Na een 1e verkenning van de meest karakteristieke hellingen blijft Gesves zijn ware aard onthullen. Dit dorp in het hart van de Naamse Condroz is geen plaats van lange, monotone inspanningen, maar van korte, scherpe confrontaties met het reliëf. In dit 2e deel richten we ons op 3 nieuwe beklimmingen rond Gesves. Samen vormen ze een logisch vervolg: van de zwaarste en meest intimiderende helling tot een meer toegankelijke klim die vooral door zijn structuur charmeert.
Tienne Saint-Martin, de onbetwiste maatstaf
Met 1 km aan gemiddeld 8% en een maximum van 18% meteen aan de voet is de Tienne Saint-Martin zonder twijfel de zwaarste klim van Gesves. Er is geen aanloop, geen opwarming: vanaf de 1e pedaalslag grijpt de helling je vast. Indelen is de boodschap. Wie hier te snel wil starten, betaalt dat genadeloos.
De eerste 400 meter vormen het absolute breekpunt van de klim. De percentages blijven hoog, de weg is rechttoe rechtaan en laat geen enkel moment toe om te herstellen. Het is een fysieke test, maar ook een mentale: accepteren dat het pijn doet, en toch blijven draaien. De omgeving, sober en gesloten, versterkt dat gevoel van strijd tegen de helling.
Na deze brute opening vlakt de weg geleidelijk af. De inspanning blijft voelbaar, maar de benen krijgen eindelijk de kans om te recupereren. Dit 2e deel voelt bijna vergevingsgezind aan, al blijft concentratie nodig tot boven in Gesves. De Tienne Saint-Martin is geen klim die charmeert, maar 1 die respect afdwingt en lang in het geheugen blijft hangen.
La Pichelotte, constante druk in stilte
La Pichelotte is korter, maar laat zich niet onderschatten. Met 450 meter aan gemiddeld 9,3% en een maximum van 14% is dit een klim die nooit echt ontspant. Het profiel is uitgesproken rood: geen extreme pieken, maar een constante helling die de benen langzaam leegzuigt.
De kracht van deze klim zit in zijn regelmaat. Je vindt snel een tempo, maar merkt al gauw dat er geen ruimte is om te spelen met cadans of ademhaling. De laatste 50 meter, die oplopen tot 14%, zorgen voor een scherpe finale en dwingen je om tot het einde gefocust te blijven.
Volledig verscholen in de bossen rond Gesves ademt La Pichelotte rust en sereniteit. Geen verkeer, geen bebouwing, enkel het geluid van de ketting en de ademhaling. Het contrast tussen de kalme omgeving en de aanhoudende inspanning maakt deze klim bijzonder aangenaam voor wie houdt van pure, ongefilterde inspanning in de natuur.
Inzéculot, eenvoud met structuur
Met 800 meter aan gemiddeld 6,8% en een maximum van 11% vormt Inzéculot het onderste grensgeval binnen het gesvoise klimarsenaal. Het is de meest toegankelijke van deze reeks, maar zeker geen vrijblijvende helling. Hij vraagt minder explosiviteit, maar wel een goed gevoel voor ritme.
De klim verloopt in 3 duidelijk te onderscheiden delen. Het 1e stuk, ongeveer 300 meter lang, bevindt zich in de buurt ‘Les Fonds’ en is meteen het lastigst. De percentages liggen hier het hoogst en zorgen voor een stevige opening die de benen wakker schudt.
Een scherpe bocht van 180 graden luidt daarna een rustiger fase in op de chaussée de Gramptinne, waar de helling terugvalt naar 4 à 5%. Dit is het moment om opnieuw adem te halen en de inspanning te controleren. Na een afslag naar rechts volgt het laatste deel, door de huizen, met een redelijk en beheerst stijgingspercentage. Inzéculot overtuigt niet door brute cijfers, maar door zijn logische opbouw en leesbaarheid.
Andere hellingen ontdekken:
👉 https://www.summitcycling.be/the-map
Fietsroutes om ze te combineren:
👉 https://www.summitcycling.be/parcours-v%C3%A9lo-belgique
Je rit plannen:
👉 https://www.summitcycling.be/planificateur-itineraire
