Begin dit jaar was de 2016 Challenge plots een ding. Deze virale hit was een soort collectief gedachte-experiment over het idee dat alles in 2016 beter was. Nu de Tour van 2026 al in een beslissende plooi ligt, deden wij dezelfde denkoefening. We kwamen uit bij Jarlinson Pantano, die in 2016 de koning te rijk was en dat bekroonde met etappewinst in de Tour. 10 jaar later is hij nog steeds actief in de koers, maar ligt er een decennium aan woelige jaren achter hem.
Thomas De Gendt
17 juli 2016, dat was de dag waarop alles samenviel voor Jarlinson Pantano. Hij maakte deel uit van een omvangrijke kopgroep in de etappe van Bourg-en-Bresse naar Culoz. Aanvankelijk ging Thomas De Gendt in die etappe met open vizier op zoek naar meer punten voor zijn bolletjestrui, maar zou hij dit shirt die dag verliezen aan Rafal Majka. Die was immers ook op oorlogspad en trok eropuit met Ilnur Zakarin. Later sloten ook Serge Pauwels, Tom Dumoulin, Vincenzo Nibali en een aantal kompanen aan.
Ondanks de nodige schermutselingen zou de koers beslist worden op de Grand Colombier en de Lacets du Grand Colombier. Anno 2026 zou deze finale zwaar genoeg zijn voor een zoveelste solo van de Sloveense wereldkampioen, maar in die periode werden de klassementsrenners doorgaans pas geactiveerd als de aankomst bergop lag. De vluchters streden dus onder mekaar voor de dagzege. Pantano en Majka bleken de beste klimmers. De Pool kon zich ook losrukken van de Colombiaan, maar die gaf zich niet gewonnen.
In de afdaling flirtte Majka met een valpartij en kon een ontketende Pantano toch weer aansluiten. De 2 pokerden in de laatste hectometers. Majka speelde het spel ijzig koel en liet de renner van IAM op kop beginnen. Vervolgens ging hij de sprint van ver aan, maar had hij eigenlijk geen verhaal tegen het eindschot van Pantano. Hij zou die Tour wel bergkoning worden en in Rio zijn carrière bekronen met een bronzen medaille op de Spelen. Pantano zou diezelfde Tour nog 2 keer 2e worden.
Nu Colombia
De overwinning van Pantano kwam niet uit het niets. Hij had net voor de Tour een geweldige Ronde van Zwitserland gereden, met ritwinst in de slotetappe en een 4e plaats in het eindklassement. Het was het seizoen van zijn leven. Hij versierde ook een transfer naar Trek-Segafredo, waarvoor hij in 2017 Colombiaans kampioen tijdrijden werd. In 2018 won hij zijn laatste profwedstrijd met een rit in de Ronde van Catalonië.
Een jaar na die overwinning testte Pantano positief op EPO. Deze test werd afgenomen rond de Haut Var, waar hij als 20e eindigde. Hoewel de Colombiaan aanvankelijk zijn onschuld staande hield, besloot hij in juni al om zijn pensioen aan te kondigen. Een strijd tegen de UCI zou volgens hem enkel maar veel geld kosten. Een half jaar later zou hij alsnog voor 4 jaar geschorst worden.
Na die schorsing van 4 jaar besloot Pantano toch een nieuwe kans te wagen. Zijn terugkeer vierde hij bij EPM, een Colombiaans team dat vandaag Nu Colombia heet en onder meer Sergio Henao (winnaar van Parijs-Nice in 2017) in de rangen heeft. Pantano werd een keertje 5e in een etappe van de Ronde van Colombia, in de editie waarin Miguel Ángel López alles en iedereen oprolde. Het was het laatste wapenfeit in de carrière van Pantano, die na minder dan een seizoen alweer was uitgedoofd.
Fietsenwinkel
Naast de fiets zat er meer actie in het leven van Pantano. Hij opende een fietsenwinkel en zag vervolgens hoe die tijdens de landelijke protesten werd overvallen. In zijn geboorteplaats Cali stelde hij zich ook kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen. Hij kwam er op voor de Partij van de Eenheid en pleitte voor de aanleg van nieuwe fietspaden en de organisatie van meer sportieve activiteiten.
Na die omzwervingen vond Pantano dan toch een nieuwe invulling als voorzitter van de lokale wielerbond (Valle del Cauca). De bedoeling is dat hij zijn ervaring gebruikt om de regio in het wielrennen te laten groeien. In het BMX staan er grote talenten op, maar wat betreft het wegwielrennen is het al even wachten op nieuw talent uit de streek. Zelf fietst hij nog regelmatig mee. Het ziet er al lang niet meer zo flegmatiek uit als 10 jaar geleden. En ook in deze Tour wint er straks vast en zeker nog wel een renner die we in 2036 alweer lang vergeten zijn.
