Mick van Dijke uit Wissenkerke, een dorpje tussen Veere en Neeltje Jans in Zeeland, heeft er een zware periode opzitten. Die werd nu afgesloten met een specifieke operatie die zijn hartproblemen – hopelijk – naar de geschiedenisboeken heeft gestuurd. Met een durende hartslagpiek van 276 was er logischerwijs wel even paniek bij de jonge mountainbiker van het Stappenbeltteam.
Wanneer merkte je jouw hartproblemen voor het eerst op en wat is daar toen aan verholpen?
Mick van Dijke: “3 jaar geleden ben ik er voor het eerst achter gekomen. Omdat ik sinds iets meer dan een jaar geleden serieus ben gaan trainen, gingen we werken met een hartslagband en konden we het registreren. Op dat moment was het allemaal in kleine mate en hebben we gene stappen ondernomen. Nadat we wisten wat het precies was en na goed advies van de cardioloog bleek het niet levens bedreigend was – alleen vervelend voor mezelf.”
Hoe is dat geëvolueerd?
Mick van Dijke: “Sinds dit seizoen ben ik ook meer gaan trainen. Ik zit nu op het Johan Cruyff College, waardoor ik meer tijd kan spenderen op de fiets. Door de toenemende fysieke vermoeidheid – als gevolg van het trainen, wat net zoals kou en stress een belangrijke factor is, namen de stoornissen ook in serieuze mate toe. Omdat ik het vertrouwen in mijn lichaam verloor en ik bijna altijd volledig verzuurde op die momenten, hebben we opnieuw controles laten uitvoeren. Samen met de deskundige mensen om mij heen heb ik besloten om een ablatie te laten doen (behandelende operatie, red).”
Had je nooit schrik dat het eens fataal zou worden?
Mick van Dijke: “Tijdens een sprinttraining heb ik eens een hartslag van 276 gehad die anderhalve minuut duurde. Dan ga je toch wel twijfelen of je wel verstandig bezig bent. En dat is uiteraard zacht uitgedrukt. Maar ik had veel vertrouwen in mijn cardioloog, wat me heel erg heeft geholpen in het proces.”
Kan je iets meer zeggen over de ingreep die nu gebeurd is?
Mick van Dijke: “De ingreep was een ablatie, dat wil zeggen dat je via 2 aderen in de lies geableerd wordt. Dan gaan ze met 2 draadjes naar binnen om vervolgens een aantal zaken te checken in je hart. Ze gaan dan opzoek naar de zenuw die de verkeerde impulsen geeft om die vervolgens weg te branden. Die kunnen ze vinden door medicatie in te spuiten waardoor je hartslag omhoog gaat, met als doel de stoornis op te wekken zodat ze het dan weg kunnen branden.”
Je hebt ook een 2-lingbroer. Hoe is het met hem gesteld?
Mick van Dijke: “Met Tim is gelukkig niks mis. Onze trainer en wij zelf houden onze hartslagen goed in de gaten. Als we iets vreemds zien, wordt er natuurlijk werk van gemaakt. Van de pieken die ik heb gehad, is bij Tim gelukkig geen spoor te bekennen. Al gaat hij binnenkort ook op controle om alle mogelijke problemen uit te sluiten.”
KOM OP 19 JULI NAAR ONS 1E KOERSGESPREK IN HET CENTRUM RONDE VAN VLAANDEREN!
