Een stevige rit van 111 km, 890 hoogtemeters en onderweg 1 van de bekendste hellingen van België. Deze route vertrekt in de omgeving van Sint-Truiden en trekt via het glooiende Haspengouw richting de Maasvallei. Met de Muur van Hoei als absoluut hoogtepunt is dit een rit die heel wat te bieden heeft. Van rustige wegen tussen de fruitboomgaarden tot de steile stroken waarop de profs elkaar jaarlijks het vuur aan de schenen leggen tijdens de Waalse Pijl.
Starten in het mooie Haspengouw
De rit start in het hartje van Haspengouw: Sint-Truiden. Haspengouw is een streek die vooral bekendstaat om zijn fruitboomgaarden, maar waar je ook heel wat mooie fietskilometers kunt maken. De wegen zijn er meestal rustig en het landschap is behoorlijk open. Helemaal vlak is het zeker niet, want de ene glooiing volgt de andere op. Ideaal om meteen een goed ritme te vinden. Al kan de wind op de open stukken soms een grotere tegenstander zijn dan de hellingen zelf.
Al vroeg in de route kom je langs het Panoramabassin in Velm. Dit waterbassin ligt tussen de uitgestrekte velden en biedt vanop een verhoogd platform een mooi uitzicht over de streek. Bij helder weer kan je hier kilometers ver kijken. Het is een leuke plek om even halt te houden.
Via Landen en Hannuit, de thuis van profrenner Cian Uijtdebroeks, gaat het verder richting het natuurpark Burdinale. Onderweg wisselen landbouwwegen, kleine dorpen en open velden elkaar af. Het parcours blijft voortdurend wat op en neer gaan, zonder dat er voorlopig echt zware beklimmingen opduiken. Daardoor kan je op veel stukken een mooi tempo aanhouden. Naarmate de route dichter bij de Maas komt, verandert het landschap stilaan en worden de hoogteverschillen wat groter. Eens je de Maas in zicht hebt, mag je je klaarmaken voor het zwaarste deel.
De Muur van Hoei: kort, steil en vooral heel lastig
Eens in Hoei aangekomen, wacht de bekendste helling van de dag: de Muur van Hoei. Deze beklimming is vooral bekend als aankomstplaats van de Waalse Pijl. Al sinds 1985 speelt de Muur een hoofdrol in deze Belgische wielerklassieker. Jaarlijks zien we hier hoe de beste puncheurs ter wereld strijden om de overwinning. Onder meer Alejandro Valverde, Julian Alaphilippe en Tadej Pogačar wisten er al te winnen. Alleen al daarom is het de moeite om deze beklimming eens zelf te rijden.
Met zijn 1,4 km lijkt de Muur op papier misschien niet zo indrukwekkend, maar dat verandert snel zodra je eraan begint. De gemiddelde stijging bedraagt 9,6% en op de steilste stukken loopt dat op tot ongeveer 19%. Vooral de beruchte bocht van Claudy Criquielion is een echte kuitenbijter. Hier wordt het even stevig op de trappers lopen.
Tijdens de Waalse Pijl krijgen de profs deze beklimming zelfs meerdere keren voorgeschoteld, met de laatste passage als beslissende finale. Vooral de laatste honderden meters leveren vaak mooie duels op. Het is dan ook bijzonder om zelf eens over dezelfde weg te rijden. De grote letters op het asfalt, de steile bochten en het besef dat hier al zoveel wielergeschiedenis is geschreven, maken de klim extra speciaal. Eens boven mag je toch tevreden zijn! De Muur van Hoei is er eentje die je als wielerliefhebber zeker eens gedaan moet hebben.
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Terug naar Sint-Truiden, met nog enkele mooie tussenstops
Na de Muur van Hoei gaat het opnieuw richting Haspengouw. Via de omgeving van de Maasvallei en Borgworm loopt de route terug naar het noorden. De wegen worden weer wat glooiender en op sommige stukken kan je opnieuw een stevig tempo rijden.
1 van de laatste bijzondere plekken onderweg is de zwevende kapel van Helshoven. Dit kunstwerk ligt tussen de velden, niet ver van Sint-Truiden, en is ontworpen door kunstenaar Frits Jeuris. De kapel is opgebouwd uit hout van oude kersenbomen en lijkt boven het landschap te zweven. Door de ligging heb je er ook een mooi uitzicht over de omliggende fruitstreek. Het is misschien niet meteen iets wat je verwacht tijdens een stevige rit, maar het vormt wel een leuke afwisseling met de sportieve uitdaging van de Muur van Hoei.
Na 111 km en 890 hoogtemeters kom je uiteindelijk weer aan in de omgeving van Sint-Truiden. Sint-Truiden heeft talrijke terrasjes waar je de rit goed kunt afsluiten. De rit is een mooie combinatie van langere, glooiende stukken en enkele stevige inspanningen. Vooral de afwisseling tussen het open landschap van Haspengouw en de hellingen rond Hoei maakt deze route interessant. Voor wie graag wat kilometers maakt en tegelijk een bekende beklimming wil afvinken, is dit zeker een aanrader. De Muur van Hoei is zonder twijfel het hoogtepunt, maar ook de rest van het parcours is absoluut de moeite waard.
