Nieuwe naam in de top van interclubs, rittenwedstrijden en kermiskoersen: Wannes Verschuere uit Pellenberg. De 21-jarige student Kinesitherapie won een manche om de Beker van België in Fleurus, werd in dezelfde competitie 2e in Wervik en Nieuwkerken en sloot het eindklassement van de Ronde van Luik als 4e af. Hoog tijd om de pion van DLS Invigo, de vroegere Dijlespurters, even voor te stellen.
Van Mossel Heist Cycling Team
De Vlaams-Brabander is pas aan z’n 3e seizoen in het wielrennen bezig. Zoals veel jongeren probeerde hij het als voetballer. Toen de coronapandemie half maart 2020 de wereld in zijn greep hield, mocht niet meer worden gevoetbald. “Dan ben ik zowel beginnen lopen als fietsen”, vertelt Verschuere. “Beide sporten bevielen me. In het lopen heb ik nooit competitie betwist. In de zomer van 2022 waagde ik me in eigen gemeente aan een dorpskoers. Zonder specifiek te trainen werd ik die dag 3e. Zo kreeg ik de smaak te pakken.”
En begon de universiteitsstudent te beseffen dat hij al 2 jaar competitie miste. Na die kennismaking nam hij Thijs Mertens als trainer onder de arm. Tijdens de winter 2022-2023 trainde hij zoals wielrenners dat doen. En sloot hij aan bij het Van Mossel Heist Cycling Team. “Voor een debuutseizoen met veel vallen en opstaan, jawel, letterlijk en figuurlijk”, beaamt Verschuere. “Het was moeilijk om me comfortabel te voelen in een koers. In een peloton rijden, bleek niet evident. Ik zat altijd tegen mijn limiet.”
Toch haalde hij in mei 2023 in Overijse een 6e plaats, in een koers die door Elias Van Breussegem werd gewonnen. “Toen al besefte ik reeds dat ik het een beetje moest hebben van punchy parcoursen”, gaat Verschuere verder. “Iets wat nadien enkel maar werd bevestigd. Die 6e plek was mijn enige topresultaat. Toch zagen we toen al, weliswaar op papier, dat er progressie mogelijk was.”
Daan Depuydt
Verschuere verliet Van Mossel Heist CT en promoveerde naar het continentale Deschacht-Hens-FSP. Waar hij ploegmaat werd van veldrijders als Toon Aerts en Daan Soete. “Eigenlijk was ik nog niet klaar om uitslagen te rijden in UCI-koersen en profkermiskoersen”, geeft hij toe. Bovendien kwam het tot kortsluiting met sponsor FSP. Waardoor hij eind 2024 op zoek moest naar een andere ploeg.
“Ik had zelf ook al beslist om van ploeg te veranderen”, verduidelijkt Wannes Verschuere. “Bij DLS Invigo vond ik de ploegleiders van m’n debuutjaar terug. In dit team ben ik volledig tot ontbolstering gekomen. Inderdaad, bij mijn laatste 9 wedstrijden in België ging ik geen enkele keer uit de top 10. En de jongste 3 manches van de Beker van België werd ik 2e, 1e en nog eens 2e. Waardoor ik plots in aanmerking kom voor de eindzege in het jongerenklassement van de Beker van België. Op leider Daan Depuydt moet ik in de finale in Berlare 8 punten goedmaken. Wat niet eenvoudig wordt.”
Maar niet onmogelijk. Het parcours in Berlare is niet in het voordeel van Wannes Verschuere. Want vlak en snel. “Ik heb al eens gekeken naar de uitslagen van die interclub de voorbije jaren”, geeft hij toe. “Het draaide er meestal uit op een massaspurt. Ook daarin word ik beter. Als je ploegmaats je vooraan kunnen houden, dan is veel mogelijk. Alsnog die jongerentrui pakken, bij mijn 1e deelname aan de Beker van België, zou een mooie bonus zijn.”
La Martial Gayant
In het even vlakke Nieuwkerken-Waas werd Verschuere 2e. In de sprint geklopt door Thibau Verhofstadt. “Daar trok ik na anderhalf uur wedstrijd door op de kasseien en raakte ik met 4 man voorop”, doet hij het koersverhaal. “Een groep van 6 of 7 man kwam aansluiten. We liepen tot 1 minuut uit. In de finale raakte ik met Thibau voorop. In de slotkilometer nam hij niet meer over. Want er zat een ploegmaat in de groep achter ons. Zodat ik me moest verzoenen met de 2e plaats.”
Na Stok, Wervik en Bassevelde z’n 4e Poulidorplaats dit jaar. Verschuere staat ook met 3 overwinningen achter z’n naam. In de Franse nationale 2-daagse La Martial Gayant won hij eind mei de openingsrit. Z’n 1e zege ooit. Daarna mocht hij ook in Denderwindeke en Fleurus de handen in de lucht gooien.
“Ondanks een hele goeie winter waren mijn uitslagen in het seizoensbegin absoluut niet goed”, besluit Verschuere. “Alles leek in de soep te draaien. Door valpartijen en materiaalpech stond er vaak een DNF achter mijn naam. Op een bepaald moment raakte ik toch in een positieve flow. Waar ik trainer Thijs Mertens voor moet bedanken. Ik hoop de progressie volgend jaar verder door te trekken. Zoals het er nu naar uitziet opnieuw bij DLS Invigo.”
