WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Cyclocross
  • Elite
  • Interview
  • Vrouwen
  • Wielrennen op de weg
  • Cindy Bauwens
  • Franky Van Haesebroucke
  • Lasse Van Haesebroucke
  • LRC
  • Lucca Van Haesebroucke
  • The Lead Out Cycling Academy

West-Vlaamse (19) wil eerst scoren in nevenbonden: “Maar zal het nooit zo ver schoppen als mijn vader”

  • Alex Polfliet
  • oktober 13, 2025
  • 4 minute read

Bij wielerkenners zal de naam Van Haesebroucke onmiddellijk een belletje doen rinkelen. Franky Van Haesebroucke was een voormalig subtopper bij de profs. Maar iedereen in het gezin van 4 deed of doet aan competitiewielrennen. De term ‘wielerfamilie’ is nergens meer toepasselijk dan bij hen. Ook dochter Lucca doet nu haar duit in het zakje.

Franky en Cindy

We gebruikten het adjectief ‘subtopper’ voor Franky Van Haesebroucke, maar schrijven dat met veel respect. Hij won in zijn profcarrière een beperkt aantal wedstrijden, maar – om het met de woorden van José De Cauwer te zeggen – “je moet dat maar eens doen hé, een koers winnen!”. Zo won hij in 1997 de Omloop van de Vlaamse Scheldeboorden, waar hij ene Adrie van der Poel klopte. Franky was prof tijdens de jaren ’90. Hij kruidde in zijn wielerloopbaan de finale van grotere koersen en wist daarbij regelmatig een ereplaatse te behalen.

Zo werd hij in 1999 in het shirt van Collstrop nog 7e in Denain en 8e in Nokere Koerse. Kortom, Franky was geen pannenkoek! Hij beëindigde zijn actieve wielercarrière in de Verenigde Staten, bij het Navigators Insurance Cycling Team. Ook nadat hij de fiets aan de wilgen hing, bleef hij als sportdirecteur actief in het wielermilieu. Daar kon je hier al iets over lezen.

Moeder Cindy Bauwens bouwde ook een mooie loopbaan als eliterenster uit. Ze maakte naam in het Belgische wielrennen én veldrijden, met sterke prestaties bij elite en jeugd. Ze was actief bij het Vlaanderen 2002, later Topsport Vlaanderen, en combineerde de wielrennerij steeds met werk. Bauwens veroverde onder meer de titel van West-Vlaams kampioene, ondanks een ribblessure, en reed mee in Wereldbekerwedstrijden. Later werd veldrijden meer een hobby, maar haar passie bleef. Zo koerst ze nog steeds in een nevenbond. En blijkbaar wist ze die passie ook op haar kinderen over te brengen.

Lasse en Lucca

Zoon Lasse is 2e jaars nieuweling, die duidelijk groeiende is. Hij kon zijn 2e seizoen op droomwijze afsluiten. Zaterdag 27 september 2025 pakte hij in Orroir zijn allereerste overwinning na een sterke solo in een zware koers over de Kluisberg. Waar hij in de finale zijn 2 medevluchters achterliet. Een dag later verraste hij opnieuw door ook in Lichtervelde te winnen, dit keer in een massaspurt. “Dankzij de tip van mijn vader in de laatste bocht, wist ik precies hoe ik me moest positioneren”, zei hij daarover. Zijn knappe prestaties leverden hem bovendien een mooie transfer op. In 2026 maakt hij zijn juniorendebuut bij het Amerikaanse Hot Tubes Development Cycling Team, dat samenwerkt met INEOS.

Finaal is ook dochter Lucca beginnen koersen. Ook al is ze de oudere zus van Lasse, tot voor 2 jaar deed zij vrij intensief aan toestelturnen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en toen ze moest revalideren na een blessure uit het turnen, begon ze intensiever te fietsen en ging ze finaal overstag. “Bij ons thuis wordt héél veel over koers gesproken, soms wat té veel”, lacht Lucca. “Maar ik heb thuis nooit druk gevoeld om zelf te beginnen koersen. Als je opgroeit in zo’n omgeving, dan is het misschien wel vanzelfsprekend dat je dat ook zelf wil gaan proberen.”

