De Tour du Faso in Burkina Faso is voor Guy Smet (54) uitgedraaid op een medisch drama. De Belgische amateurwielrenner kwam in de voorlaatste rit zwaar ten val. Daarbij brak hij zijn dijbeen. Na 3 moeilijke dagen in een plaatselijke kliniek volgde een bijzonder pijnlijke repatriëring naar België. Inmiddels staat een nieuwe operatie op het programma. Het herstel wordt lang en zwaar.
Zware valpartij in de voorlaatste rit
Voor Guy Smet eindigde zijn wieleravontuur in Burkina Faso op bijzonder ongelukkige wijze. In de voorlaatste rit ging het helemaal mis. Een valpartij voor hem liet weinig ruimte om nog te reageren. Smet ging over de gevallen renner heen en kwam ongelukkig terecht. “Ik ben op mijn gezicht gevallen”, vertelt hij vanuit het ziekenhuis in Sint-Niklaas. “Mijn helm was in 2 en mijn dijbeen was gebroken.”
Hij werd onmiddellijk afgevoerd naar een plaatselijke kliniek. De omstandigheden waren volgens Smet niet te vergelijken met de medische zorg in België. “Het was ginder echt afzien. Het was bijzonder warm en er was niet voldoende medicatie beschikbaar. Je moest blijkbaar eerst de voorschriften en het nodige geld hebben om bepaalde medicatie te krijgen.” ijn zoon Yaxano was aanvankelijk bij hem, maar moest nog een dag koersen. Die kwam achteraf wel terug om hem gezelschap te houden.
De zware blessure betekent een nieuwe tegenslag in een ongewoon medisch parcours. Smet liep immers al verschillende ernstige blessures op tijdens eerdere wieleravonturen in Afrika. Zijn linkerheup en bekken waren in 2016 al zwaar beschadigd. Sinds 2018 heeft hij een prothese aan de linkerzijde. “Dit is al de 5e keer dat ik mij moet laten opereren”, vertelt hij. “De breuk bevindt zich nu bovendien vlak bij de prothese in mijn bovenbeen. Daardoor wordt de komende operatie wel wat complex.”
Lange revalidatie
Inmiddels is Guy Smet opnieuw in België. De terugkeer verliep echter allesbehalve vanzelfsprekend. “Op dat vliegtuig geraken, was echt een merde. Ze hadden 6 plaatsen voor mij voorzien. Ook was er een aangepaste steun waarop ik kon liggen. Maar om daar te geraken, een heel gedoe. Ze hebben mij eerst met een lift naar boven gebracht, maar de brancard bleek niet door de beschikbare gangen te passen. Ze hebben mij op een matras en een deken moeten dragen, met 3 man. Ik ben kapotgegaan van de pijn.”
Eens terug in België kon de medische opvolging gelukkig snel worden opgestart. “Gisterenmorgen ben ik naar Sint-Niklaas overgebracht. Daar heb ik meteen een afspraak gekregen met de dokter De Schepper, die mij al 4 keer geopereerd heeft. Ze moeten die prothese eruit halen en een langere steken. Daarna kunnen ze de breuk vastmaken. Het wordt dus opnieuw een stevige medische ingreep.”
De operatie is slechts het begin van een langdurige revalidatie. 6 weken mag Smet niet stappen. Ook fietsen zit er voorlopig niet in. “Het wordt een lange periode”, zucht hij. Wanneer hij opnieuw wil koersen, durft hij momenteel niet te voorspellen. “Ik moet eerst zien hoe alles verloopt.” Toch klinkt er weinig ambitie om koste wat het kost opnieuw een wedstrijdprogramma af te werken. “De koersen die ik nog rijd, dat is gewoon nog liefhebberij. Uiteindelijk stelt dat allemaal niet zo veel meer voor.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Wielerplannen voorlopig naar de achtergrond
Ook beroepsmatig heeft het ongeval gevolgen. Smet werkt als zelfstandig stukadoor en combineert zijn activiteiten met zijn vrouw. Daardoor kan hij zijn werkzaamheden gedeeltelijk zelf organiseren. Toch zal de komende periode ook daar aanpassingen vragen. “Ik werk zonder personeel, dus ik kan alles zelf regelen. Het zal nu allemaal even stilliggen tot ik voldoende hersteld ben.” Thuis beschikt hij inmiddels over een ziekenhuisbed om de 1e herstelperiode gemakkelijker te overbruggen. De komende dagen blijft hij vermoedelijk nog in het ziekenhuis.
Voor Guy Smet begint daarmee een nieuw hoofdstuk in een lange geschiedenis van zware blessures. De liefde voor het wielrennen is er nog altijd. Toch staat een eventuele terugkeer voorlopig niet op de agenda. Eerst moet de operatie achter de rug zijn. Daarna volgt een revalidatie die opnieuw veel geduld zal vragen. Na de gebeurtenissen in Burkina Faso is dat momenteel het enige wat telt.
