Een opvallende starter deze woensdag in de Trofeo Laigueglia: Ivan Menshov. Het gaat inderdaad om de 22-jarige zoon van de oud-winnaar van de Giro en Vuelta. De afgelopen jaren reed hij voornamelijk wedstrijden in het Russische circuit, waardoor het lastig is om zijn prestaties naar waarde in te schatten. Maar met zijn verschijning in het WorldTour-peloton – als renner bij General Store-Essegibi-F.lli Curia – is hij plots wel een exotische naam.
Dramatische ontknoping in Rome
De gesloten Rus Denis Menchov (let op de andere schrijfwijze dan bij zijn zonen) was niet het type kampioen dat we vandaag veelvuldig in het peloton zien opduiken. Menchov was een vrij timide verschijning, wat hem zelfs de bijnaam ‘The Silent Assassin’ opleverde. Hij vierde zijn doorbraak bij het volprezen Banesto rond de eeuwwisseling en bleek een bijzonder talent te zijn. Het leverde hem de eindzege op in de Ronde van de Toekomst van 2001, gevolgd door het jongerenklassement in de Tour van 2003.
Velen zullen Menchov vooral linken aan zijn periode bij Rabobank. Daar was hij 6 seizoenen lang de kopman. Dat leverde succes op in de Vuelta van 2007. Die won hij vrij secuur. Het was de Ronde van Spanje waarin Stijn Devolder na de individuele tijdrit zowaar de leiderstrui veroverde. Even leek hij een ronderenner te worden, maar Volderke zou zich uiteindelijk onsterfelijk maken door een half jaar later als Belgisch kampioen de Ronde van Vlaanderen te winnen.
Menchov zou zich op zijn beurt in de Giro van 2009 ook in het collectieve geheugen van de wielerfanaat fietsen, al had dat niet te maken met zijn dominante manier om de eindzege te veroveren. De Rus maakte zich vooral onvergetelijk door op de slotdag tijdens de korte tijdrit in Rome in de roze leiderstrui ten val te komen. In de schaduw van het Colosseum klom hij tot grote opluchting van zijn ploegmaten terug op de fiets en kwam hij veilig over de aankomst.
Vreemd pensioen
Het einde van zijn carrière paste veel meer bij Menchov, die als man van weinig woorden werd bestempeld. Hij zou na een korte omzwerving bij Geox-TMC nog immers 2 jaar uitkomen voor Katusha. In het voorjaar van 2013 had hij naar eigen zeggen knieproblemen en uiteindelijk zou hij na zijn opgave in de Ronde van Catalonië nooit meer een wedstrijd betwisten.
Pas maanden later bleek Menchov op de lijst van geschorste renners op de UCI-website te staan. Die straf zou hem zijn opgelegd omwille van verdachte bloedwaarden in de voorgaande jaren in de Ronde van Frankrijk. Dat verhaal is een beetje in de vergeetput beland, behalve voor Jurgen Van den Broeck. De Kempenaar belandde door het schrappen van de resultaten van Menchov en na het clenbuterol-verhaal van Contador immers op het 3e trapje van het Tourpodium. De grootste eer, een plekje op het échte podium op de Champs-Élysées, is hem immers voor altijd ontnomen.
Zonen
Ruim een decennium na de laatste Russische Grote Rondewinnaar (naast hem wonnen ook Evgeni Berzin en Pavel Tonkov als Rus de Giro) is er nu misschien weer hoop in de personen van Ivan Menshov en Aleksandr Menshov. Ivan is inmiddels 22 jaar (op 6 maart 2026 wordt hij 23) en viel vorig jaar 2025 op met een ritzege in de Ronde van Rusland. Deze winter maakt hij de overstap naar het Italiaanse team, waar hij dus een Europese kalender kan betwisten.
Dat deed hij ook als junior al. Toen kwam hij uit voor Ausonia-CSI Pescantina, onder leiding van Nicola Chesini. Het team had al een traditie met Russische renners en lanceerde eerder al Alexander Konychev, de zoon van Dmitri. Vervolgens reed hij voor Manas Apex, een continentale ploeg met een licentie uit Kirgizië.
De jonge Ivan is geboren in Pamplona en zou zich vooral goed voelen bergop. Oud-prof Paolo Rosola sprak in elk geval reeds zijn vertrouwen in hem uit. Een beetje liefde zal hij ook wel kunnen gebruiken, want als Rus is het tegenwoordig niet gemakkelijk in het wielrennen. De hoogst geplaatste Rus op de UCI-ranking is Aleksandr Vlasov op een 238e plaats. Hij is eigenlijk ook de enige renner uit Rusland met enige naam en faam bij de profs. Bij Bahrain Victorious is er wel Roman Ermakov, die via het Cannibal Team de weg naar de WorldTour vond. Of hoe het ook niet altijd vanzelf gaat als zoon van een oud-kampioen.
