De ontlading was zondagmiddag 15 maart immens bij Michiel Coppens. Met een ultieme krachtsexplosie in de laatste ronde soleerde hij naar de overwinning in de GP Vermarc 2026. Een zege die veel betekent voor de renner uit Zele. Het is de bekroning van een maandenlange revalidatie, van twijfel en van onnoemelijk hard werken. Een emotioneel moment, ook voor de familie die hem door de donkerste periode in zijn carrière heeft geholpen. “Ik kan het niet beschrijven.”
Vroege vlucht, late uitval
Het was in en rond Wezemaal een zware wedstrijd die al vroeg in een beslissende plooi leek te vallen. “Het was toch een lastige koers, ik denk dat we na 50 km al wegreden”, vertelt Coppens over het koersverloop. Zijn ploeg BEAT Cycling toonde zich meteen dominant en zat met 3 renners mee in de kopgroep van 10. “Toen kwam er een groepje aansluiten, maar we domineerden eigenlijk de koers met 3 ploegmaats in de kopgroep.” Samen met zijn ploegmaats Marijn Maas en Jochem Kerckhaert leek hij de wedstrijd te controleren.
Toch liet het peloton niet begaan. De voorsprong smolt weg en in de finale kwam alles onverwacht weer samen. Voor velen een teken om de benen stil te houden, maar niet voor Coppens. “Ik voelde gewoon dat ik nog zoveel over had en dat ik moest blijven proberen.” Het werd een tactisch steekspel dat volgde. “We begonnen te demarreren, net voor het indraaien van de laatste kilometer probeerde ik zelf aan te vallen.”
Die ene demarrage bleek de juiste. “Ik trek toch fel door naar de bocht en ik zie dat we een gaatje hebben”, beschrijft hij de beslissende seconden. Terwijl hij alleen de laatste honderden meters ingaat, speelde de ploeg het achter hem perfect uit. “De ploeg zat net achter mij. Zij konden perfect het gaatje laten vallen. Een tactisch meesterstuk. Ja, echt goed gespeeld.”
Gebroken dijbeen
Deze overwinning betekent enorm veel voor Coppens. De reden daarvoor is een zware valpartij eind maart 2025 in de Sloveense koers GP Brda-Collio. De diagnose was bikkelhard: een gebroken dijbeenhals. “Ik heb een lange revalidatie achter de rug en ik ben eigenlijk wel nog een stukje bezig”, geeft hij toe. Een periode van 9 weken in het ziekenhuis volgde, een tijd waarin zijn toekomst als wielrenner aan een zijden draadje hing. “Tijdens die revalidatie heb ik er toch ook over gepiekerd”, bekent hij.
De twijfel was groot, maar de wil om terug te keren nog groter. Het proces was lang en moeizaam. “Half mei of begin juni ben ik weer beginnen fietsen, denk ik. Pas eind augustus mocht ik weer een rugnummer opspelden. In de Muur Classic Geraardsbergen was dat. Dus ik heb al een lange revalidatie achter de rug. De overwinning voelt daarom als een bevrijding. Als je er zo hard voor hebt gewerkt en het lukt, dan is er eigenlijk niks beter.”
De aanwezigheid van zijn familie aan de finish maakte het plaatje compleet. “Ze weten ook hoe lang mijn revalidatie heeft geduurd. En het proces is nog niet helemaal afgerond. Het is voor iedereen een mooie dag.” De voldoening is dan ook onmetelijk groot.
Honger naar meer
Coppens voelt zich duidelijk in zijn sas bij zijn ploeg. De steun die hij tijdens zijn revalidatie kreeg, is hij niet vergeten. “Ik voel me thuis bij BEAT. Het is echt de perfecte ploeg waar ik mezelf kan ontplooien en ze doen alles voor mij om mij beter te maken”, klinkt het vol lof. Een transfer is dan ook absoluut niet aan de orde. “Ik zou geen andere ploeg willen. Het is echt een supermooie ploeg. We groeien ook nog steeds elk jaar.”
De basis voor zijn huidige topvorm werd deze winter gelegd. Door zijn blessure zag zijn voorbereiding er iets anders uit dan normaal. “Ik heb gewoon mijn winter gedraaid zoals anders. Alleen met iets meer fitness en krachttraining voor mijn benen.” Daarnaast werd er gekozen voor een langer verblijf onder de Spaanse zon. “De rest is eigenlijk gewoon hard werken.”
Met deze overwinning op zak zou je denken dat het seizoen al geslaagd is, maar de honger van Coppens is nog niet gestild. Hij kijkt alweer vooruit naar de volgende opdrachten, zonder het programma om te gooien. “Vrijdag rijd ik de Bredene Koksijde Classic en zondag de GP Monseré. “Ik heb de laatste weken echt heel goeie benen”, besluit hij. De concurrentie is gewaarschuwd.
