De 6e editie van de Coppa Andrea Meneghelli, een zware juniorenwedstrijd in Toscane, is uitgedraaid op een triomf voor de Belg Seff Van Kerckhove. Na een selectieve race van 108 km tussen Siena en Montalcino kwam de renner van Decathlon solo over de streep. Hij liet de Spanjaard Aitor Martínez en de Sloveen Luka Maksimovic achter zich, wat resulteerde in een volledig buitenlands podium. De 1e Italiaan eindigde pas op de 4e plaats.
Strategie
Voor Van Kerckhove was de overwinning het resultaat van een doordachte aanpak. Hij koos ervoor om de wedstrijd van daags voordien over te slaan. Dat was de Coppa Tuscany Cycling Academy tussen Santa Fiora en Chiusdino. Van Kerckhove verscheen dus met frisse benen aan de start in Siena. “Ik heb me de afgelopen dagen goed voorbereid op deze koers”, aldus de winnaar na afloop. Zijn tactiek was duidelijk: de tegenstand uitputten en op het juiste moment toeslaan.
De strijd om de zege spitste zich in de finale toe op een duel met de Spanjaard Aitor Martínez. De 2 kennen elkaar goed, aangezien Van Kerckhove al jaren in Spanje woont. “Ik heb verschillende keren geprobeerd om hem te lossen en dat lukte pas op de laatste klim”, aldus Van Kerckhove. De rivaliteit tussen de 2 renners is groot, wat de overwinning extra glans gaf.
Martínez erkende de superioriteit van de Belg. “Gisteren had ik 2 lekke banden die me uit de strijd sloegen. Vandaag moest ik op de slotklim toegeven.” Ook de Sloveense kampioen Luka Maksimovic was tevreden met zijn 3e plaats. “Het waren 2 intense dagen. Het team heeft heel goed gewerkt, we hadden niet meer kunnen doen.”
Nerveus en selectief koersverloop
De wedstrijd werd van bij de start aan een zeer hoog tempo gereden. Het peloton werd al snel op een lang lint getrokken, maar vroege aanvalspogingen werden in de kiem gesmoord. Pas na 9 km slaagde de Italiaan Brian Paris van Team Coratti erin om een bres te slaan. Hij bouwde een voorsprong van meer dan een minuut uit en hield die vast tot aan de 1e onverharde strook.
Die gravelsector bleek een scherprechter. Het peloton reageerde vol power, verhoogde het tempo en slokte Paris na de passage door Buonconvento weer op. Op de daaropvolgende klim bleef het peloton, ondanks het hoge tempo, opvallend compact. Elke aanval werd onmiddellijk gecounterd, wat de nervositeit in de groep verhoogde en de vermoeidheid deed toenemen.
Na de top van de klim brak de koers opnieuw open. Haisu Ionut Riccardo en Mirco Sasso wisten te ontsnappen en werkten goed samen. Hun voorsprong liep op tot meer dan een minuut, maar hun avontuur eindigde net voor de voet van de beslissende klim naar Montalcino. Het peloton kwam weer samen, klaar voor de grote finale.
Beslissing op de slotklim
De beklimming naar Montalcino zorgde voor de definitieve schifting. Het peloton spatte volledig uit elkaar, waarna een kopgroep van ongeveer 30 renners overbleef. Uit deze groep ontstond de beslissende ontsnapping. Een 7-tal renners koos het hazenpad, maar de samenwerking was niet optimaal, waardoor de groep steeds kleiner werd.
Uiteindelijk bleven enkel Seff Van Kerckhove en Aitor Martínez over. De 2 werkten een tijdlang samen om de concurrentie op afstand te houden. Op 7 km van de finish achtte de Belg zijn moment gekomen. Op de steilste stroken van de slotklim lanceerde hij een verschroeiende aanval die de Spanjaard te machtig was.
Van Kerckhove diepte zijn voorsprong gestaag uit en kwam met een comfortabele marge van 47 seconden over de finishlijn in Montalcino. Zijn overwinning was een toonbeeld van kracht en tactisch inzicht in een wedstrijd die gekenmerkt werd door constante wendingen en een zwaar parcours in het hart van de Toscaanse heuvels.
