Wie Raf Pauwels zegt, denkt aan de neutrale motor van Shimano, ronkend in het hart van de grootste wielerklassiekers. Maar wanneer de motoren zwijgen, vind je hem aan de voet van de Vlooybergtoren in Tielt-Winge. Daar ruilt hij de hectiek van de koers in voor de rust van het Heide Atelier Vlooybergh, een sociaal project waar ijsjes, fietsreparaties en zorg voor jongeren samenkomen. “Ik wilde met onze familie graag iets terugdoen.
Guido Van Calster
De passie voor de fiets zat er al vroeg in. Als tiener, geïnspireerd door de helden op tv, had Raf Pauwels (51) 1 duidelijk doel. “Ik zei tegen mijn moeder: ik ga coureur worden”, vertelt hij met een glimlach. Het antwoord was even duidelijk. “Ik kreeg een lap tegen mijn oren en kon naar school.” De droom om zelf te koersen werd opgeborgen, maar het vuur bleef branden. Van zijn 1e loon kocht hij een koersfiets en de kilometers vlogen voorbij.
Een trip naar Alpe d’Huez in de hoogdagen van Lance Armstrong werd een onverwacht keerpunt. “Ik reed die berg op en mijn versnelling was helemaal ontregeld. Ik heb daarna mijn fiets genomen en van de berg gegooid”, bekent hij. De frustratie maakte plaats voor een vastberaden besluit. “Als ik nu thuiskom, wil ik exact weten hoe dat in mekaar zit.” Pauwels schreef zich in voor een avondschool fietsmechaniek en behaalde zijn diploma.
Zijn intrede in het professionele wielercircus was puur toeval. In 2006 zocht Guido Van Calster een motard voor de neutrale assistentie. De baas van Pauwels’ wielerclub dacht meteen aan hem. “Hij belde mij en zei: ‘de Guido zoekt iemand, en jij hebt toch een diploma fietsmechaniek en kunt met een brommer rijden?’” Zijn 1e opdracht was het Belgisch kampioenschap voor junioren in Vilvoorde. “Ik wist van niks. Gaan, meegaan, blijven hangen… Ik wist helemaal niet hoe dat werkte.”
Blijkbaar deed hij het niet slecht. Een jaar later, in 2007, mocht hij de E3 Harelbeke rijden. “Wat ze er mij toen niet bijgezegd hadden, was dat dat eigenlijk mijn examen was om te kijken of ik 2e motard kon zijn in de Ronde van Vlaanderen de week erna”, lacht hij. Met de ervaren mecanicien Hans Van Lierde achterop slaagde hij met vlag en wimpel. Zo rolde hij in het wereldje, klom op en is nu, jaren later, vaste motorrijder in de grootste wedstrijden. “Altijd met heel veel passie. Als klein mannetje van gedroomd en nu mag ik dat gewoon doen”, zegt Pauwels trots.
Heide Atelier Vlooybergh
Naast de adrenaline van de koers is er een andere, diepere drijfveer in zijn leven: het Heide Atelier Vlooybergh. Het begon allemaal met Jan en Ines uit Heist-op-den-Berg, die een VZW oprichtten die ijs maakt om begeleiding en therapie te bieden aan jongeren met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH) en autisme. Hun dochter kreeg een herseninfarct en ze vonden niet de gepaste zorg.
“Die zorg ligt ons na aan het hart in de familie”, legt Pauwels uit. “Ze zochten een plaats om hun ijs te verkopen. Ik zei: misschien kunnen we elkaar helpen.” Samen met zijn broers en zussen is hij eigenaar van een stuk landbouwgrond aan de Vlooybergtoren, een erfenis van zijn overleden tante en nonkel. “We hebben beslist om met dat stukje grond iets meer te doen. Ten voordele van het algemeen belang en er een sociaal aspect aan te binden.”
Zo ontstond Heide Atelier Vlooybergh. Omdat bouwen op landbouwgrond niet mag, kochten ze een bestelwagen en bouwden die zelf om. “Mijn broer is koeltechnieker, dus die heeft er diepvriezers en een wasbak ingebouwd”, vertelt Pauwels. “We hebben er ook een vakje voor fietsgereedschap in voorzien.”
Rustpunt voor fietsers en wandelaars
Het atelier is een zegen voor de vele recreanten die de streek bezoeken. “De Sven Nys Cycling Route is 100 km lang en na 52 km staan wij daar”, zegt Pauwels. “Je kunt bij ons naar het toilet, even rusten.” Zijn koerskennis komt hier perfect van pas. “Ik zorg dat er wat sleutels, torxjes en inbussen zijn, een deftige pomp en binnenbanden voor alle soorten fietsen. Als ik er ben, vervang ik met plezier je band.”
De mooiste momenten zijn de onverwachte hulpacties. “Het schoonste is als je ’s avonds iemand over de vloer krijgt met een platte band, compleet in paniek. Dan zeg ik: kalm, kalm, 10 minuutjes. Dan is dat wiel hersteld. Die mensen komen dan de zondag erop speciaal terug om goeiedag en dankjewel te zeggen en een koffie te drinken. Dat vind ik héél fijn.” Pauwels en zijn familie doen het niet voor het geld. “Ik doe dit voor de goede zaak en ik word daar zelf heel blij van.”
Wij geven met WielerVerhaal een SKS Trail Saddle Bag (L) cadeau aan een lezer. Heb je interesse om deze te winnen? Mail dan naar [email protected] naar waar je volgende fietstrip gaat en misschien ben jij wel de gelukkige! Gebruik ‘SKS Winactie’ in je onderwerpbalk en vermeld zeker ook naam en adres!
