Nog voor Egan Bernal in 2019 zijn 1e Tour zou winnen, hadden de echte wielerfreaks zijn opvolger al aangeduid. Iván Ramiro Sosa was de uitverkorene: geboortejaar 1997 en op amper 20-jarige leeftijd al bezig aan zijn veroveringstocht in Europa. 8 seizoenen later is de voorspelling niet uitgekomen. Na een reeks ongelukkige gebeurtenissen lijkt Sosa bezig aan het seizoen van de laatste kans.
Onder de vleugels van Savio
Dat Sosa werd bestempeld als de nieuwe Bernal had niet zozeer te maken met zijn prestaties in Colombia. De vergelijking gaat vooral op omdat hij bij Androni in de voetsporen trad van zijn landgenoot en de volgende parel aan de kroon van Gianni Savio moest worden. In 2018 brak hij door in de Tour of the Alps, waar hij na 2 derde plaatsen een dag in de leiderstrui rondreed. Vervolgens won hij ook de Cycling Tour of Bihor, de Adriatica Ionica Race, de Sibiu Cycling Tour en vooral de Ronde van Burgos.
Dat hij in die ultieme voorbereidingskoers op de Vuelta de maat nam van zijn landgenoot Miguel Ángel López maakte indruk. Sosa leek vervolgens ook de Toekomstronde te winnen en won er de lastige etappe naar Méribel, maar moest in het eindklassement vrede nemen met de 6e plaats. Er reed er onderweg immers eentje rond die ook aardig met de fiets kon rijden. Zijn naam: Tadej Pogačar.
Geheel volgens de vergelijking met Bernal trok Sosa een jaar later naar INEOS. Daar moest hij helemaal ontploffen, maar dat gebeurde niet in zijn 1e Giro. En ondanks een nieuwe eindzege in Burgos bleef hij onder de verwachtingen. De Colombiaan won in 2021 de Tour de la Provence – waar hij op Chalet Reynard won met dank aan ploegmaat Bernal. Maar zoals zo vaak in zijn carrière kwam er geen vervolg op het moment dat je dacht: “Zou het dan nu…?”
Movistar
In 2022 trok Sosa naar Movistar. Bij INEOS was het niet gelukt om hem te kneden tot de nieuwe Bernal en in een nieuwe omgeving moest hij meer succes hebben. Wederom toonde hij zijn potentieel met eindzeges in kleinere rondes als de Vuelta Asturias en de Tour de Langkawi, maar ook bij de Spaanse telefoonmaatschappij mocht hij na 3 seizoenen beschikken. Gelukkig vormde Equipo Kern Pharma nog een vangnet.
In feite reed Sosa in heel 2025 maar 1 noemenswaardige prestatie bij elkaar. In de Mercan’Tour Classic Alpes-Maritimes eindigde hij op een 3e plaats. Daarna verdween hij helemaal van de radar. Eind juli 2025 liet zijn team weten dat de renner een succesvolle operatie had ondergaan voor endofibrose. Deze vernauwing van de bekkenslagader is tegenwoordig de blessure bij uitstek in het peloton en ook Sosa bleek erdoor getroffen.
Sosa zelf sprak enkele dagen later over zijn verplichte pauze. Hij noemde het een ingreep die een ‘voor’ en een ‘na’ zou creëren in zijn loopbaan. Pas begin dit jaar 2026 kondigde het team ook zijn verlengde verblijf aan. “De Colombiaan wil opnieuw schitteren in het gebergte”, klonk het in een officieel statement. “Ik hoop dat ik in 2026 een goed niveau kan bereiken waardoor ik weer races kan winnen, wat ik het liefst wil en wat me motiveert om de dingen elke dag beter te doen”, aldus de renner.
Keerpunt
Zijn langverwachte comeback maakte Sosa begin dit jaar in het Colombiaans kampioenschap. Het was een beetje een ‘nu of nooit’-moment. Sosa maakte er een beklijvend gevecht van met zijn ploegmaat van weleer, Egan Bernal. De 2 herboren Colombianen werden 1 en 2, met het voordeel voor de oud-Tourwinnaar. Eind maart kwam Sosa naar Europa om op zoek te gaan naar zijn benen van weleer. In de Clàssica Terres de l’Ebre werd hij dit weekend 5e, wat in elk geval doet hopen op meer.
Momenteel is Sosa aan de slag in de Ronde van Catalonië. Een goed eindklassement lijkt nu al verloren, nadat hij in de openingsrit een dikke minuut verloor. De nieuwe Bernal is hij al lang niet meer, Bernal zelf is niet eens nog een referentie. Maar Sosa staart vast nog wel eens naar die uitslag van 23 augustus 2018, toen hij de regerende wereldkampioen versloeg. Hij was warempel 1 van de laatsten die daarin ooit slaagde.
