Opvallende deelnemer in het Starcasino-project ‘Koers Zoekt Vrouw’ was de 45-jarige Sarah Smits uit Turnhout. De top 10 haalde deze cipier in de gevangenis van Wortel niet, maar van een saai fietsleven kan je ze moeilijk betichten. Hoewel ze geen klimmersbenen heeft, ging ze de voorbije jaren toch l wat stevige challenges aan. Af en toe zoekt ze haar limieten op en af en toe volgt een uitdaging. Al zorgen ook de gewone ritjes voor voldoende vertier.
Sarah Smits: “In mijn jeugd fietste ik al lange tochten, dikwijls solo om nieuwe streken te ontdekken. Dat is intussen wel meer dan 30 jaar geleden en destijds nog op een gewone fiets. Zo reed ik op mijn 14 al van Turnhout naar Hoei en terug. Het was een uitdaging en kon ik ook eens iets ontdekken. Dat waren tochten van 15 uur waarbij snelheid niet belangrijk was. Ik ging toen eens kamperen in een bos in Oud-Heverlee. Bij thuiskomst bleek ik mijn portefeuille op een muurtje in Leuven vergeten te zijn. Kon ik terugfietsen. Zo reed ik weer heen en terug en kwam op 180 km op 1 dag. In 2011, op mijn 38e, heb ik een koersfiets gekocht en ben ik weer beginnen fietsen. Destijds had ik een relatie had met iemand uit het Heuvelland en maalde ik daar heel wat kilometers af. Ik sloot me ook aan bij mijn huidige fietsclub Rijkevorselse Wielertoeristen.”
La Trophee d’Oisans
Sarah Smits: “Omdat ik snelle benen heb, is de keuze voor granfondo’s niet zo groot voor mij. Als ik echt vooraan wil eindigen, moet ik zorgen dat ik overal met de beteren boven geraak. Maar dat vind ik niet altijd belangrijk. Tussen 2011 en 2015 reed ik vaak toertochten, met Gent-Wevelgem om verschillende reden als mijn favoriet. Al behoren ook de Vlaamse Ardennen en de Belgische Ardennen tot mijn geliefkoosde terrein. Daarnaast ging ik vaak naar events als Mon Ventoux en Climbing for Life. Aangezien ik competitief ben ingesteld stond ik in 2015 ook aan de start van La Marmotte, toen nog de bekendste GF die snel uitverkocht was. Ik kon enkel nog inschrijven voor de volledige week La Trophee d’Oisans, dus reed ik eerst de GF La Vaujany, keen limtijdrit met 2 beklimmingen, dan La Marmotte en dag erop de klimtijdrit op Alpe d’Huez. Aangezien ik geen klimgeit ben en het de eerste was ik zeer blij met aankomt bij eerste kwart. Het was toen een loodzware editie omdat het bloedheet was.”
“2 weken later deed ik mee aan La Charly Gaul in Trento, Een GF van 140 km en 4.000 hoogtemeters. In Italië reden ze precies veel sneller. Terwijl La Marmotte 2015 de zwaarste was qua profiel en hitte, was La Charly Gaul de zwaarste in snelheid, wisselend profiel en deelnemersveld. Toen begon ik ook de lange tochten met mijn fietsclub RWT in Rijkevorsel mee te rijden. Veelal over de Nederlandse dijken naar bijvoorbeeld Yerseke en Willemstad, doorgaans een 160 km aan 32 of 33 gemiddeld. Dat ben ik jaren blijven doen, waardoor ik iets minder in de bergen ging rijden. Die afwissleing met snelle korte ritjes van 80 km aan 35 gemiddeld vind ik wel plezant.”
Grootste ontgoocheling
Sarah Smits: “Tussendoor ben ik wel uitdagingen blijven aangaan. Zo reed ik 1 keer de 1e editie van de Epic 300, met 10 beklimmingen in de Vlaamse Ardennen en het Heuvelland. Ik kwam mooi op tijd binnen de 12 uur binnen en had de 3e tijd bij de vrouwen op de Kemmel. Mijn 1e echte podiumplaats op een korte afstand was de Rad am Ring over de legendarische Nürburgring. Aangezien ik sprintersbenen heb en veel beter uit de verf kom op het vlakke ben ik ook meer beginnen zoeken naar vlakke GF’s en evenementen. Zo reed ik in Munster 60 km aan 41 gemiddeld en werd zo 2e in mijn leeftijdscategorie.”
“Mijn grootste ontgoocheling was het WK Gran Fondo van 2019 in het Poolse Poznan. Ik had een jaar zeer hard getraind. Het parcours was op mijn maat, biljartvlak. Ik kon me zeer goed wegsteken en had het gevoel dat ik mee naar de meet kon tot ik halverwege lek reed en iedereen weg was. Toch heb ik me dat jaar opgeladen om nog eens iets uniek te doen: alleen als vrouw heb ik mijn fiets gedemonteerd, de tas in en naar Dubai gevolgen. Het is een mooie bestemming en op een paar viaducten na vlak. De aankomst was licht hellend, vandaar dat ik 9e werd algemeen op 25 seconden van de winnares – maar wel 1e in mijn leeftijdscategorie, waardoor ik weer geplaatst was voor het WK Gran Fondo.”
Bucketlist
Sarah Smits: “Ik wil nu nog vooral nieuwe plaatsen ontdekken en GF’s rijden waar het parcours me ligt. Een WK op een vlakke omloop is mijn grote droom, maar na Poznan zal dat wel weer even wachten worden. Op mijn bucketlist staat nu Singapore bovenaan. De Tour of Bintan, een 3-daagse, wil ik echt eens doen, al zal dat dit jaar lastig worden met corona. De race is trouwens uitgesteld, net als de qualifier in Dubai. De Hamburg Classic en de Sparkassen Münsterland Giro zijn realistischer voor dit jaar.”
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en maak kans op de laatste cross-T-shirts van WielerVerhaal!
De winnaars worden bekendgemaakt op 1 maart 2021 – mail je T-shirt maat en volledige adresgegevens alvast naar [email protected] om je kans te verdubbelen! (de winnaar van de Giro Empire koersschoenen is Carlo Lepla uit Ieper! Hij werd persoonlijk op de hoogte gebracht)
