Renzo Raes van VP Consulting verliet het Belgisch kampioenschap Baanwielrennen met 3 Belgische titels, een persoonlijk record en een flinke portie frustratie. De gouden medaille in de Puntenkoers voor elites zonder contract was de kers op de taart, maar een discutabele jurybeslissing in de Afvalling liet een bittere nasmaak achter. Een openhartig gesprek over ‘een koers in de koers’ rijden en de onwrikbare ambitie om prof te worden.
Frustratie
Het Belgisch kampioenschap op de piste begon uitstekend voor Renzo Raes. Op de individuele Kilometer, een discipline die hij niet als zijn specialiteit beschouwt, zette hij de toon. “Vrijdag was de kilometer eigenlijk veel beter dan verwacht”, steekt Raes van wal. “Normaal gezien is dat onderdeel nog vrij kort voor mij. Ik ben wel explosief, maar een kilometer is toch iets heel anders. Toch kon ik een mooi persoonlijk record neerzetten van 1:02.7; wat 1,3 seconden sneller was dan mijn vorige. Een goed begin.” Het leverde Raes goud in zijn categorie op.
De positieve start kreeg echter een deuk tijdens de Afvallingskoers. In de finale, met enkel nog Milan Van den Haute, Thibaut Van Damme en Raes in de strijd, liep het mis. “Er was een beetje onduidelijkheid in de voorlaatste Afvalling”, legt Raes uit. “Eerst zeiden ze dat Thibaut was afgevallen, maar ze hebben die beslissing herroepen omdat ze het niet duidelijk zagen. Meteen daarna volgde de volgende Afvalling, waardoor ik benadeeld was en er zelf uitging.”
Die beslissing van de jury kwam hard aan. “Ik was er echt van overtuigd dat ik tegen Milan had kunnen rijden voor goud of zilver. Ik had al een klein gat gelaten om er eventueel onderdoor te duiken. Het is niet helemaal correct verlopen, denk ik.” Ondanks de ontgoocheling bleef hij koelbloedig. “Het is altijd jammer dat je een medaille verliest, zeker bij de elites. Maar ik ben het gaan vragen en ze hadden gewoon te laat de beslissing gemaakt. Daar valt niets aan te doen. Ik kan er wel mee leven.” Raes trok huiswaarts met een bronzen plak bij de profs. De titel bij de elites zonder contract was een welgekomen doekje voor het bloeden.
Aparte titel, unieke dynamiek
Na een mindere dag in de Achtervolging, waar de vorm ontbrak, zette Raes alles op de Puntenkoers. Daar toonde hij zijn veerkracht en tactisch vernuft. Hij reed een sterke wedstrijd tussen de profs van Flanders-Baloise en verzekerde zich van de gouden medaille in het aparte klassement voor elites zonder contract. Uiteindelijk werd hij 5e in de algemene uitslag, op amper 2 punten van een medaille.
Het rijden voor een aparte trui creëert een unieke dynamiek. “Je bent soms een koers in een koers aan het rijden”, aldus Raes. “Je wilt zo goed mogelijk eindigen tussen de elites, maar als je leidt in je eigen categorie, wil je dat ook niet meer afgeven. Dan ga je defensiever koersen tegen de renners die jou kunnen bedreigen en misschien minder reageren op de profs. Dat maakt het soms lastig, maar het is natuurlijk tof dat die onderverdeling er is.” De tegenstand van het sterke blok van Flanders-Baloise maakte het extra zwaar. “Het is lastig koersen tegen zo’n 3 renners. Die kunnen de koers wel wat controleren.”
Voor Raes, die zijn 1e jaar als elite zonder contract rijdt na de overstap vanuit de beloftencategorie, is de combinatie van piste en weg essentieel. “Ik probeer de weg altijd te combineren met de piste; die zijn voor mij even belangrijk.” De explosiviteit van de baan is een wapen op de weg. “Als je de duur aanscherpt, denk ik dat het een goede combinatie is. Je koersinzicht wordt ook beter, want je moet veel tellen op de piste. Dat kan helpen om na te denken in een wegkoers.”
Turkije
De focus ligt nu op het komende wegseizoen, waar hij zich meer wil tonen op de grote afspraken. De ultieme droom blijft een profcontract. “Ik hoop dat er ooit eens zo’n gesprek komt met pakweg Flanders-Baloise, maar ik denk dat ik daar vooral nog een goed wegseizoen voor nodig heb.” Een deadline plakt hij er niet op. “Ik zou sowieso wel op een zo hoog mogelijk niveau willen blijven koersen”, geeft hij toe.
Met die duidelijke progressie durft hij zelfs verder te kijken. De ambitie reikt tot het allerhoogste. “Misschien richting de Olympische Spelen van Los Angeles of daarna. Ik ben nog jong. Ik hoop dat ik die progressie kan blijven maken en hopelijk ergens mijn plek kan afdwingen. Dat is natuurlijk dé droom.” Eerst wacht echter het EK op de piste in Turkije, een nieuwe kans om zich op het hoogste niveau te meten.
Wij geven met WielerVerhaal een SKS Trail Saddle Bag (L) cadeau aan een lezer. Heb je interesse om deze te winnen? Mail dan naar [email protected] naar waar je volgende fietstrip gaat en misschien ben jij wel de gelukkige! Gebruik ‘SKS Winactie’ in je onderwerpbalk en vermeld zeker ook naam en adres!
