Goed 25 km ten zuiden van Dinant bevindt zich Givet, een toeristisch plaatsje even over de Franse grens. Net als Dinant heeft Givet een immense citadel en ligt het aan de oevers van de Maas. Van hieruit kan je in alle windrichtingen mooie beklimmingen in een beboste omgeving verkennen. Wij nemen je mee voor een tocht van 82 km met 1.000 hoogtemeters.
Rue de France
We parkeren de wagen aan 1 van de grootwarenhuizen langs de weg naar Beauraing, waar we doorsteken naar Fromelennes. Daar slaan we op de D45 links in. We kruisen de kabbelende La Houille, een stroom die twijfelt tussen het predicaat rivier, dan wel beek. We rijden om een oude staalfabriek en krijgen meteen een flinke kuitenbijter – ‘tape cul’ in het Frans – te verwerken om de kerk van Flohimont te bereiken. Even menen we op onze fietscomputer 12% te lezen. Maar na 300 meter is het kwaad al geschied en kunnen we terug naar de grote plateau.
We verlaten de bewoonde wereld en vergapen ons aan het prachtige beboste landschap dat zich voor ons ontvouwt. Andermaal steken we de Houille over, die hier de grens tussen Frankrijk en België aangeeft. Meteen begint de 1e echte klim van de dag, de Rue de France. Een ideale tempoklim: 3,77 km aan 4,7%. Het steilste stuk telt 6% en komt net na de enige haarspeldbocht. De KOM staat hier op naam van Baptiste Planckaert. Hij deed er 7’52” over. Wij zullen een kleine 13’ nodig hebben.
De top bevindt zich op het punt waar we het bos uitfietsen. We zien voor ons het dorp Felenne liggen en blijven de weg volgen richting Beuaraing. Eens het dorp door gaan we opnieuw een uitgestrekt woud in. De weg golft wat op en neer en is in meer dan behoorlijke staat. Het zonnetje schijnt, de vogels fluiten, de benen voelen goed. Wat heeft een mens nog meer nodig?
Croix-Scaille
We slaan rechts in richting Vencimont. Hier is het asfalt compleet verweerd, maar wat verder merken we dat alles in gereedheid wordt gebracht om dit wegdek te vernieuwen. Over enkele weken komen we hier dus nog wel eens terug! We dalen af naar genoemd dorp Vencimont en spotten rechts een soort van paalvakantiewoningen midden in een vijver. “Hopelijk brengen de gasten muggenspray mee”, gaat het door ons hoofd. Met een rotvaart scheuren we door het dorp. Het gaat hier flink naar beneden. We kruisen een beekje, dat waterkracht geeft aan de watermolen aan de linkerkant. Hier nemen we links en meteen gaat het weer omhoog: 3,3 km aan 4,3%. Dat noemen we ‘gezapig’. Boven bereiken we het dorp Sart-Custinne, dat even wereldberoemd werd omwille van een gruwelijke inwoner. De Franse seriemoordenaar Michel Fourniret woonde hier een tijd en begroef er enkele van de vele slachtoffers die hij maakte.
We proberen er niet aan te denken en zetten verder koers naar Riemme, waar we net na de bijzondere kerk links inslaan om wat verder nog eens links te gaan richting Louette-Sainte-Pierre. Voor ons zien we de oriëntatietoren van de Croix-Scaille, met zijn 506 meter 1 van de hoogste toppen van België. We laten die top letterlijk en figuurlijk links liggen en dalen af naar Willerzie. Daar nemen we de N952 in westelijke richting. We kruisen opnieuw die Houille en dus weten we ons opnieuw in Frankrijk. Wat verder, na een tussenklimmetje, peddelen we Hargnies binnen. Dit dorp, volledig omgeven door uitgestrekt Ardens woud, was in WOII terrein van het verzet. Maar ook van hevige repressie… Hargnies wordt verder gekenmerkt door een immense dries: een dorpsplein in gras, omzoomd met bomen.
We krijgen slechts even om te genieten want moeten rechts richting Vireux-Wallerand. Meteen het sein voor een nieuwe lange klim, die zich in 3 trappen voltrekt. Met het steilste stuk net bij het uitdraaien van het dorp. Na goed 5 km start een even lange afdaling tot we de Maas bereiken. Hier zouden we kunnen afkorten en langs de rechteroever de fietssnelweg ‘la Meuse à vélo’ nemen. Maar we willen die kaap van 1.000 hoogtemeters en dus steken we de rivier over, slaan rechtsaf en 100 meter verder aan verkeerslichten links in. We krijgen een korte klim door het natuurreservaat Vieux-Molhain, dalen af door ‘le cité du Maroc’, rijden weer België binnen en slaan rechts af naar Mazée. Hier wordt ons de Rue du Moulin onder de wielen geschoven: weer een pittig klimmetje van 750 meter aan net geen 5% gemiddeld.
La cascade de l’amitié
Heel kort dalen we af tot in het dorpscentrum om dan scherp rechts 900 meter verder te klimmen. We zouden hier verder kunnen doorsteken tot Vaucelles maar maken eerst nog een ommetje via het pittoreske gehucht Niverlée. Waar we even onze armen en benen verfrissen aan de dorpsfontein ‘La cascade de l’amitié’. We dalen verder af naar Doische, waar we rechts gaan om via Vaucelles in het Franse Middeleeuwse grensdorp Hierges uit te komen. We nemen even een foto van het imposante kasteel dat nog deels bewoond is. Vandaar steken we door naar Aubrives en volgen de Maas langs de linkeroever. Nog even moeten we een kuitenbijter verwerken: 450 meter aan 8%. Stilaan beginnen de benen toch vermoeid te geraken.
We hadden al enkele keren de rookpluimen gezien, maar afdalend naar Chooz zien we nu ook de koeltorens van de 2 nog operationele kerncentrales. De oudste, Chooz A, bevindt zich in de rotshelling aan de overkant van de rivier. Die kernreactor werd in 1991 stilgelegd na 16 jaar dienst. In 2007 startte men met de ontmanteling maar in december 2025 werd die gestopt door een te hoge radioactieve straling bij de werknemers. Wij dus vlug de brug over en links richting Givet, voor ons haar uitvalt! Na dik 80 km bereiken we het punt waar we een 3-tal uur eerder waren gestart. Moe, maar tevreden met 1.003 hoogtemeters en vooral genoten van een prachtig landschap!
