Yuli van der Molen (23) is de 1e grote naam voor de Dames Cup van de WielerZesdaagse in Rotterdam. Na een indrukwekkende 2e plaats vorig jaar, een zware ziekteperiode en haar overstap naar een Britse conti-ploeg, is de talentvolle baan- en wegwielrenster klaar om opnieuw te vlammen in Ahoy.
6 dagen zweten
De WielerZesdaagse in Rotterdam is meer dan zomaar een wedstrijd voor Van der Molen. Het is een event waar sfeer, afzien en gezelligheid samenkomen. “Het is denk ik wel 6 dagen afzien”, vertelt ze. Vorig jaar was haar 2e volledige deelname, nadat het voor vrouwen voorheen slechts een 2-daags evenement was. De editie van 2025 werd een sportief hoogtepunt. Ze reeg de zeges aaneen in de Puntenkoers, Temporace en Afvalkoers, wat haar even de gele leiderstrui opleverde.
De sfeer in Ahoy is een belangrijke factor. “De publieke opkomst was wel goed vorig jaar, vooral in het weekend. De sfeer, de mensen, dat vind ik heel erg leuk.” Maar het is niet enkel de ambiance dat het speciaal maakt. “Ik vond het vorig jaar heel erg leuk met de groep meiden. Je zit toch 6 dagen met z’n allen in een hokje. En hoewel het een wedstrijd is, is de gezelligheid ook wel erg belangrijk. Anders zouden het maar 6 lange dagen worden.”
Ook de unieke elementen van de Zesdaagse dragen bij aan de ervaring. “Ik vond de koppeling met een mannenduo best leuk”, geeft ze aan. Ook de steun van sponsors is cruciaal. “Ik had vorig jaar een hele leuke sponsor. Het waren super lieve mensen. Als je dan ook nog eens zo goed rijdt, is het dubbel leuk. Voor die mensen, maar ook voor jezelf als renster. Dat hoop ik dit jaar weer te mogen fiksen.”
Vertrouwen is wat ik nodig heb
Dit seizoen 2026 rijdt Van der Molen voor het Britse continentale team O’Shea Red Chilli Bikes. Een bewuste keuze, nadat een zware periode haar carrière op pauze zette. In 2024 werd de ziekte van Hodgkin, een vorm van lymfeklierkanker, bij haar vastgesteld. Na een intensieve periode van behandelingen vocht ze zich terug. Een ploeg vinden was echter niet vanzelfsprekend. “Het was natuurlijk best wel moeilijk om een ploeg op niveau te vinden nadat je zo ziek bent geweest en geen uitslagen hebt gereden.”
Ze nam zelf het initiatief en stuurde een bericht naar de ploeg. “Zij hadden ook interesse in mij, maar ik had ook interesse in hen vanwege het programma.” Het was vooral het vertrouwen van de ploegleiding dat de doorslag gaf. “Degene die hierachter zit, Pat, is echt een topper van een vent. Hij geeft best veel vertrouwen. Sowieso is de hele staf, het hele team, super lief en super chill.”
Die onvoorwaardelijke steun is precies wat ze nu nodig heeft in haar comeback. “Wat ik op dit moment gewoon heel erg nodig heb, is dat iemand vertrouwen heeft en vertrouwen kan geven. En dat geven zij zeker.” De vrijheid die ze krijgt, helpt haar om te gaan met de naweeën van haar ziekte. “Ik heb nu even een off-periode gehad. De vrijheid die ze me geven is belangrijk.”
Wennen aan haar nieuwe zelf
De weg terug naar beste niveau is er een met vallen en opstaan. Haar lichaam is veranderd door de ziekte. “Het is simpelweg anders, wat soms best wel lastig is”, bekent ze. Na een sterk optreden op het EK voor eliterenners, waar ze aan de zijde van Zesdaagse-winnares Lisa van Belle reed, liep ze buikgriep op. Het leidde tot oververmoeidheid. “Mijn lichaam heeft daar erg afgezien, waardoor ik na de Belgian Track Meeting niks meer waard was.”
Een rustperiode van 3 weken was noodzakelijk. Mentaal was het zwaar. “Ik heb nogal veel DNF’s achter mijn naam staan en dat vind ik echt heel lastig. Als het uitrijden van koersen die me normaal goed moeten liggen niet lukt, is dat best wel teleurstellend. Ik was er mentaal even doorheen gezakt.” Nu kijkt ze weer vooruit, met haar 1e wegkoers in Dwars door de Westhoek begin juni. “Zonder verwachtingen, zonder enige druk. Gewoon kijken hoe het loopt.”
Ze moet leren luisteren naar haar lichaam. “Ik moet nog steeds wennen aan een nieuwe ik. Ik denk dat ik nu langzaam mijn lichaam wel een beetje begin te begrijpen en dat ik soms ook wel eerder aan de rem moet trekken.” Daarbij krijgt ze hulp van haar nieuwe trainster, Miranda Spoor. “Ze kent mij heel erg goed en weet ook precies wat ik nodig heb. Af en toe kan ze me een schop onder de reet geven, maar ze weet gewoon wat ik moet doen.” Met dit nieuwe team om haar heen, zowel bij haar ploeg als privé, bouwt Van der Molen vol vertrouwen verder. “Het EK afgelopen februari was echt wel een kers op de taart, want dat had ik 2 jaar geleden zeker niet gedacht. Maar ja, je wilt altijd veel meer.”
Tickets voor de WielerZesdaagse Rotterdam 2026 zijn verkrijgbaar via Ticketmaster.nl. WielerVerhaal is alvast trotse mediapartner!
