Ook ooit al eens een uurtje op de rollen gereden en het gevoel gehad dat deze rit eindeloos lang was? Je bent zeker niet de enige. Voor de meesten onder ons zijn indoortrainingen noodzakelijk kwaad en enkel interessant wanneer de omstandigheden buiten niet geschikt zijn. Niet voor de Duitser Mike Mono, die deze week begon aan de uitdaging om 500 km lang op de rollen te rijden en daar – ondanks de nodige problemen – ook in slaagde.
Vroeger moest je bij indoortrainingen zelf iets bedenken om je bezig te houden. De televisie was dan een mooie oplossing. Met de opkomst van smarttrainers en smarttelevisies is alles wel iets gemakkelijker geworden. De komst van het online platform Zwift en de virtuele fietswereld Watopia heeft een extra dimensie gegeven aan het fietsen op de rollen. Een aantal platformen volgden. Waar je vroeger de tijd moest aftellen, kan je nu leiderstruien veroveren, op ontdekking gaan in wereldsteden en parcours van de grote wedstrijden verkennen.
En toch, indoor blijft indoor. Je kan dan wel de nieuwste rollen bezitten en zelfs de kasseien of gravelpaden voelbaar ervaren, in de realiteit blijf je tussen diezelfde 4 muren zitten. Je fietst je ondertussen in het zweet, staart voortdurend naar de klok en smacht naar zonnige lentedagen waarop je écht kan gaan fietsen.
Niet heiligmakend
Blijkbaar heeft Mike Mono uit het Duitse Offenburg daar geen last van. Afgelopen dinsdag zette hij zich om 6.28 uur op zijn rollen. 13 uur, 40 minuten en 12 seconden later stapte hij van zijn fiets af. Hij had op dat moment 500 km afgelegd. Omdat je ook virtueel een voordeel ervaart van het gezelschap km/u als gemiddelde noteren.
Mono maakte het zichzelf niet al te moeilijk met het parcours. Hij koos voor de Watopia-routes ‘Tempus Fugit’ en later ook ‘Tick Tock’, wat neerkomt op een beperkt aantal hoogtemeters. In totaal kwam hij uit op 1.132 hoogtemeters. Op 500 km is dat betrekkelijk weinig. Ook nam hij doorheen zijn marathon 30 minuten de tijd om te eten, drinken, sanitaire stops te houden en even de benen te strekken. Dankzij Strava is het mogelijk om de poging van Mono nog wat verder te analyseren. Zo leren we dat zijn cadans steeds maar daalde om uiteindelijk een gemiddelde van slechts 81 te realiseren.
‘Crazy Day’
Zelf blikt de Duitser ook terug op zijn prestatie. “Het was een ‘crazy day’”, lacht hij op zijn Instagrampagina. “Ik heb hier niet voor getraind of me niet speciaal voorbereid, ik deed het gewoon. Het is belangrijk om te geloven in jouw eigen beslissingen en uitdagingen.” Toch liep het voor de Duitser niet geweldig. “Mijn rechterknie deed halverwege zoveel pijn dat ik dacht te moeten stoppen. Ik veranderde het schoenplaatje van positie en kon zo verder zetten. De laatste 120 km deed ik al staand op de trappers. Toch is dit de laatste keer dat ik dit doe zonder ervoor betaald te worden.”
Mike Mono kan zijn naam misschien veranderen in Mike Monotoon. Hoe dan ook is zijn uitdaging veel respect waard. Ook Rick Zabel liet zijn bewondering blijken, al noemde hij hem ook een tikje gek. Iemand nog een uitdaging nodig voor 2022?
Ontdek de WielerVerhaal Podcasts!
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en maak deze maand kans op 3 fietsstickerpakketten van FIETSNAAMSTICKERS!
De winnaars worden bekendgemaakt op 1 januari 2022 – mail je naam en volledige adresgegevens alvast naar [email protected] en laat ons weten waarom jij zo’n pakketje verdient!
