Medio september 2025 was Ryan Laenen met zijn 10e plek in de juniorenwedstrijd de best presterende Belg op het WK Mountainbike in Crans Montana, Zwitserland. De talentvolle Limburger was dik tevreden met zijn resultaat. Deze winter richt hij zich voor het eerst meer op de cross, nadat hij zichzelf vorig jaar verbaasde met goede resultaten.
Underdog
België is van oudsher een land waar veldrijden en wegwielrennen de boventoon voeren wat betreft de aanwas van wielertalent. Toch is er de laatste jaren meer dan genoeg succes op de mountainbike. Renners als Pierre de Froidmont en Jens Schuermans doen bovenin mee om de prijzen in de Wereldbekers, en er lijkt zich nu een nieuw, jong talent aan te dienen. Ryan Laenen werd medio september 10e op het WK Mountainbike, een uitslag waar hij aan het begin van dit seizoen niet over durfde te dromen.
“Ik begon dit seizoen zonder al te veel verwachtingen”, vertelde de beloftevolle Limburger na de finish in Crans Montana. “Ik had met mijn trainer besloten mij vooral te richten op consistentie. Vorig jaar liep het seizoen redelijk, dus we besloten om meer grote wedstrijden te rijden. Voor junioren is er geen Wereldbeker Mountainbike, maar wel de Junior Series. In Zwitserland, Frankrijk en Tsjechië rijden veel van de beste junioren. Ik eindigde vaak in de top 10, maar op het WK was het startveld van een andere orde. Er kwamen ook toppers uit Namibië, Canada en Australië bij.”
Hoewel de Belgische selectie met 6 renners redelijk bescheiden was in vergelijking met MTB-grootmachten zoals Frankrijk, voelde Laenen zich op zijn gemak. “Wij zijn altijd de underdogs. Wij waren met 3 junioren, en we reden allemaal top 25. Ik denk dat de anderen misschien iets meer wilden wat betreft de uitslag, maar we deden het echt niet onverdienstelijk. We zijn er niet echt mee bezig dat andere landen meer middelen hebben, maar we weten het natuurlijk wel. Lucas Teste, de uiteindelijke wereldkampioen, bijvoorbeeld. Hij is echt van een heel ander niveau, mede door zijn omkadering.”
Ruige rockgardens
Tijdens het seizoen heeft Laenen al diverse moeilijke parcoursen gereden, maar toch stak de trail in Crans Montana er bovenuit. “Ik had de Wereldbeker van vorig jaar wel teruggekeken natuurlijk, maar ik was alsnog aangenaam verrast toen we in Zwitserland aankwamen. De rockgardens waren zo ruig, het was echt een episch parcours, wat zorgde voor een epische wedstrijd.”
Op het zware parcours kwam Laenen goed naar voren. “Mijn start was niet goed. Ik kon niet opschuiven en raakte snel in de verdrukking. Ik stond te voet, en lag rond de 50e plek. Ik bleef kalm, bleef mijn eigen lijnen rijden. Ik blies mezelf wel iets op om naar voren te schuiven. Hier betaalde ik in het midden van de wedstrijd een prijs voor. Ik stagneerde rond de 14e plek. In de voorlaatste ronde besloot ik een alles-of-niets-poging te wagen om naar de groep voor ons te springen. Dat lukte, maar ik had daarna echt niks meer in de benen. Een 10e plek was het maximaal haalbare, en daar ben ik dik tevreden mee.”
Hoewel het zijn eigen benen waren die hem naar de top 10 brachten, weet Laenen dat hij hier nooit was gekomen zonder de mensen in zijn directe omgeving. “Mijn ouders hebben mij echt zoveel bijgestaan dit seizoen, daarmee moet ik mezelf echt gelukkig prijzen. Ze gaan vaak met mij mee zodat ik mezelf in Centraal- en Zuid-Europa op de zware parcoursen kan ontwikkelen. Uiteraard ben ik ook mijn trainer, mental coach, ploeg en fysio dankbaar. Zonder hen zou ik nooit zo kunnen hebben presteren.”
Crosswinter
Laenen zal nu enkele weken rusten, en zich daarna richten op de cross. “Dit wordt het 1e crossseizoen waarop ik mij meer ga voorbereiden. Ik zag mijzelf altijd als een mountainbiker, maar vorig jaar reed ik ineens goede uitslagen. Dat geeft mij moed voor de komende winter.”
Het geloof in een toekomst als crosser kreeg Laenen pas aan het einde van vorige winter. “Ik reed al wel goed, maar ik zat nooit in de Wereldbekerselecties. In Baal werd ik vervolgens 3e tussen de wereldtop, maar de dag daarna voelde ik dat ik mijn knie verdraaid had in de cross. Ik nam rust, en startte het BK zonder enige verwachtingen. In de ijzige omstandigheden kon ik mijn mountainbike-ervaring gebruiken, en werd ik 4e. Tot mijn verbazing belde de bondscoach vervolgens dat ik geselecteerd was voor de resterende Wereldbekers en het WK.”
Mede door die knieblessure presteerde Laenen niet zoals gehoopt, maar dat wil hij dit jaar anders zien. “Ik ga mij nu echt meer toeleggen op de cross, meer specifieke trainingen doen. De stap naar de beloften is natuurlijk een belangrijk moment. Het zal niet makkelijk worden, ik mik dan ook niet meteen op een Wereldbekerselectie. Ik wil gewoon bij de eerste 10 beloften rijden in bijvoorbeeld de X2O Trofee. Maar eerst is het tijd om te rusten van een lang mountainbikeseizoen”, besluit Laenen.
