De 19-jarige Maxime Croket combineert het beste van 2 werelden. Hij groeide grotendeels op in de Provence met zicht op de Mont Ventoux. Maar wel met de droom om zich te bewijzen in het mountainbiken en het veldrijden. Vorig jaar mocht hij proeven van een contract bij de Deschacht-ploeg. Een ongewoon verhaal, maar de jonge Croket is daarom niet minder ambitieus.
Les Oliviers du Taulisson
Een Belgisch vlagje achter een Frans klinkende naam in de uitslagen van Vlaamse crossen. Een lidmaatschap bij een nieuwe Franse mountainbikeploeg, Team Jolly Passion Madewis. En een telefoonnummer dat met +33 begint. Alle signalen wijzen naar Frankrijk, maar aan de andere kant van de lijn klonk wel degelijk vloeiend Nederlands toen we hem deze week belden.
“Ik ben geboren in Mariekerke bij Bornem”, steekt Maxime Croket van wal. “Ik heb er gewoond tot mijn 9e.” In 2016 gooide de familie Croket het roer om. “We zijn met het gezin een jaartje gaan reizen in het zuiden van Europa. Op zoek naar een leuke plek om een ‘chambres d’hôtes’ te beginnen. Dat was de grote droom van mijn ouders Guy en Dina.”
De zoektocht leidde hen langs Portugal, Spanje en Italië, maar eindigde in Beaumont du Ventoux, vlakbij Malaucène. Daar baten zijn ouders vandaag B&B ‘Les Oliviers du Taulisson’ uit. “We zitten hier in een prachtige streek, met lekker weer en de mythische berg op de achtergrond die een heuse magneet voor wielertoeristen is geworden”, vertelt Croket. De link met de koers is in die omgeving nooit ver weg. Zo schreef zijn moeder, Dina Vercruyssen, in 2024 samen met de bekende sportchirurg Toon Claes het boek ‘Genieten en fietsen op en rond de Mont Ventoux’.
Het was net diezelfde Toon Claes die de deur naar de Belgische crosswereld opende. “Via zijn contacten kreeg ik een contract bij het Deschacht-crossteam”, legt Croket uit. Een late roeping, want hij neemt pas sinds 2023 deel aan wedstrijden. “Ik ben van op heel jonge leeftijd al zot van de koers. Ik heb die microbe van mijn papa. Die reed vroeger zelf ook competitie, ik ben zelfs nog mee naar de koers geweest. En later ging ik met hem trainen.”
2e in Beringen
Zijn 1e liefde was de mountainbike, en dat is het nog steeds. “Mijn 1e fiets was een mountainbike. Als 2e jaars junior heb ik dan 2 of 3 kleine koersen op de weg gereden. Maar dat was en is eerder als voorbereiding op het mountainbiken.” De progressie kwam snel. Na nationale wedstrijden volgde vorig jaar de stap naar de Wereldbeker voor beloften. Een polsbreuk stelde zijn debuut in Val di Sole uit, maar later dat seizoen stond hij wel aan de start in Andorra en Les Gets. “Dit jaar wil ik vooral op die Wereldbekers focussen: meer wedstrijden en betere resultaten. Ik plak daar geen concrete uitslag op, maar wil vooral groeien”, klinkt het.
Met zijn nieuwe Franse team wil hij vooral UCI-wedstrijden rijden. “We willen hoog scoren op de nationale Franse ranking. Onze eerstkomende wedstrijd is in Vallon Pont d’Arc, op 8 maart 2026. Dan weet ik meteen waar ik sta, na toch wel een goeie winter.”
Ondanks zijn focus op de mountainbike, blijft Croket op zoek naar wat hij echt wil. “Mijn grootste passie ligt bij het mountainbiken. Als ik op vakantie ga, neem ik altijd mijn MTB mee”, vertelt hij. “Maar ik probeer ook te ontdekken waar ik kan uitkomen op de weg of in de cross.” Zijn mentaliteit leverde al opmerkelijke resultaten op. “Toen ik in 2024 vanuit het niets deelnam aan het Belgisch kampioenschap MTB in Beringen, werd ik meteen 2e in de shorttrack. Ik eindigde er op slechts 9 seconden van winnaar Ryan Laenen.”
Ook op de weg toonde hij flitsen van zijn kunnen. “Met Deschacht kon ik vorige zomer de Ronde van Vlaams-Brabant rijden. Niettegenstaande ik nog nauwelijks op de weg heb gekoerst, kon ik daar toch goed volgen en alle etappes in het peloton eindigen.”
Bornem
Deze winter volgde zijn 1e volledige crossseizoen. “Ik had er nog iets meer van verwacht, want ik had hier en daar wat pech”, geeft hij toe. Toch is er 1 prestatie waar hij met trots op terugkijkt. “Op mijn Koppenbergcross ben ik toch fier. Ik moest als allerlaatste van de 65 vertrekkers starten, maar eindigde 16e bij de U23. Ik was dus toch flink opgeschoven.” Een resultaat dat hij toeschrijft aan zijn technische bagage van het mountainbiken.
Zijn contract bij de crossploeg, die gelinkt was aan de Lotto-formatie, werd door de fusie niet verlengd. “De plaatsjes werden erg duur”, klinkt het nuchter. “Maar ik heb de ambitie om volgende winter terug in het veld te komen. Als ik naar Vlaanderen kom om te crossen, verblijf ik bij mijn grootouders die nog steeds in Bornem wonen. Altijd leuk om naar mijn roots terug te keren!”
En de ultieme droom? Die reikt verder dan de modder van het veld of de technische parcoursen van de MTB. “Ik droom toch wel ergens ver van de Olympische Spelen”, onthult hij. “De Belgische delegatie is niet de allersterkste lichting, waardoor mijn kansen mogelijk stijgen.”
Wij geven met WielerVerhaal een SKS Trail Saddle Bag (L) cadeau aan een lezer. Heb je interesse om deze te winnen? Mail dan naar [email protected] naar waar je volgende fietstrip gaat en misschien ben jij wel de gelukkige! Gebruik ‘SKS Winactie’ in je onderwerpbalk en vermeld zeker ook naam en adres!
