
Nog geen 3 seizoenen geleden nam veldritlegende Steve Chainel tijdens de Wereldbekercross in ‘zijn’ Besançon afscheid van de sport die hij met zoveel passie heeft beoefend. Vandaag rijdt er al opnieuw een kleine Chainel rond, die onlangs op het EK in Middelkerke voor het eerste echt proefde van het allerhoogste niveau. Caliste heeft nog een lange weg te gaan, maar het zit ongetwijfeld in de genen.


Frans kampioen en Netflix-ster
Wie deze eeuw het veldrijden een beetje heeft gevolgd, kent de naam van Steve Chainel wel. Al sinds de eeuwwisseling was hij actief in het veld op de grote kampioenschappen, in het Franse circuit en tijdens zijn topjaren ook in de Belgische klassementscrossen. Hij maakte een (verplicht) uitstapje naar de weg en won zelfs een etappe in de Driedaagse De Panne-Koksijde. Maar zijn hart bleef altijd kloppen voor de cross. De bekroning volgde op 34-jarige leeftijd, toen hij in Quelneuc eindelijk de Franse tricolore behaalde ten koste van Francis Mourey.
De Fransman bleef dus nog een aantal jaren actief in het veld. Aan het einde van zijn carrière had hij zelfs zijn eigen veldritteam. Na zijn pensioen zou hij nooit verdwijnen uit de sport. In de Netflix-reeks ‘Tour de France: Unchained’ kreeg hij zelfs de eer om de kijker mee te nemen achter de schermen van het Tour-circus. Ook bij Eurosport en in de podcasts blijft hij een graag geziene figuur.
Dat de vader van 4 kinderen opvolging zou krijgen in het veld stond in de sterren geschreven. Vandaag is hij samen met Emi, maar eerder had hij een relatie met Lucie Chainel-Lefevre. Ook zij heeft haar strepen verdiend in de cross. Letterlijk zelfs, want in 2012 en 2013 werd ze kampioene van Frankrijk. In Louisville stond ze in 2013 zelfs op het WK-podium naast Marianne Vos en Katherine Compton. Tegenwoordig voert ze campagne voor het toevoegen van het veldrijden aan de Olympische Winterspelen.



Soren Bruyère Joumard
Uit die relatie komt Caliste Chainel voort. De 17-jarige Fransman reed vorig jaar zijn 1e seizoen bij de junioren. Daarin had hij het moeilijk om concrete resultaten te rijden. op het Frans kampioenschap eindigde hij 45e, wat gezien het hoge niveau van de jeugd in L’Hexagone niet onverklaarbaar is. Toch was het seizoen met het sprokkelen van een aantal UCI-punten en een top 10-notering in een manche van de Coupe de France voor hem geslaagd.
Dit jaar zette de jonge Chainel een duidelijke stap voorwaarts. Hij reed 2 keer top 5 in de Swiss Cyclocross en knoopte aan met een podiumplek in de Coupe de France. Met Soren Bruyère Joumard als winnaar is dat zeker een prestatie. Bruyère Joumard werd immers vorig jaar al 2e op het WK bij de junioren. Chainel won ook de Cyclo-cross des Remparts de Langres, wat hem een ticketje opleverde voor het EK. In Middelkerke werd hij 23e tussen renners als Bas Vanden Eynde en David Svoboda, die in België al podiumplaatsen behaalden in ‘grote’ veldritten. “Een geweldige eerste ervaring”, wist hij daarover zelf te vertellen.
Het debuut van Chainel voor de Franse nationale ploeg doet dus dromen van meer. Mama Lucie heeft inmiddels haar voormalige coach Niels Brouzes overgeheveld naar haar zoon. Centraal in de trainingsmethodes staat nog altijd het welzijn van de renner in kwestie. Papa Steve noemt zichzelf dan weer de grootste supporter van zijn zoon.



Knokken voor WK-selectie
Afgelopen weekend, medio november 2025, kwam Caliste Chainel warempel lopend over de meet in een nieuwe manche van de Coupe de France. Desondanks eindigde hij zowel zaterdag als zondag in de top 10. Het doet het beste verhopen voor de zoon van Steve en Lucie, die de stijl van zijn vader duidelijk heeft overgenomen.
Het grote doel voor de nieuwste telg van het veldritgezin is het afdwingen van een selectie voor het WK. Daar heeft Frankrijk in elk geval enkele ijzers in het vuur. De reeds vernoemde Bruyère Joumard werd dit jaar nog maar 2 keer verslagen en is straks behoudens een terugval ook gewoon topfavoriet op het WK. Victor Devos is – ook al doet zijn naam anders vermoeden – eveneens een sterke Fransman. Zonder twijfel kan het in het kader van de internationale uitstraling van de cross geen kwaad dat er nog een grote veldritfamilie aanwezig blijft in de relatief kleine discipline.