Op een top 10 hoopte hij vooraf, maar hij belandde uiteindelijk op het podium. Joeri Deleener van het SerSo Gravel Team reed in de Marly Grav, onderdeel van de UCI Gravel World Series, naar zijn allereerste podium op het hoogste niveau. Een prestatie die zijn eigen verwachtingen overtrof na een loodzware afvalkoers in en rond Valkenburg. “Ik ben echt superblij, dit is fantastisch”, glundert Deleener, die voor het 1e jaar bij de 35-39 uitkomt.
Zenuwslopende afvalrace
De wedstrijd in het Zuid-Limburgse Heuvelland was van meet af aan een slijtageslag. Deleener was echter meteen bij de les. “Ik stond heel goed vooraan, dat was een meevaller. Ik denk dat ik op de Cauberg als 2e bovenkwam”, vertelt hij. Vanaf dat moment was het een kwestie van overleven. Het tempo lag moordend hoog en viel geen moment stil. “Het was echt een afvalrace. Ze vielen 1 na 1 als vliegen af.”
De omvangrijke kopgroep dunde gestaag uit. “Eerst waren we met 15 weg, dan met 10. Halverwege koers hebben we heel lang met 4 gereden.” Uiteindelijk bleef er een kwartet over in de frontlinie, waaronder Deleener. De spanning steeg. “Ik hoopte echt dat ik hier geen 4e zou worden, dat ik niet met de chocolade medaille naar huis moest.”
Die vrees bleek ongegrond. Op 1 van de laatste hellingen moest de 4e renner de rol lossen. De weg naar het podium lag open. “Toen wist ik, nu is alles voor het podium. Ik moest er zelf nog af op 7 km van de meet. Ik heb nog alles moeten bijzetten om toch 3e te worden. Maar ja, de 1e keer op een UCI-podium. Ik ben echt superblij.”
Thomas Sprengers
In de absolute finale moest Deleener de duimen leggen voor 2 concurrenten. Vooral de latere winnaar, Thomas Sprengers, stak erbovenuit. “Van Thomas wist ik dat die richting de meet nog ging wegpoefen”, geeft Deleener eerlijk toe. “Je merkt dat gewoon. Hij heeft heel veel koersinzicht en als hij echt aangaat, heeft hij nog die extra power. Hij is ook profrenner geweest, dus die kan met een fiets rijden.”
Deleener schikte zich in zijn rol en erkende de superioriteit van zijn medevluchters. “Hij was veel beter, en de 2e (Martin Kelderman, red) had meer panache. Je merkte onderweg dat zij het meeste kopwerk deden. Voor mij was het behalen van een podiumplaats de hoofdprijs. Ik ben echt blij, had het totaal niet verwacht.”
Het resultaat geeft vertrouwen en honger naar meer. De ervaring in een kleinere, meer selecte age group 35-39 beviel hem. In tegenstelling tot bij de 19-34 was de start minder hectisch. “Het grote verschil is dat er toch heel wat minder deelnemers zijn. In de jongere categorie is de start veel hectischer, veel gevaarlijker. Dat wringen en duwen ligt mij veel minder. Hier was ik direct mee in positie.”
Deleener is bezig aan zijn 2e seizoen bij het SerSo Gravel Team, een ploeg die vorig jaar het levenslicht zag en volop in ontwikkeling is. “De ploeg blijft groeien. We hebben nu veel meer vrouwen in onze ploeg. Je merkt ook de professionaliteit toenemen. Onder meer teamfietsen en sportvoeding die voorzien worden. Ik hoop te kunnen meegroeien”, zegt hij. De focus ligt daarbij steeds meer op het vrouwenwielrennen.
Met vertrouwen naar de Vogezen
Zelf voelt Deleener zich perfect op zijn plek. “Het is nu mijn 2e jaar en ik ben hier supergraag. Het voelt heel goed aan, dus ik hoop dat ik hier verder mag blijven groeien en ontwikkelen. Met deze podiumplaats kan ik de ploeg ook iets teruggeven.” Deze prestatie was een doel op zich. “Ik heb hier naartoe gewerkt. Dit was 1 van de 2 belangrijke wedstrijden voor mij.”
De volgende belangrijke afspraak is de Granfondo Vosges, volgende week. De doelstelling blijft bescheiden, ondanks het onverwachte succes. “Ik ga opnieuw voor een top 10. Als ik daar ook een podium kan halen, zou dat fantastisch zijn. Maar deze hier is al mooi meegenomen. De rest is surplus.”
De vorm is duidelijk beter dan vorig jaar. “Ik mijn training nog wat kunnen opschroeven. De thuissituatie speelt daarin een rol. We hebben een kindje dat nu iets meer dan een jaar is. Dat maakt het iets makkelijker om wat meer te trainen, ook dankzij mijn partner die mij heel veel laat trainen.”
Het is pas zijn 2e volledige gravelseizoen, na een verleden in het triatlon. De progressie is duidelijk zichtbaar. “Ik merk nu wel dat het blijft beteren. Hopelijk kan ik deze lijn doortrekken.” Het seizoen is voorlopig een voltreffer. “Ik heb al 2 kleinere gravelwedstrijden gewonnen en ben nog niet gevallen. Daar teken ik altijd als 1e voor.”
