De Italiaanse constructeur TOOT Engineering heeft een opvallende gravelbike ontwikkeld voor de Oostenrijkse renner Felix Ritzinger. De TRITONE combineert 32-inch wielen met een volledig aangepaste framegeometrie. Het doel? Een optimale zithouding voor een renner van 1m91, zonder de gebruikelijke compromissen van standaard framematen. Ritzinger reed er deze week mee in de Gravel Burn in Zuid-Afrika.
Opvallend compacte geometrie
Voor grote wielrenners blijft het vinden van een geschikte fiets vaak een uitdaging. Zelfs de grootste standaardframemaat biedt niet altijd de juiste verhouding tussen stack en reach. Daardoor moeten ze geregeld inleveren op hun zithouding, comfort of aerodynamica. TOOT Engineering wilde dat probleem aanpakken. In plaats van het frame steeds groter te maken, vertrok de Italiaanse constructeur vanuit de lichaamsbouw en gewenste positie van Ritzinger.
Het resultaat is de TRITONE, een gravelbike met 32-inch wielen. Die grotere wieldiameter heeft een belangrijke functie. Ze verhoogt de positie van het stuur, zonder dat daarvoor een groter en minder stijf frame nodig is. De constructeur ontwikkelde daarvoor ook een specifieke voorvork. Die heeft een lengte van 445 mm tussen de wielas en de kroon. Samen met de grotere wielen brengt dat de stuurpositie minstens 8 cm hoger dan bij een conventionele 700C-configuratie.
Volgens TOOT Engineering tonen simulaties bovendien een verbetering van de trapbeweging en een vermindering van de luchtweerstand met meer dan 10%. De framegeometrie blijft ondertussen opvallend compact. Vooral de voorkant heeft een lage stack en korte framedriehoek. Dat moet zorgen voor voldoende stijfheid, directe reacties en een nauwkeurige stuurervaring.
Een compact frame biedt voordelen op het vlak van stijfheid en responsiviteit. Toch dreigt zo’n constructie vaak ten koste te gaan van comfort en tractie. De TRITONE probeert dat op te lossen met de combinatie van grote wielen en een langere wielbasis. Ook de achterbouw kreeg bijzondere aandacht. Die biedt ruimte voor banden tot 64 mm. Tegelijk blijft de fiets compatibel met een relatief grote 1x-kettingbladconfiguratie tot 54 tanden. De constructeur combineert daarvoor verschillende technische standaarden. De fiets beschikt over een T47-trapas met een breedte van 86,5 millimeter en een Boost 148-achterbouw. Opvallend is dat de aandrijving gebruikmaakt van een wegcrankstel met een Q-factor van 150 mm.
Jan-Willem van Schip
Zo brengt TOOT Engineering de voordelen van verschillende fietscategorieën samen in één frame. De brede banden moeten voldoende grip en comfort bieden op onverharde wegen. De weggerichte aandrijving behoudt tegelijk het karakter van een competitieve racefiets. Ook de vorm van de achtervork speelt een rol. De staande achtervorken krijgen een specifieke omega-vorm. Daardoor kan de achterbouw onder belasting gecontroleerd verticaal vervormen. Die beweging moet de band beter contact laten houden met de ondergrond. Voor dat onderdeel baseerde TOOT Engineering zich op eerdere ontwikkelingen binnen het MUUR-project.
Een meerdaagse gravelwedstrijd vraagt verschillende houdingen. Tijdens snelle passages is een aerodynamische positie belangrijk. Op beklimmingen en technische stroken moet je dan weer gemakkelijk kunnen bewegen. De TRITONE speelt daarop in met een verstelbare zadelpen. Die biedt 3 verschillende setbackposities: 0, 10 en 20 mm. Zo kan Ritzinger zijn zitpositie aanpassen aan de omstandigheden.
De oplossing is belangrijk omdat de grote 32-inch achterband beperkingen oplegt aan de hoek van de zitbuis. Een verdere aanpassing van de framegeometrie zou de beschikbare bandruimte en tractie kunnen beïnvloeden. Daarom verplaatst TOOT Engineering de instelmogelijkheden naar de zadelpen. Zo blijft de gewenste positie behouden zonder de werking van de achterbouw te compromitteren.
De ontwikkeling gebeurde bovendien niet uitsluitend voor Ritzinger. TOOT Engineering werkte eerder ook samen met de grote Nederlander Jan-Willem van Schip aan vergelijkbare oplossingen. Voor de bepaling van de geometrie gebruikte de constructeur het HORAI-proces. Daarbij combineert het wedstrijdgegevens, metingen van bestaande fietsen en testsessies op een fietssimulator.
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
9th Wave wielset
De samenwerking tussen Ritzinger en TOOT Engineering heeft al een voorgeschiedenis. De Oostenrijker reed eerder met het Factory Team tijdens de Zesdaagse van Berlijn op de THEFALCON-baanfiets. Die ervaring vormde een belangrijke inspiratiebron voor de ontwikkeling van de TRITONE. Ook op de weg behaalde Ritzinger al resultaten met materiaal van de Italiaanse constructeur. Zo won hij de Tour of Hellas met ASHAA- en MARASSHA-cockpits.
Op gravel won hij eerder al een wedstrijd in de UCI Gravel World Series. De wedstrijdconfiguratie voor Gravel Burn omvatte een SRAM XPLR-aandrijving, een Garbaruk-cassette van 10-52 tanden en een Rotor-kettingblad. Verder kreeg de fiets een MARASSHA GR-cockpit en 9th Wave Sandstone SL32 LTD-wielen met carbonvelgen van 52 mm hoog. Silca Protocol RCG-banden vervolledigdeen de uitrusting.
TOOT Engineering wil de technologie bovendien niet beperken tot professionele renners. Het bedrijf werkt aan een THECLUB-configuratie met een Rotor 1×13-aandrijving en een aangepaste aandrijflijn van TOOT Engineering. Wie interesse heeft, kan rechtstreeks contact opnemen met de constructeur om een geometrie op maat te laten uitwerken. Dat proces kan ook volledig op afstand verlopen.
