Niet alleen Soudal Quick-Step zit momenteel in een positieve flow, ook het devo team wint momenteel wedstrijden aan de lopende band. Met de openingstijdrit op de Passy Plaine-Joux zorgde het Braziliaanse wonderkind Henrique Bravo al voor de 9e overwinning van het seizoen. Ook het Belgische compartiment stapelt de glansprestaties op. Wie verovert er straks een plekje in het eliteteam?
Bravo, Bravo!
Brazilië is op het vlak van wielrennen quasi een onbeschreven blad. Ooit was er Murilo Antonio Fischer, die een dozijn profwedstrijden won, maar na hem gaapte opnieuw de grote leegte. Het doet wat denken aan de geschiedenis van Mexico als wielerland, dat zich tot de komst van Isaac Del Toro moest vastklampen aan de prestaties van Raúl Alcalá. Net als Del Toro voor Mexico staat nu Bravo op voor Brazilië.
Het Zuid-Amerikaanse klimtalent liet zich in 2024 al opvallen en versierde op die manier een transfer naar het opleidingsteam van The Wolfpack. Op dat moment kon hij al de strijd aangaan met zijn leeftijdsgenoot Héctor Álvarez, die bij de profs reeds uitblonk voor Lidl-Trek. Vervolgens liet hij als 1e jaars belofte al zeer fraaie dingen zien, en dit jaar zette hij nog een stapje voorwaarts.
Bravo won in Kigali zijn 1e profwedstrijd tijdens de Tour du Rwanda en wie er toen nog aan twijfelde, zag in de Tour of Antalya wel tot wat de Braziliaan in staat is. Hij won er de 3e etappe en het eindklassement, een modus operandi die hij recycleerde voor de Oberösterreich Rundfahrt. De podiumplaats in de Giro Next Gen was een nieuwe bevestiging. En donderdag zegevierde hij dus ook in de Giro Ciclistico della Valle d’Aosta, al had hij slechts anderhalve seconde voorsprong op Max Bock. “Het was mijn 1e individuele tijdrit in mijn carrière”, vertelde hij achteraf. “Deze trui zullen we nu verdedigen”, kondigde hij aan, alvorens de overwinning op te dragen aan Samuele Privitera. Een goed geheugen heeft hij dus ook nog. Grapjes met zijn naam kan je zelf maken.
Collectief succes
Niet alleen Bravo zorgde dit jaar voor succes bij de troepen van Kevin Hulsmans. Ook Mathijs De Clercq (etappe in de Ronde van Rwanda), Ceriel Desal (Boucle de l’Artois) en Jasper Schoofs (etappe in de Giro Next Gen) maakten dit jaar al het zegegebaar. In hun schaduw zorgden verschillende renners voor knappe ereplaatsen. Denk maar aan José Said Cisneros, die 2e werd in de Tour of Antalya, of Federico Savino, die de dichtste ereplaats behaalde in de Tour de Bretagne.
Het collectieve succes van Soudal Quick-Step Devo Team uit zich overigens ook op nationaal niveau. Zo won Lars Vanden Heede de klimkoers van Vresse-sur-Semois en viel Gauthier Servranckx in de klimkoers van Herbeumont maar net naast het podium. En dan hebben we het nog niet over de 10e plaats van Viktor Soenens in de Ronde van Valencia tussen de profs of de 8e plek van Stan Van Tricht in La Roue Tourangelle.
Aangezien het team ook op profniveau bezig is met de versterking van de kern, zijn de plekjes binnen het team van Jurgen Foré wel erg duur geworden. De Bask Hodei Muñoz koos alvast eieren voor zijn geld en sluit vanaf 1 augustus 2026 aan bij Euskaltel. Ceriel Desal is op zijn beurt al zeker van een plek in het hoofdteam vanaf 2027.
Plekjes zijn duur
Verder zouden Schoofs, het Sloveense talent Erazem Valjavec en Viktor Soenens volgens diverse bronnen hun profdebuut maken bij het team, al is het niet duidelijk of dat ook al in 2027 zal gebeuren. Het lijkt ook een beetje vreemd om een renner als Bravo nog een jaar in de wachtkamer te houden, terwijl ook Van Tricht wel in een bijzondere situatie zit. In 2024 klopte hij nog een elitegroepje met Alex Baudin, Roger Adrià en Neilson Powless op weg naar de zege in de Coppa Bernocchi, terwijl hij dit jaar regelmatig in Franse koersen van het 2e niveau te zien was.
De toekomst lijkt in elk geval verzekerd. Ook bij de junioren beschikt Quick-Step over een opleidingsploeg. Simon Defrance won voor Soudal Quick-Step reeds de Ster van Zuid-Limburg, Maksymilian Matyasik werd recent Pools kampioen Tijdrijden en maakt volgend jaar alvast de overstap naar het beloftenteam. Met de komst van Safety Jogger ziet de toekomst er rooskleurig uit voor The Wolfpack. Patrick kan tevreden zijn.
