Alexander Alonso blikt voor Shifting Gears-Strategica terug op een uiterst bewogen Belgisch kampioenschap 2026 in Huldenberg. De droom van een 3e opeenvolgende nationale titel viel in het water door een ongeziene blessuregolf en brute pech bij de kopmannen. De wonden worden gelikt, de balans opgemaakt.
Parcours uit de duizend
Alexander Alonso steekt zijn bewondering voor de omloop in Huldenberg niet onder stoelen of banken. Volgens Spaanse Belg was de locatie perfect gekozen voor een uitdagende titelstrijd bij de Elite 2. “Het was een BK uit de duizend”, opent hij. “De zwaartegraad lag uitzonderlijk hoog, wat het kaf snel van het koren scheidde. Ik denk dat het 1 van de strafste en lastigste BK’s is die ik door de jaren heen gezien heb, puur door de aard van het parcours.”
De hoogtemeters en het gebrek aan recuperatiemomenten maakten er een echte afvallingskoers van. “De vele hoogtemeters en de weinige vlakke kilometers, waardoor er amper rustmomenten waren, maakten het een parcours waar wij begin dit seizoen al naar uitkeken”, legt Alonso uit. “De ploeg had op papier de ideale selectie klaarstaan om deze zware klus te klaren. Zeker met de ploegopstelling die we initieel in gedachten hadden, mochten we hoge verwachtingen koesteren voor dit BK.”
De realiteit draaide echter anders uit. Een samenloop van medische pech bij enkele cruciale pionnen. “Jammer genoeg stonden we met een halve ploeg aan de start”, klinkt het teleurgesteld. Alonso somt de afwezigen op die normaal gezien het verschil konden maken. “Ewout De Keyzer, Niels Matthys, David Desmecht, Daan Stevens,…. Dan sta je aan de start met een heel degelijke ploeg.”
Van Breussegem en Dejaegher
Tot overmaat van ramp kregen ook de absolute speerpunten van de ploeg af te rekenen met fysieke ongemakken. Elias Van Breussegem, de man die zowel in Rollegem 2025 als Brasschaat 2024 het laken naar zich toe wist te trekken, verscheen gehavend aan de start. “Elias kampte toch wel met fysieke klachten”, verduidelijkt Alonso. “Het is dan altijd afwachten wat dat gaat geven in de koers zelf. Bleek na 1 ronde al dat het echt niet meer ging, dus die moest er noodgedwongen uit.”
Ook de 2e troefkaart van Shifting Gears-Strategica kon zijn normale niveau niet halen. Jasper Dejaegher werd in de aanloop naar het kampioenschap geteisterd door ziekte. “Jasper was voor mij toch 1 van de topfavorieten van de dag”, stelt de teambaas. “Hij had echter al 10 dagen met zware maag- en darmklachten gezeten. Daardoor verliep zijn training niet zoals het moest. Hij stond aan de start met grote vraagtekens over zijn paraatheid en moest uiteindelijk ook passen.”
Ondanks de opgave van de kopmannen toonden de overgebleven renners veel veerkracht op het loodzware traject. Alonso wil hun prestaties dan ook expliciet in de verf zetten. “Ik wil toch de top 10 plaats van Cédric Defreyne highlighten, en daarnaast de koers van Anton Ferdinand en Lance Decabooter. Die hebben desondanks het parcours toch getoond wat voor grinta ze hebben. Ze reden een heel mooie wedstrijd, zelfs nog met een kleine mogelijkheid tot winst in de finale. Maar B-Close Bal-Enzo Cycling Team heeft daar een staaltje ploegwerk geleverd zoals wij dat normaal plannen, dus hoed af voor hen.”
In schril contrast
De teleurstelling in Huldenberg staat in schril contrast met de euforie van de voorbije 2 seizoenen. Alonso analyseert het verschil in aanpak, te beginnen met de titelstrijd in Brasschaat. “Als we de parcoursen vergelijken, vond ik Brasschaat op papier het allermoeilijkste om te winnen voor ons”, verrast hij. “Je zat daar met een heel vlak parcours. De enige scherprechter was de lange afstand. We hebben daar meer dan de helft van de wedstrijd gepokerd in de zetel en pas op het einde onze geweren bovengehaald. Waarna Elias het solo kon afmaken dankzij perfect afstoppingswerk.”
Het jaar nadien in Rollegem kregen de renners een heel ander soort wedstrijd voor de kiezen, wat beter aansloot bij het DNA van de ploeg. “Rollegem was een parcours dat veel meer voor de hand lag met onze kwaliteiten”, herinnert Alonso zich. “Het was iets makkelijker om daar een sluitend plan te maken door de inherente zwaarte van de wedstrijd. Die koers is ook exact gelopen zoals het moest. Daar hadden we eigenlijk de allerbelangrijkste zekerheden vooraf ingebouwd.”
De verwachtingen voor een 3e titel in Huldenberg waren dan ook hooggespannen afgelopen winter. “Als je het mij vroeg in januari, waren onze kansen immens groot om een 3e nationale trui te nemen, juist door de zwaarte van het parcours”, besluit Alonso. “Maar we kwamen naar dit kampioenschap waarbij we beseften dat je een 100% fitte ploeg nodig hebt. Je houdt in de winter geen rekening met alle mogelijke fysieke en mentale uitdagingen. We stonden met een halve topploeg aan de start, en op zo’n selectief parcours betaal je dat simpelweg cash.”
