht om de training te hervatten. Aan een laag volume en intensiteit, weliswaar.” Rennen geeft nadien nog maar eens blijk van bakken vastberadenheid. “Je ziet en hoort uiteraard heel wat verhalen van jonge renners met hartproblemen… Bij mij zou het ook kunnen terugkeren, maar toch denk ik niet aan stoppen omdat ik mijn lichaam goed aanvoel”, aldus de renner.
Het feit dat hij in het dagelijks leven personal trainer is, zit hier mogelijks voor iets tussen. “Ik ben mijn ploeg echt heel dankbaar dat ik ondanks alles aan boord mag blijven volgend jaar. Ik ben echt op mijn gemak bij Stageco. Het is een leuke ploeg waarvan de omkadering en organisatie top is. Ook de band tussen alle ploeggenoten is geweldig. Ik ben daar echt content”, glundert Rennen. “Hopelijk zijn mijn hartproblemen volledig van de baan en kan ik terug de weg naar boven inzetten.’
Omwille van die 3 maanden noodgedwongen inactiviteit zal Rennens seizoensbegin er wat atypisch uitzien. “Ik zal waarschijnlijk pas starten in april of mei. Zo heb ik genoeg tijd om mijn basis terug op peil te krijgen”, doet hij zijn plannen uit de doeken. “Ik wilde vol voor een selectie voor het Belgisch kampioenschap – volgend jaar in en rond Brasschaat – gaan, maar die ambitie is gezien de situatie wel wat verwaterd. Ik wil vooral terug mijn goeie conditie benaderen en een paar keer de top 10 induiken.”
