Marie Schreiber kende een fantastische start van haar veldritseizoen. Ze won afgelopen weekend overtuigend de Kleeberg Cross in Mechelen. Na een moeizaam vorig jaar rijdt de renster van SD Worx-Protime weer met een glimlach rond. Deze zege bevestigt haar goede vorm en geeft veel vertrouwen voor de komende maanden. Maar waarom wilde de Luxemburgse per se zo vroeg op het seizoen al starten?
Lastig jaar
De nog steeds maar 23-jarige Luxemburgse genoot zichtbaar van haar sterke optreden tijdens de eerste wedstrijden van de herfst. “Het is de perfecte start van dit seizoen met al 2 overwinningen op zak”, vertelt ze. “Het belangrijkste voor mij is nu om opnieuw een goeie vorm te vinden. Ik wil weer in het ritme komen en het echte crossgevoel voelen.”
Schreiber koos bewust voor een vroege start van haar veldritcampagne om gestaag op te bouwen zonder al te veel stress. “De eerste wedstrijden zijn altijd lastig. Je kunt wel goed trainen, maar een echte wedstrijd is toch veel moeilijker. Daarom wilde ik dit jaar wat vroeger beginnen met minder druk. Met minder sterke rensters aan de start kan ik op mijn eigen tempo in het ritme komen. Het is geweldig om te zien dat het gevoel nu al heel goed is.”
Haar vroege seizoenstart heeft vooral te maken met de fysieke tegenslagen van de afgelopen 12 maanden. “Ik had vorig jaar veel problemen en kende een slecht veldritseizoen. Dat vermoeide me mentaal erg, want crossen is mijn favoriete discipline. Mijn wegseizoen verliep daarna helaas ook niet zoals gehoopt. Ik kon wel naar het WK op de weg gaan, maar ik voelde dat ik daar simpelweg het niveau niet voor had. Het had geen zin om daar alleen maar aan de start te verschijnen.”
Stap voor stap richting de kampioenschappen
De keuze om de wegrit op het WK in Montréal over te slaan, gaf haar meer ruimte om haar voor te bereiden op de crosswinter. “Ik wilde heel graag snel weer gaan crossen, want dat plezier was ik vorig jaar een beetje kwijtgeraakt”, geeft ze toe. “Bovendien helpt een vroege start om mijn zelfvertrouwen weer op te bouwen. Vorig jaar reed ik weinig wedstrijden en in de Wereldbekers haalde ik mijn niveau niet. Dat was niet best voor mijn moraal. Nu hoop ik weer snel op niveau te zijn.”
Hoewel Schreiber ambitieus is, plakt ze voorlopig nog geen concrete resultaten op de komende wintermaanden. “Mijn eerste en belangrijkste doel is om simpelweg weer terug te keren naar mijn oude niveau. Het is nu nog te vroeg om specifieke uitslagen als doel te stellen. Wel zijn de Europese kampioenschappen mijn eerste echte grote afspraak. Ik ga niet roepen dat ik wil winnen of op het podium moet staan. Wel wil ik daar echt heel goed presteren.”
Daarnaast kijkt ze met een gezonde dosis realisme naar het verdere verloop van haar seizoen. “Natuurlijk denk ik aan de Wereldbekers en het Wereldkampioenschap. Tot die tijd is het echter nog een heel lange weg. Ik heb geleerd om het echt dag per dag te bekijken. Er kan in de tussentijd namelijk zoveel gebeuren. Je kunt nu wel van alles roepen, maar over 2 maanden kan de situatie compleet anders zijn. Daarom focus ik me nu puur op de volgende wedstrijd.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Liefde voor de crossfiets
De Luxemburgse ontdekt ook steeds beter welke parcoursen haar als renster het beste liggen. “Op de weg is dat nog altijd lastig te bepalen, omdat ik daar simpelweg te weinig rijd. Op de crossfiets voel ik echter dat snelle omlopen me heel goed liggen. Dat is vooral zo als het tactische wedstrijden zijn zoals in Maldegem. Ook glibberige en technische parcoursen passen goed bij mij. Soms vind je een omloop gewoon heel erg leuk en dan rijd je er automatisch ook heel erg snel.”
Bovendien heeft ze de afgelopen jaren hard gewerkt om haar befaamde snelle start beter te doseren. “Een paar seizoenen geleden wilde ik in de beginfase vaak veel te veel doen. Ik startte destijds te snel en kon dat tempo niet houden. Tegenwoordig start ik nog steeds erg snel, maar kan ik die snelheid veel beter vasthouden. Ik zak nu niet meer zo snel weg in de volgende rondes. Ik heb daar dus zeker stappen in gezet.”
Haar passie ligt dan ook overduidelijk in het veld, waar ze geniet van de pure sport zonder tactische spelletjes. “Het crossen is voor mij persoonlijk gewoon veel leuker dan rijden op de weg. Op de weg rijd ik meestal in dienst van de ploeg. Ik krijg daar weinig kansen om voor mezelf te gaan. Bovendien duren die wedstrijden erg lang en gebeurt er soms weinig. In de cross is het gewoon jij en je fiets, zonder tactische spelletjes. Daar haal ik simpelweg de meeste vreugde uit.”
