Het is geen alledaags gezicht: een renner bij Pauwels Sauzen die niet uit Nederland of België komt. Toch heeft de ploeg dit jaar een uitzondering gemaakt voor Szilasi Dániel, een 1e jaars nieuweling. De Hongaar werd eind 2024 Europees kampioen Veldrijden bij de U15 en rijdt voor Starbikes-Vistabuild. Hij droomt ervan in de voetsporen te treden van zijn landgenote Kata Blanka Vas.
Lorenzo Masciarelli
Historisch gezien is Pauwels Sauzen een team met voornamelijk Nederlandse en Belgische renners. Toch heeft de ploeg in het verleden enkele kansen gegeven aan buitenlandse talenten. Zo crosste de Italiaan Lorenzo Masciarelli voor het team, en speelde teammanager Jurgen Mettepenningen ook een sleutelrol in de ontwikkeling van Kata Blanka Vas. Nu waagt Mettepenningen zijn kans met een andere Hongaar. De 14-jarige Szilasi Dániel – voornaam is Szilasi maar zijn roepnaam is Dániel; Hongaarse logica – is de enige niet-Nederlandse of -Belgische renner binnen het team. Hij komt uit voor het ontwikkelingsteam Starbikes-Vistabuild.
De overstap naar Starbikes kwam er nadat Szilasi vorig jaar 2024 de Europese titel in de U15-categorie veroverde. “De Europese kampioenschappen vonden plaats in Slowakije”, vertelt hij na de Exact Cross in Heerde. “Het was echt een mooi, vrij technisch parcours met wat zand. Ik wilde daar absoluut goed presteren, het is immers de grootste race van het jaar bij de U15. Het was zwaar. Adam Maňas uit Tsjechië was ontzettend sterk; hij is groter en sterker dan ik, dus hij bleef maar aanvallen op de rechte stukken. In de technische passages was ik echter sterker. Ik kon in de laatste ronde wegrijden om de overwinning te pakken.”
De zege van Dániel trok de aandacht van diverse teams, wat uiteindelijk leidde tot zijn plek bij Starbikes. “Na de overwinning werd mijn vader gecontacteerd door een scout van Quick-Step. Hij zei onder de indruk te zijn van mijn potentieel en me graag in zijn netwerk te willen om me de komende jaren te volgen. Omdat Quick-Step me pas kan contracteren als ik junior ben, bedacht hij een ander plan. Hij regelde een plek voor mij bij Starbikes voor het veldrijden en op de weg zal ik voor Avia-Rudyco rijden.”
Trainen met Vanthourenhout
Tot nu toe geniet Szilasi enorm van zijn tijd bij het team. “Wanneer ik hier in België ben, mag ik op woensdag meetrainen met profs als Michael Vanthourenhout. Ze zijn zó snel, dat is ongelooflijk! Ik wil net zo hard rijden als zij als ik ouder ben, maar ik leer nu al heel veel. Ze nemen elke bocht met zo’n hoge snelheid. Ik probeer gewoon zoveel mogelijk te leren.”
Ook de steun van het team op de wedstrijddagen is een grote hulp voor Dániel, die samen met zijn vader in België is. “De mecaniciens en soigneurs van het team maken het een stuk gemakkelijker”, legt hij uit. “We zijn maar met z’n tweeën en mijn vader doet al zo ontzettend veel om mij te laten crossen. Een paar extra helpende handen is geweldig. Ik voel me dan ook echt bevoorrecht dat ik in deze professionele omgeving mag crossen.”
Zijn vader bevestigt dit en merkt op dat Starbikes veel meer steun biedt dan hij ooit had kunnen dromen. “Als we teruggaan naar Hongarije kunnen we onze camper in België laten staan. Het team stalt hem in de service-course en zorgt voor al zijn fietsen. Wij vliegen gewoon met handbagage hierheen en halen onze spullen op. Dat maakt alles zoveel eenvoudiger. Omdat Szilasi nog naar school gaat, proberen we steeds 2 weekenden te komen zodat hij maar 1 week weg is. Dat we niet telkens heen en weer hoeven te rijden, maakt het mogelijk om meer wedstrijden te doen.”
Drie keer tweede
Deze keer was Szilasi Dániel 4 weken in België vanwege de herfstvakantie. Hij reed 7 wedstrijden, waarvan de laatste in Heerde zijn favoriet was. “Ik begon met 2e plaatsen in Dippach, Thuin en Meulebeke”, duidt hij. “Het was leuk om verschillende parcoursen te leren kennen. Ruddervoorde vond ik minder leuk omdat het een heel snel parcours was. Ik ben meer een technische renner, en daarom is de cross in Heerde mijn favoriet.”
Hoewel het parcours in Heerde hem lag, reed Dániel niet de uitslag waarop hij hoopte. “Dit was mijn 1e wedstrijd in Nederland, dus ik startte op de laatste rij. Met 80 renners aan de start moest er ik ontzettend veel inhalen. Ik moest de hele 1e zandsectie lopen. Het parcours had veel singletracks, dus dat maakte het niet makkelijk om op te schuiven. Ik denk dat ik uiteindelijk 5e werd bij de 1e jaars, wat niet slecht is. Ik heb alsnog enorm genoten van de race.”
De jonge Hongaar heeft een duidelijk carrièredoel: hij wil prof worden. “In Hongarije stelde veldrijden niets voor, maar toen kwam Blanka Vas. Zij heeft ons allemaal laten zien dat we wel veldrijders kunnen worden. De weg is ook interessant, maar ik hou van veldrijden. Zsombor Takács komt van dezelfde Hongaarse club als ik. We hebben al jaren dezelfde coach, en hij is degene die me alles over het veldrijden heeft geleerd. Ik wil net zo zijn als Takács wanneer ik ouder ben. Als ik ooit het podium van de Europese juniorenkampioenschappen kan halen, net als Takács, zou ik heel gelukkig zijn”, besluit Szilasi Dániel.
