Afgelopen winter was Arnaud Jouffroy bijna niet te missen. De extraverte en flamboyante Fransman was bijna elk weekend langs het parcours te vinden. De voormalig wereldkampioen stichtte na zijn carrière een trainingscentrum in het zuiden van Frankrijk om veldrijders te trainen, en is ondertussen opgeklommen tot coach voor de Franse nationale selectie.
Peter Sagan
Na 2 sterke seizoenen bekroonde Arnaud Jouffroy in 2008 zijn juniorentijd met een wereldtitel in Treviso. “Ik lag de hele wedstrijd voorop met Peter Sagan”, vertelt Jouffroy. “Hij was altijd mijn rivaal, in het mountainbiken, in het veld, op de weg; ik kwam hem overal tegen. Ik wist dat ik absoluut niet naar de streep mocht met hem, dus ik plaatste een alles-of-niets aanval. Ik kwam weg, maar nam zoveel risico dat ik met mijn knie tegen een hek knalde. Ik bleef gelukkig overeind en pakte de titel. Dat is wel het hoogtepunt van mijn carrière geweest.”
Dat Treviso en niet Tábor het hoogtepunt van zijn carrière is, heeft een bijzondere reden. “Na een moeizaam seizoen kwam ik als 2e jaars belofte echt door met goede resultaten. Voor het WK dacht ik: ‘Als ik Tom Meeusen los, word ik wereldkampioen.’ Ik versloeg Tom, maar de 2 broers Szczepaniak eindigden voor mij”, vertelt Jouffroy alsof het de dag van gisteren is.
“Een paar maanden na het WK belde Roodhooft, mijn ploegmanager, mij op: ‘Arnaud, je bent wereldkampioen.’ Ja, in 2008, lachte ik. Maar het bleek dat Kacper en Pawel allebei positief hadden getest. Achteraf dacht ik: hoe heb ik dat kunnen missen? Het was overduidelijk, maar op dat moment was ik echt verrast”, reflecteert hij. “Ik kreeg mijn trui pas het volgende seizoen. Na de Wereldbeker in Aigle moest ik alleen op het podium komen voor een huldiging, een surrealistische ervaring.”
Telenet-Fidea
Na een slepende knieblessure werd Jouffroy’s contract bij Telenet-Fidea niet verlengd, waardoor hij al snel moest stoppen met crossen. “Toch zou ik niks anders doen, hoor”, zegt de immer positieve Jouffroy. “Veldrijden heeft mij zoveel plezier gebracht. Ik heb het nooit echt kunnen loslaten, vandaar dat ik in 2019 een comeback maakte. Puur voor de fun.”
Na zijn definitieve afscheid bleef Jouffroy betrokken bij de sport. “Ik startte al snel met de Jouffroy Academy in het zuiden van Frankrijk, nabij Montpellier, waar ik woon. Ik wilde een plek bieden aan renners uit die regio om echt hun technische vaardigheden te trainen”, legt de Fransman uit. “Techniek is het belangrijkste in de cross, en bij ons in de regio was dat moeilijk te trainen. Veel renners zijn bij mij langsgekomen, tijdens stages voor en tijdens het seizoen. Lise Revol en Célia Gery heb ik bijvoorbeeld allebei getraind”, vertelt Jouffroy trots.
Het belangrijkste voor Jouffroy is om de foutenlast bij zijn renners zo laag mogelijk te houden. “Wie ik ook train, ik zeg altijd dat je smooth moet zijn. Je kan elke bocht heel hard door gaan, maar als je dan 3 keer valt, rijd je geen goede wedstrijd. Tegen de Belgen mag je geen fouten maken. Je moet altijd binnen je kunnen blijven, maar wel hard trainen zodat je techniek verbetert. Zonder een goede techniek ben je niks in deze sport.”
Franse selectie
Ondertussen is Jouffroy uitgegroeid tot een belangrijke coach binnen de Franse bond. “Het begon een paar jaar geleden, toen bondscoach François mij vroeg om te helpen met een trainingskamp. Hij wilde zijn renners beter door het zand laten rijden”, vertelt hij. “Van daar zijn we vertrokken. Dit jaar was ik erbij als coach op het WK en EK, daarnaast heb ik de 3 trainingskampen van de nationale selectie begeleid. Natuurlijk draait de Jouffroy Academy ook nog steeds door, op zoek naar de talenten van morgen.”
Maar Jouffroy was niet alleen coach voor de Franse bond. Tijdens de kerstperiode was hij veelvuldig op het parcours te vinden voor de Amerikaanse EuroCrossAcademy. “Dat begon afgelopen zomer. Ik kreeg een e-mail of ik een zomerkamp wilde komen coachen in Montana. Dat was echt een geweldige ervaring. Ik reed met het laatste groepje mee en boem, iemand reed 2 keer lek. We hadden geen reservebanden meer, maar een boer nam ons mee in zijn pick-up truck. Ik was verkocht, en zei uiteraard ja toen ik gevraagd werd deze winter weer met die renners te werken.”
“Ik ben blij dat alle renners met wie ik gewerkt heb progressie hebben geboekt”, blikt Jouffroy terug. “We kenden de nodige sportieve successen, maar het proces is belangrijker. Ik ga nu goed nadenken over wat de volgende winter brengt, want diverse ploegen hebben geïnformeerd naar mijn beschikbaarheid. Ik heb wel een voorkeur, maar daar zullen jullie nog op moeten wachten”, eindigt Jouffroy lachend.
