De Nederlandse junior Lars Franken heeft afgelopen weekend de Sint-Martinus Prijs in Kontich op zijn naam geschreven. Na 4 koersdagen in de provincie Antwerpen bleek hij de meest complete renner van het peloton. De basis voor zijn overwinning legde hij in de ritten tegen de klok. Met de aanstaande overstap naar de beloften in het verschiet, lijkt zijn toekomst verzekerd. “Ik denk dat je met inzet en discipline heel ver kan komen.”
Matt Roijackers
Het raceweekend begon uitstekend voor Franken en de Nederlandse selectie van KNWU Zuid-Nederland. Tijdens de inleidende ploegentijdrit lieten ze direct hun ambities zien. Deze sterke collectieve prestatie zette de toon voor de rest van de rittenkoers in Kontich, Duffel en Sint-Katelijne-Waver. Franken kijkt met veel voldoening terug op zowel ploegen-als individuele tijdrit. “Openen met een 4e plaats geeft altijd veel vertrouwen voor wat komen gaat”, vertelt hij.
Toch kende de rittenkoers ook mindere momenten voor de Nederlander. De 1e rit in lijn eindigde in een massasprint. “Ik verloor mijn positie in de finale en speelde geen rol in de daguitslag”, zucht hij. “Gelukkig wist met Matt Roijackers een teamgenoot de rit wel op zijn naam te schrijven. Het was voor mij wat minder in de sprint, maar we boekten wel een hele mooie overwinning met de ploeg, dus dat vond ik wel fijn.”
De ommekeer in het klassement kwam tijdens de individuele tijdrit op zaterdagvoormiddag. Franken stond met twijfels aan de start, maar vond snel het juiste ritme. Hij klokte de 2e tijd, op minder dan 2 seconden van de Noorse winnaar Edvin Hansen. Dat leverde hem een voorsprong van 15 seconden op in het klassement. “Ik begon de dag met wat onzekerheid, maar op de fiets merkte ik echter snel mijn goeie benen. Dat ik daar op minder dan 2 seconden van de winnaar 2e word, gaf me andermaal veel vertrouwen.”
Ronderenner
Het rijden tegen de klok is een specialiteit die Franken verder wil uitbouwen. Hoewel hij pas kort specifiek op dit onderdeel traint, behoren zijn tijdritten nu al tot de besten. Hij ziet zelf nog voldoende ruimte voor progressie. “In principe gaat het tijdrijden me altijd goed af. Ik heb echter pas vorig jaar voor het eerst wat op de tijdritfiets getraind, terwijl ik die 2 jaar geleden al had gekocht. Ik denk dat er nog heel veel winst te behalen valt.”
Om zijn ambities kracht bij te zetten, heeft Franken een belangrijke beslissing genomen over zijn winterprogramma. Hij besloot te stoppen met veldrijden. “Dat moet me de mogelijkheid geven om in de winter gerichter te trainen”, stekt hij. “Het is zaak om in de winter een goede basis te leggen en het seizoen misschien wat te verleggen.”
Met zijn sterke wapen in de tijdritten weet Franken exact welk profiel hij nastreeft. Hij wil uitgroeien tot een renner die meedoet om de prijzen in de kortere rittenkoersen. Dat type wedstrijden sluit naadloos aan bij zijn fysieke eigenschappen. “Ik wil me ontwikkelen als een klassementsrenner voor de kortere rittenkoersen. Als er een tijdrit in zit, geeft me dat alleen maar meer kans op succes. Als ik me zo kan ontwikkelen, zou dat wel echt heel lekker zijn.”
The Team
De zege in Kontich is een bekroning op een seizoen met al enkele mooie resultaten voor de renner van TWC Pijnenburg. Naast deze eindzege reed hij een ijzersterk nationaal kampioenschap, waar hij de zilveren medaille veroverde. Ook de selecties voor de nationale ploeg beschouwt hij als leermomenten in onder meer de Ster van Zuid-Limburg en de Tsjechische Vredeskoers. “Deze overwinning in Kontich staat echt heel hoog, net als mijn 2e plaats op het NK. Parijs-Roubaix met de nationale selectie was ook prachtig, maar helaas kon ik die koers niet uitrijden door een valpartij.”
Na dit jaar wacht volgend seizoen de overstap naar de beloften. Sportmanagementbureau The Team staat hem bij in zijn carrièreplanning. Hij hoopt op korte termijn een contract te tekenen bij een continentale formatie of een opleidingsploeg. “Ik heb een heel goed management en ik hoop dat zij iets moois voor mij kunnen regelen”, kruist Franken de vingers. “Als je een rittenkoers wint en ook nog een tijdrit goed afwerkt, lijkt mij dat een mooi uitgangspunt. Maar je weet het nooit zeker.”
De horizon voor de jonge renner reikt veel verder dan de beloften. Hij spreekt de ambitie uit om de stap naar de profs te maken. Wie overigens niet op zijn leeftijd? Hij kent de offers die deze droom vereist. “Uiteraard droom ik van een profcarrière. Eerst hoop ik volgend jaar de stap te maken naar een conti of devo-ploeg. Uiteindelijk moet blijken of het profbestaan voor mij is weggelegd, maar ik denk dat je met inzet en discipline heel ver kan komen.”
