Filippo Grigolini beleeft tot nu toe een fantastisch seizoen bij de junioren. De Italiaan werd Europees kampioen in Middelkerke en knokte zich ook naar de overwinning in de Wereldbeker van Flamanville. Hij richt zijn vizier nu op het WK in Hulst, waar hij hoopt de 3e Italiaanse wereldkampioen op rij te worden bij de jongens junioren.
De risico’s van Lejeune
Bij het opkomen van de ochtendzon vertrokken een kleine 40 junioren voor de 2e wereldbeker van het seizoen. Na 40 minuten kwam Europees kampioen Filippo Grigolini juichend over de streep. “Ik had meteen een goede start, iets wat dit seizoen niet altijd lukt”, beseft hij. “We waren met 3 renners weg, ikzelf, Lejeune en Joumard. Met ons 3 vochten we om de overwinning.”
Volgens Grigolini lag geduld ten grondslag aan zijn zege. “Op dit parcours kan je niet makkelijk wegkomen. Er zijn wel technische stukken, maar ik wist van Tábor dat we vooraan niet veel voor elkaar onder deden. Lejeune probeerde een paar keer aan te vallen, maar met de wind wist ik dat hij het lastig zou krijgen.”
Grigolini besliste de wedstrijd in de voorlaatste ronde. “Na mijn openingsmove herstelde ik een beetje. In de voorlaatste ronde besloot ik naar de kop te schuiven vlak voor de 2e post. Ik trok door op de rechte stukken en opende een klein gat. Lejeune maakte vervolgens een fout in de strook bij het kasteel, waardoor hij risico’s moest nemen om terug te komen. Ik denk dat hij gevallen is, want hij was ineens weg. Ik trok door en pakte de winst.”
Koksijde?
Voor Grigolini is het alweer zijn 5e zege van het seizoen, een reeks resultaten die hij niet helemaal had zien aankomen. “Ik werd vorig seizoen 3e op het WK. Iedereen denkt dan dat je de nieuwe topper bent, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Vorig jaar dacht iedereen dat van Kryštof Bažant, en kijk hoe dat afliep. Bovendien stond er met Joumard nog een 1e jaars voor mij op het podium. Je moet het altijd nog laten zien, niks komt je in het leven aangevlogen.”
Hoewel Grigolini de nadruk legt op hard werken voor zijn resultaten, geeft hij toe dat hij zou liegen als hij zou zeggen dat hij hier niet van gedroomd heeft. “Natuurlijk ben ik heel tevreden met het seizoen tot nu toe. De kampioenschappen en de Wereldbeker zijn mijn doelen. Ik heb 2 van de 3 wedstrijden gewonnen. Vorige week in Tábor voelde ik mij goed, maar maakte ik te veel fouten. Vandaag niet.”
Door zijn overwinning stijgt Grigolini naar de 2e plek in het Wereldbekerklassement, maar hij wil nog beter doen. “Natuurlijk wil ik die eindzege pakken. Wat voor sportman zou ik zijn als ik met deze resultaten blij zou zijn met een top 5? Er zijn nog 4 wedstrijden. Ik weet niet of Koksijde mij ligt, maar de andere 3 wedstrijden sowieso wel.”
Stefano Viezzi
Uiteindelijk moet het WK in Hulst de climax worden van Grigolini’s seizoen. “Ik kijk er nu al naar uit. Mijn doel is wereldkampioen worden, al weet ik niet of het parcours mij ligt. Ik ben meer vermogend dan technisch en in Hulst moet je goed kunnen sturen.”
Een mogelijke wereldtitel zou betekenen dat Grigolini de 3e Italiaan op rij is die de titel bij de jongens junioren pakt. “3 jaar geleden begon het allemaal met Stefano Viezzi. Hij zette het veldrijden terug op de kaart in Italië. Sindsdien geloven we allemaal veel meer in succes. Hij rijdt nu ook voor Alpecin. Ook dat toont aan dat het wel kan, profveldrijder worden vanuit Italië. Een 3e titel op rij zou uniek zijn voor ons land, en met Patrik (Pezzo Rosola, red) hebben we nog een kanshebber.”
Voor Grigolini is Viezzi duidelijk zijn grote voorbeeld. Hij hoopt dan ook in de voetsporen te treden van zijn 2 jaar oude landgenoot. “Veldrijden doe ik het liefste, en daar wil ik ook carrière in maken. De weg vind ik ook leuk, maar daar moet ik mijn pad nog vinden. Ik wil volgend jaar bij een ploeg rijden waar ik mij in beide disciplines kan ontwikkelen.”