We bellen haar als ze op weg is naar een cyclocross in Veurne, een wedstrijd die behoort tot het LRC-circuit. Dat is een nevenbond die vooral wedstrijden in West- en Oost-Vlaanderen opzet. “Op zaterdag 27 september werd ik in Vichte 4e, een uitslag die ik nog eens 2 keer herhaalde in Zele op respectievelijk 4 en 5 oktober. Ik voel dat ik toch weer een stapje vooruit heb gezet ten opzichte van vorig crossseizoen.”

Kop3

“Ik heb nu 2 min of meer volledige wegseizoenen gekoerst in die nevenbond en ben nu met mijn 3e crossseizoen gestart”, vertelt Lucca Van Haesebroucke. “Vorig jaar studeerde ik vroedkunde, wat toch wel een zware combinatie was met koersen. Met als gevolg dat geen van beide echt goed ging. Daarom koos ik er voor om dit jaar de studie ‘Sport en Beweging’ te volgen op de Howest in Brugge. Dat sluit beter aan bij mijn intussen belangrijker geworden hobby. Nu kan ik de uren trainen die nodig zijn”, vervolgt de West-Vlaamse.

Wat haar ambities zijn op sportief vlak? “Ik wil stap voor stap groeien. Concreet wil dat zeggen dat ik eerst echt voor de overwinning wil meestrijden in de LRC-bond en daarna de stap wil zetten naar de officiële nationale wedstrijden van Cycling Vlaanderen, zowel op de weg als in het veld. Mijn ultieme ambitie is om ook op dat niveau een rol in wedstrijden te kunnen spelen. Ik wil zien waar sportief mijn grenzen liggen en pak het nu toch wat ernstiger aan. Ik werk sinds kort ook met een externe trainer, waardoor ik nog moet verbeteren. Al ben ik realistisch: ik ga het niet zo ver schoppen als mijn vader”, blijft ze bescheiden.

Maak deze week kans op een gloednieuwe vloerpomp met CLIK TEC-pomphoofd! (lees er hier meer over). Meespelen? Meld je aan voor de nieuwsbrief van onze partner SKS Germany!


Lees meer artikels

Student Latijn uit Waregem wint nu ook met de ogen dicht: “Bang dat ik tegen de nadars ging rijden”
LEES MEER

 

Juniore uit Puurs (17) stopt met competitie na mysterieuze gezondheidskwaal: “Hartslag tegen de 200”
LEES MEER

 

Belofte uit Hove al 6 weken op stage in Calpe: “Aan mijn duurvermogen werken om straks interclub te winnen”
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Alex Polfliet

In zijn jeugdjaren (15 -19) was Alex een niet onverdienstelijk coureur. Maar niet goed genoeg om van een profbestaan te dromen. Hij stopte met competitiewielrennen, maar de liefde voor de fiets en de passie voor de koers bleef. Zo probeert hij elk jaar 10.000 km op zijn conto bij te schrijven. Exuberanter is zijn bucketlist: in zijn leven 500 verschillende cols opfietsen. Er resten hem nog 70 bergen om dat ultieme doel te kunnen afvinken. Alex was zowat de 1e die fietsgidsen schreef voor maniakale wielertoeristen die kicken op bergop rijden. Hij is auteur van ‘Fietsen in de Franse Alpen’, ‘Fietsen in de Pyreneeën’, ‘Fietsen in de Vogezen’, ‘Fietsen nabij de Italiaanse Meren’ en ‘Fietsen in het Zwarte Woud’. Ook schreef hij een boek over het veldrijden, ‘Kampioenen van het slijk’.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.