Kampioenschappen, ze kunnen je carrière maken of kraken. De eigenaar van de tricolore mag zich in de zomer rijk rekenen door de mooie vergoeding die op de criteriums op hem wacht, los van het sportieve verhaal dat met een titel gepaard gaat. Door een enorme voorraad aan talent gaat de tricolore maar zelden naar een renner van de 2e rij en als dat al gebeurt, fietst die renner zich later alsnog naar een mooie carrière. Denk maar aan Dries De Bondt, Jens Debusschere en Jürgen Roelandts. In 2001 liep het anders. Winnaar die dag was Ludovic Capelle, een levensgenieter die we 25 jaar later al een beetje vergeten zijn.
Mapei-GB en Lotto-Mobistar
Aan talent geen gebrek bij de jonge renner uit het Naamse. In 1996 wint hij de Ronde van Vlaanderen voor beloften als snelste van een kopgroep van 7. Het levert hem een stagecontract op bij Mapei-GB. Hij mag bij het sterrencollectief onder meer deelnemen aan Parijs-Brussel en verneemt vanuit de achtergrond dat zijn ploegmaat Andrea Tafi in de straten van Anderlecht naar de zege soleert. Voor Johan Museeuw, eveneens renner bij Mapei-GB. Een profcontract levert het Capelle niet op.
In 1997 herhaalt de Waal zijn formule: hij wint opnieuw Vlaanderens Mooiste, maar kan een proefperiode bij Lotto-Mobistar niet verzilveren. Daarom sluit hij aan op het 2e niveau, bij Home Market-Ville de Charleroi, waar hij aan de zijde rijdt van mountainbikers Bart Brentjens en Filip Meirhaeghe. Dat loopt best behoorlijk, want zowel in 1998 als in 1999 wint hij een etappe in de Ronde van Wallonië. In 2000 valt hij echt wel op met onder meer podiumplaatsen in de Tro-Bro Léon en Parijs-Brussel. Het Franse AG2R hapt toe. Capelle moet er de Estse kampioen Jaan Kirsipuu ondersteunen. Hij doet zelfs meer dan dat: de 2 worden boezemvrienden.
2001 loopt als een trein voor Capelle. Kirsipuu rijgt de overwinningen in Frankrijk aan elkaar. Nog voor de Tour staat zijn teller al op 13. Voor de Belg is het dus een geweldig seizoen en op 1 juli zakt hij zonder stress af naar Halle voor het Belgisch kampioenschap. Daar mag hij nog eens zijn eigen kans gaan, al krijgt hij geen sterretjes achter de naam. Met figuren als Andrei Tchmil, Peter Van Petegem en Tom Steels rijden er wel renners van een andere grootte mee.
15 vluchters
15 vluchters kiezen tijdens het BK het hazenpad. Vooral Lotto heeft zijn zaakjes goed voor elkaar, want naast Paul Van Hyfte en Stive Vermaut zijn ook Serge Baguet en de snelle Fabien De Waele mee. De rolverdeling is duidelijk: alle Lotto-balletjes op De Waele, die 2 weken eerder nog een sprint won in de Dauphiné. Ook Björn Leukemans, Dave Bruylandts, Axel Merckx, Nico Mattan en Marc Wauters zijn mee vooraan. Zij moeten iets bedenken om een sprint te vermijden.
Dat laatste lukt niet, het wordt een sprint tussen de aanvallers. Centraal op de baan lijkt De Waele het werk van zijn ploegmaten ook af te maken. Maar dan komt aan de linkerkant een krachtpatser aangebuffeld. Met lange halen duwt hij zich nog voorbij De Waele naar de Belgische titel. Met een geblondeerde coupe straalt hij tijdens de Brabançonne op het podium, op de mooiste dag in zijn carrière.
Capelle wordt door zijn team meegenomen naar de Tour en rijdt als Belgisch kampioen door België. Het zijn prachtige tijden voor AG2R, want Kirsipuu plaatst in Strasbourg al de kers op de taart van een fantastisch seizoen en wint er de massasprint. De Tour is geslaagd voor het team en richting Alpe d’Huez is het goed geweest voor Kirsipuu, die in 12 Tourdeelnames nooit Parijs haalde. Voor Capelle hoeft het dan ook niet meer. In zijn kampioenentrui stapt hij in de wagen, op weg naar een lange reeks criteriums en een nog langere feestwinter.
Vervolg
Volgens Engelstalige media kreeg Capelle in die periode de bijnaam ‘The Walloon Balloon’, omdat hij buiten het seizoen gulzig genoot van een frietje en een biertje en bijgevolg heel wat kilo’s moest wegwerken. Zo zou hij op een dag eens met 10 kilo overgewicht aan de Tour Down Under begonnen zijn. Wie de uitslagen raadpleegt, vindt hem inderdaad als allerlaatste terug in de 1e etappe, gevolgd door een opgave een dag later. Toch slaagde hij erin die bierbuik weg te werken en kon hij in 2002 bijna zijn stunt van een jaar eerder herhalen op het BK. Die dag botste hij in Maldegem enkel op Tom Steels. In 2003 voegt hij voor zijn nieuwe ploeg Landbouwkrediet de Scheldeprijs toe aan zijn erelijst en een jaar later wint hij ook Dwars door Vlaanderen.
Die laatste overwinningen komen met een mooi verhaal. In de Scheldeprijs rijdt Capelle in volle finale immers weg uit een kopgroep van 4. De snelle Jaan Kirsipuu laat hem zonder verpinken rijden en wordt 2e met de glimlach. Hetzelfde verhaal in Waregem in 2004, waar Capelle wederom wint na een late uitval en Kirsipuu zijn vriend rustig laat gloriëren. Met meer dan 100 overwinningen op zijn conto, kon dat er gerust af.
Vandaag is Ludovic Capelle 50 jaar. “Nog steeds in leven”, lezen we op zijn Instagrampagina. Een geruststelling. We hopen dat hij er nog altijd met volle teugen van geniet.
