Net terug van een trip naar Toscane om de Strade Bianche vanop de 1e rij te beleven, blikt gravelspecialist Daan Grosemans vooruit op zijn seizoen 2026. Een seizoen waarin hij voor het eerst als ‘privateer’ aan de start verschijnt, zijn eigen project leidt en volop zijn eigen keuzes maakt. De 1e test, de Wereldbekermanche in het Spaanse Castellón, doorstond hij met een 20e plaats. Een resultaat dat vertrouwen geeft voor wat komen moet.
Traka, Unbound en Houffalize
De 1e wedstrijd van het jaar 2026 was meteen een degelijke waardemeter. “Eigenlijk was het gevoel best positief”, steekt Grosemans van wal. “Ik had nog niet al te hoge verwachtingen, omdat ik vorig jaar pas laat mijn winterstop ben begonnen.” Een belangrijke verandering is de switch van coach eind vorig jaar. Die resulteerde in een nieuwe aanpak. “Mijn focus ligt nu meer op periodisering en een geleidelijke opbouw, in plaats van een heel jaar op 80% te presteren. We werken nu echt met een gericht plan naar piekmomenten toe.”
Die nieuwe aanpak werd in Castellón meteen duidelijk. “De motor was er wel al, maar het echte racegevoel moet nog komen”, analyseert hij. “Ik zat goed gepositioneerd, maar merkte op de langere klimmen dat ik de capaciteit miste om lang boven mijn drempel te rijden.” Hij belandde in een achtervolgende groep en sprintte naar de 20e plek. “Het positieve was dat ik de hele dag kon blijven pushen en nergens fataal stilviel. Hoewel ik in het begin over mijn limiet ging. De basis is er dus. Dat geeft me wel vertrouwen voor wat nu komt.”
De focus ligt op specifieke doelen, de opbouw is daar volledig op afgestemd. “We targetten wedstrijden als The Traka, Unbound en Houffalize. Daar werken we gericht naartoe.” De tijd van een heel seizoen op een constant hoog niveau willen presteren, is voorbij. De blik is gericht op enkele cruciale afspraken, waar alles moet samenvallen.
Uitputtingsslag
Het programma van Grosemans is een mix van grote UCI-wedstrijden en de meest iconische gravelraces, 3 doelen springen er dus uit. “The Traka is een beetje de koers naar mijn hart hier in Girona. Een parcours waar letterlijk alles in zit en waar ik me goed op kan voorbereiden”, vertelt de Belg die in Spanje verblijft. “Daarnaast durf ik wel te zeggen dat het de grootste gravelrace in Europa is.” Een maand later volgt de oversteek naar de VS voor Unbound. “Dat is het tegenovergestelde. Een parcours dat mij eigenlijk niet aanspreekt, maar tactisch enorm veel mogelijkheden biedt. Het is een uitputtingsslag.”
Dat soort wedstrijden ligt hem. “Ik ben meer een aeroob renner, een diesel, dan een typische Belgische kermiscoureur. In dat opzicht kan er in Unbound veel.” Het 3e grote doel ligt dichter bij huis: het Europees kampioenschap in Houffalize. “Hoewel ik in Spanje woon, voelt het toch een beetje als een thuiskoers aan”, vertelt hij. “Het is een parcours dat ik supergraag doe en dat me goed moet liggen.” Het WK in Australië staat voorlopig met een vraagteken op de kalender. “Het zal een heel dure grap worden. 1 optie is dat ik het met mijn prestaties kan afdwingen, zodat sponsors het als een must zien. Een andere is dat het een voorzetje wordt voor een leuke familietrip.”
Want enkel voor de wedstrijd die investering doen zonder zekerheid op een topresultaat, ziet hij niet zitten. “Als je daar niks kunt gaan zoeken, dan vind ik ook niet dat je er naartoe moet gaan. Dan is het een beetje duur.” Een nuchtere kijk die zijn nieuwe status als privateer typeert.
Ondernemer op en naast de fiets
Na het wegvallen van zijn vorige ploeg, Classified x Rose, besloot Grosemans het heft in eigen handen te nemen. “Ik heb lang gesprekken gehad met andere projecten, maar die kwamen nooit van de grond. Daarom heb ik besloten om als privateer verder te gaan.” Een term uit de gravelwereld die inhoudt dat je je eigen project runt. “Het betekent persoonlijke partnerships aangaan en je eigen team zijn. Dat bevalt me tot nu toe redelijk goed.” Het vergt wel een andere ingesteldheid. “Het hangt letterlijk allemaal van jezelf af, dus dat vraagt een bepaalde ondernemingszin.”
Die ondernemersgeest combineert hij met zijn studie Sportmanagement. “Ik zit nog in het 1e jaar, maar het is leuk om de link te zien. Ik zit letterlijk met 1 voet in de praktijk en met 1 voet in de theorie en dat maakt het wel interessant.” Zijn actieve aanwezigheid op sociale media helpt ook, al is dat organisch gegroeid. “Ik vond het gewoon leuk om beelden te maken tijdens mijn ritten en die ervaringen te bewaren. Dat het aansloeg bij andere mensen is superleuk.”
Die combinatie van presteren en visibiliteit is cruciaal, maar de prioriteiten zijn duidelijk. “Mijn insteek is: ik ben een atleet die content maakt en geen content creator die wedstrijden rijdt. Die lijn probeer ik te bewaken.” Training zal altijd voorrang krijgen op een fotoshoot. Continuïteit is daarbij belangrijk. “Ik geloof in samengroeien met merken en hen helpen met feedback. Dat is een proces dat niet op een paar maanden gebeurt.” Een langetermijnvisie, zowel op sportief als op zakelijk vlak. Daan Grosemans rijdt zijn eigen koers.
