Voor Peter De Maere is de Vuelta a Madrid veel meer dan een rittenkoers in het buitenland. De ploegleider van Dovy Keukens-FCC ziet de 5-daagse U23-wedstrijd als een test voor zijn renners én voor de werking van het team. Op een zwaar en gevarieerd parcours, met Ardense ritten, gravel, een bergetappe en als slot een tijdrit, hield de Belgische formatie meer dan stand. Met ereplaatsen, leiderstruien en renners in de aanval werd de Spaanse campagne een voltreffer. “De verwachtingen waren vooraf niet hoog, maar we hebben hier elke dag getoond dat we meekunnen.”
Sprong in het diepe
De Maere zit in Spanje als ploegleider en bouwt intussen al 5 seizoenen mee aan het West-Vlaamse project. “Ieder jaar zetten we een stap hoger”, zegt hij. “Zowel sportief als in de begeleiding proberen we te groeien, rustig en zonder financiële risico’s. Dat is belangrijk. Je kan wel snel vooruit willen, maar het moet ook haalbaar blijven.”
De Vuelta a Madrid noemt hij een echte leerschool voor beloften. “Dit is een 5-daagse etappewedstrijd voor U23-renners op een gevarieerd parcours. De eerste 2 ritten leunden aan bij wat we kennen van in de Belgische Ardennen, de 3e etappe had gravelstroken, vrijdag was er een koninginnenrit met 3.000 hoogtemeters en zaterdag sluiten we af met een individuele tijdrit. Dan moet je als ploeg op alle vlakken paraat zijn.”
Dat Dovy Keukens-FCC vooraf niet goed wist wat te verwachten, maakte de opdracht alleen maar interessanter. “Voor ons was dit een sprong in het diepe”, bekent De Maere. “We wisten eigenlijk niet waar we zouden staan. Net daarom is zo’n koers waardevol. Je komt uit je comfortzone, je rijdt niet opnieuw tegen grotendeels hetzelfde Belgische peloton en de renners moeten zich aanpassen aan een andere manier van koersen, aan de hitte en aan een andere omgeving.”
Bergtrui
De start van de Vuelta a Madrid mocht er meteen zijn. “In de 1e rit werden we direct 2e met Wout Hemeryck in de sprint van een uitgedund peloton”, vertelt De Maere. “Dat was meteen een opsteker. Wout pakte ook de jongerentrui en Corneel Vanslembrouck mocht de bergtrui aantrekken. Dan begin je natuurlijk met vertrouwen aan de dagen die volgen.”
Ook de 2e etappe bevestigde dat de ploeg op zijn plaats zit. “Het was eigenlijk een kopie van dag 1”, zegt hij. “Wout werd deze keer 16e. Alleen moesten we de bergtrui afstaan. Toch bleef het gevoel goed, want we zaten opnieuw mee in de koers. We werden niet weggedrukt, we deden gewoon mee vooraan.”
De 3e rit werd volgens De Maere het kantelpunt van de week, al verliep die dag bijzonder onrustig. “Die etappe was erg chaotisch”, bekent hij. “Een gravelstrook van 6 km heeft echt zijn tol geëist in het peloton. Ook wij deelden in de klappen en verloren Arne D’hondt. Dat was een tegenvaller. Maar tegelijk reden Corneel en Wout wel de finale. Corneel werd 3e, Wout 9e. Dan toon je weerbaarheid. Je krijgt een klap, maar je blijft overeind.”
De koninginnenrit leverde geen uitschieter op in de uitslag, maar wel opnieuw bevestiging dat de ploeg zich bleef tonen. “Corneel was de enige van ons die zich in een ruime kopgroep kon handhaven”, zegt De Maere. “Hij heeft echt een eervolle poging gedaan om de bergtrui definitief te veroveren, maar verloor het duel. Zijn 23e plaats vertelt niet het hele verhaal. Hij heeft koers gemaakt.”
Achter hem volgden de andere pionnen in groepjes. “Wout Hemeryck, Sam Dejonckheere en Jules Verhaeghe zaten in de 2e groep”, aldus De Maere. “Michiel Debeaussart kwam in de 3e groep binnen. Mathis De Waele kon de etappe jammer genoeg niet uitrijden. Dat hoort ook bij zo’n zware ronde. Je botst op limieten, maar daar leren renners van.”
Karakter getoond
Met de slottijdrit in zicht blijft er nog iets om voor te rijden. “Die rit schept nog ambities”, zegt De Maere. “Zowel Hemeryck als Vanslembrouck zijn specialisten in dat onderdeel. We gaan dus niet zomaar uitbollen. Er valt nog altijd iets te rapen. Maar wat er deze zaterdag ook gebeurt, we mogen nu al spreken van een geslaagde Vuelta a Madrid. Iedere dag zaten we in ontsnappingen, we droegen leiderstruien en we reden finales om te winnen.”
Globaal overheerst dan ook de tevredenheid. De Maere kijkt niet alleen naar de resultaten, maar ook naar de meerwaarde van het avontuur. “We zijn naar hier gekomen omdat we willen investeren in onze renners”, zegt hij. “Buitenlandse rittenkoersen geven hen meer dan nog eens een wedstrijd in België. Hier kennen ze niemand, hier moeten ze zelf oplossingen zoeken. Dat maakt hen beter. Uiteraard moet zo’n kalenderuitbreiding betaalbaar blijven, maar sportief heeft dit absoluut zijn nut bewezen.”
Ook over de organisatie is hij positief, met 1 kanttekening. “De wedstrijd op zich is prachtig georganiseerd”, zegt De Maere. “Er is een volledig autovrij parcours en alle ritten worden live op tv uitgezonden. Dat is sterk. Alleen stel ik me na die graveletappe wel de vraag wat de meerwaarde daarvan precies was. De ritten zijn op zich al selectief genoeg om de betere renners te laten bovendrijven.”
Welke renners hem het meest verbaasden? De Maere hoeft niet lang na te denken. “Wout Hemeryck en Corneel Vanslembrouck hebben zich nadrukkelijk getoond”, zegt hij. “Wout met zijn regelmaat en zijn snelle eindschot, Corneel door altijd de aanval te kiezen en vol voor die bergtrui te gaan. Maar eigenlijk heeft de hele ploeg karakter getoond. En dat is misschien nog het belangrijkste van allemaal.”
