Julie De Wilde haalde de Belgische nationale selectie voor het Europees Kampioenschap in de Ardêche. Ze zou deelnemen aan de tijdrit. Maar na een ongeval op training vorige week, is haar deelname voorlopig onzeker.
Ongeval gooit mogelijks roet in het eten
Medio september 2025 was De Wilde op training met haar broer Gilles, voormalig profrenner bij Flanders- Baloise, en haar vriend Laurens, die aan triatlon doet. Het trio reed op het fietspad toen een auto plots achteruit van z’n oprit kwam. Gilles kon zich nog net op de weg gooien – gelukkig kwam er geen auto aan – maar Laurens en Julie knalden erop. De schade leek aanvankelijk wel mee te vallen. De Wilde had niets gebroken, maar achteraf, na onderzoek in het ziekenhuis, bleek wel dat haar ligamenten gescheurd waren. De renster had vooral veel pijn aan hoofd en nek. De voorbije dagen heeft ze dan ook veel tijd moeten spenderen aan onderzoeken in het ziekenhuis, dokters- en kine-bezoeken en het invullen van paperassen voor de verzekering.
Tot dusver kon ze haar normale trainingen niet hervatten. Ze fietste een beetje met haar mountainbike, omdat dat een wat comfortabele positie geeft. Maar voorlopig is ze niet pijnvrij. Het is voor haar nu afwachten hoe het verder evolueert. Hopelijk komt haar deelname aan het EK Tijdrijden in de Ardèche over 2 weken niet in het gedrang. Dat zou jammer zijn, want de renster uit Laarne had er echt haar zinnen op gezet. Een goed resultaat had een mooie afsluiter geweest voor een seizoen dat heel sterk begon, maar dan finaal toch niet gaf wat zij en de buitenwereld ervan had verwacht.
Uit de Tourselectie
Julie De Wilde zette bij de start van dit seizoen alle twijfelaars een neus. Met eerst winst in de kermiskoers van Escanaffles en 4 dagen later nog een zege in de semiklassieker GP Oetingen, was ze klaar voor de grote doorbraak. Maar met ene Puck Pieterse als ploegmaat was de interne concurrentie in haar team Fenix-Deceuninck niet min. Dat de Nederlandse alleskunner voorrang kreeg op de Oost-Vlaamse lijkt voor de volgers logisch, Pieterse is toch nog net een tikkeltje sterker in de zwaarste klassiekers.
Opvallend voor de neutrale volgers van het vrouwenwielrennen was toch dat De Wilde ook in de semiklassiekers steeds in dienst moest rijden en nooit als reserve kopvrouw werd aangeduid. Neem nu Dwars door Vlaanderen. De dorpsgenote van Etienne De Wilde – maar geen directe familie – werd daar vorig jaar 2e en ook al eens 10e in 2022. Dat is dus duidelijk een koers die haar ligt. Maar dit jaar 2025 moest ze van bij de start vol aan de bak: gaten dichtrijden, de kopvrouw uit de wind zetten en drinkbussen halen. Logisch dat ze dan zelf geen finale kan rijden. Dat moet toch wringen bij een winnaarstype als haar.
Ook na de voorjaarsklassiekers kwam ze niet direct prominent in beeld. Ze zat in de preselectie voor de Tour en was daarom niet opgesteld voor de Giro, die tekort voor de Tour op de kalender stond. Ze bereidde zich echt goed voor via 2 trainingskampen. Te elfder ure werd echter door de ploegleiding beslist om met Pieterse voor het algemeen klassement te gaan. Daardoor werden meer klimmerstypes geselecteerd en viel Julie De Wilde naast de ploeg. Waardoor ze bijna een maand aan de kant bleef.
Binche-Chimay-Binche
In Balegem, een lastige kermiskoers met 12 keer de beklimming van de Bergstraat, haalde ze haar gram. Ze was duidelijk de sterkste in de koers. Onder haar impuls kwam een kopgroep van 10 rensters tot stand, waarvan De Wilde de bezieler bleef. Finaal klopte ze de nochtans snelle Femke Van Goethem met duidelijk verschil. In de Simac Ladies Tour liep het niet van een leien dakje. Ze werd er slachtoffer van een valpartij. De schade bleef wel beperkt tot schaafwonden, maar beter fietsen ga je er niet van doen.
Na het EK Tijdrijden start ze in principe nog in de Giro dell’ Emilia en Binche-Chimay-Binche. Afwachten of ze die wedstrijden haalt. En zo niet is het uitkijken naar volgend seizoen 2026. Dat seizoen zal ze in principe opnieuw voor Fenix-Deceuninck rijden, al verdwijnt die 2e sponsornaam. We vernemen namelijk uit goede bron dat ploeg en renster tot een mondeling akkoord zouden zijn gekomen. We hopen voor het Belgische wielrennen dat ze dan in die ploeg toch wat meer kansen krijgt om voor eigen rekening te rijden.
